پژوهنده )مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي(
تاریخ دریافت مقاله: 21/22/2932 سال هجدهم، شماره مرداد 3و ، پي در شهریور پي 933339، صفحات 903 تا 993 تاریخ پذیرش مقاله: 2/7/2931
مقایسهی اثر دو روش پين اولنا همراه گچ بلند با شانز رادیوس همراه گچ کوتاه بر شکستگيهای ناپایدار دیستال رادیوس
دکتر احمدرضا ميربلوک9، دکتر کامران اسدی*9، دکتر عادل ابراهيم پور جعفری نژاد9، محمد صادق موسوی3، دکتر مصطفي سالاریه4، دکتر فرزاد
مریخ بيات5

2. استادیار ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت
1. دانشیار ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران
9. دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت
پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت
-10921207738

دانشجوی دستیاری ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه چکيده
سابقه و هدف: دو تکنیک اصلی جهت انجام پین و پلاستر وجود دارد. در این مطالعه نتایج این دو تکنیک جراحی در درمان شکستگیهای ناپایدار دیستال رادیوس مقایسه شدهاند .
مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی از ابتدای مهرماه سال 2937 به مدت 9 سال روی بیمارانی که به علت شکستگی ناپایدار دیستال رادیوس )تیپ C تقسیمبندی AO( با روش پین و پلاستر )پین اولنا و گچ بلند، شانز رادیوس و گچ کوتاه( تحت عمل جراحی قرار گرفتند، انجام شده است. اطلاعات دموگرافیک، نوع تکنیک جراحی، ارزیابی رادیوگرافیک، ارزیابی عملکرد مچ دست بر اساس MAYO wrist score، میزان رضایتمندی بیماران، میزان درد (VAS) و عوارض جراحی برای هر بیمار ثبت گردید. در مهرماه 2932 تمامی بیماران مجددااً فرا خوانده شدند.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

یافتهها: بیماران در دو گروه A )پین اولنا( شامل 55 نفر و گروه B )شانز رادیوس( شامل 79 نفر قرار گرفتند. وضعیت ارزیابی رادیوگرافیک مچ دست طی دورههای پیگیری معیارها بین دو گروه A و B تفاوت آماری معنیداری را نشان نداد. میانگین نمره MAYO wrist در ویزیت نهایی پس از عمل جراحی در گروه A و B به ترتیب 7/235 و 2/133 بود. نمرهی رضایتمندی بیماران )از 2 تا 21( در گروه A معادل 13/5 و در گروه B برابر با 42/3 بود که با یکدیگر اختلاف معنیداری داشت .
نتيجهگيری: با توجه به عوارض کمتر در شانز رادیوس نسبت به روش پین اولنا )اگرچه معنیدار نبود( و رضایت بیشتر به دنبال گچ کوتاه در روش شانز رادیوس، به نظر میرسد انتخاب این روش در شکستگیها در مقایسه با پین اولنا ارجحیت دارد .

-18287235830

واژگان کليدی: شکستگی دیستال رادیوس، پین اولنا، شانز رادیوس لطفاً به این مقاله به صورت زیر استناد نمایید:
Mirbolook AR, Asadi K, Ebrahimpour Jafarinejhad A, Mousavi MS, Salariyeh M, Merikh Bayat F. Comparison of two methods, ulnar pin and long arm cast with radial schanze and short arm cast, in patients with distal radius fractures.
Pejouhandeh 2013;:)3(81109-113.
5084481

مقدمه9
شکس تگیه ای دیس تال رادی وس تقریب اً ی ک شش م ک ل شکستگیهای ارجاعی به اورژانس را شامل متی شتود ) 2(. ایتنشکستگیها در زنان مستن بته دلیتل استتپوپروز و در متردانجوان به دلیتل ترومتا شتیوع بتایتری دارد )4-1(. روشهتای

*نویسنده مسؤول مکاتبات: دکتر کامران اسددی رشتت، چهتارراه پورستینا،بیمارستان پورسینا، مرکتز تحقیقتات ارتوپتدی، تلفتن: 9111151-1292؛ پسدتالکترونيك: [email protected]
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

درمانی مختلفی شامل درمان غیر جراحی و جراحی برای ایتنن وع شکس تگیه ا وج ود دارد ول ی همرن ان در م ورد ن وع شکستگی و نیز انتخاب روش درمانی اختلاف نظتر وجتود دارد)5(. بیشتتترین عتتوارض متترتبی بتتا ایتتن شکستتتگیهتتا، در شکستگیهای ناپایدار ایجاد میشتود. شکستتگیهتای ناپایتدارعبارتند از: شکستگی comminuted بتا دورستال انگولیشتن15 درجه یا بیشتر، کوتاه شدن استخوان رادیال بتی از یتک سانتیمتر و comminution قابل ملاحظه بتا قطعتات داختلمفص ل )7-5(. روشه ای جراح ی متع ددی جه ت درم انشکستگیهای ناپایدار وجود دارد که عبارتند از: 2( جا انتدازیبسته و پینگذاری از طریت پوستت 1( استتفاده از فیکستاتورخارجی 9( جا اندازی باز و فیکس کردن با پیچ و پلاک 4( جتا اندازی بسته و پین پلاستر) 5، 7 و 3(. روش پتین پلاستتر بتاتوجه به سادهتر بودن و کم هزینهتر بودن آن نسبت بته ستایرروشها بیشتر مورد قبول میباشد) 7 و 3(. از طترف دیگتر، در بسیاری از منابع معتبر از ایتن روش بعنتوان درمتانی متؤثر در درمان شکستگیهای ناپایدار دیستال رادیوس یاد متی شتود )3 و 3(. دو تکنیک اصلی جهت انجام پین و پلاستتر وجتود دارد.در هر دو تکنیک پین انتهایی از متاکارپالهای دوم و ستوم ردمیشود. در تکنیک اول پین ابتدایی در استخوان اولنا گذاشتتهشده و سپس گچ بلند گرفته میشود؛ ولتی در تکنیتک دوم، از شانز رادیوس در قسمت یک سوم انتهایی آن استتفاده شتده وسپس گچ کوتاه گرفته میشود) 3(. هدف از انجام این مطالعه، مقایسهی نتایج حاصل از ایتن دو تکنیتک جراحتی در درمتانشکستگیهای ناپایدار دیستال رادیوس بوده است.

مواد و روشها
مطالعهی حاضر از نوع کارآزمایی بالینی بوده که از ابتدای مهرماه سال 2937 تا ابتدای مهرماه 2931 روی بیمارانی که به علت شکستگی ناپایدار دیستال رادیوس )تیپ C تقسیم بندی AO( به بیمارستان پورسینای رشت مراجعه کرده و به روش پین و پلاستر تحت درمان قرار گرفتند، انجام شده است.
معیارهای خروج از مطالعه شامل شکستگی اسمیت، شکستگی باز، سابقه شکستگی دیستال رادیوس همان طرف، شکستگی دو طرفه، شکستگی غیر از تیپ C تقسیم بندی AO و عدم پیگیری بیمار بوده است. در ابتدا 245 بیمار وارد مطالعه شدند ولی در پایان، 293 بیمار قابل پیگیری بودند. از نظر تکنیک جراحی، در روش اول )پین اولنا( ابتدا یک عدد پین شماره 1 در متاکارپ 1 و 9 و سپس یک عدد پین شماره 5/1 در سمت پروگزیمال استخوان اولنا کارگذاشته شد .پس از آن، جا-اندازی بستهی شکستگی تحت تراکشن و مانیپویسیون بصورت فلکسیون مختصر و ulnar deviation مختصر انجام گرفت و در وضعیت جا اندازی شده، گچ بلند دست گرفته شد .در روش دوم )شانز رادیوس( نیز ابتدا یک عدد پین شماره 1
در متاکارپ 1 و 9 و سپس یک عدد شانز شماره 1 در ناحیه جانکشن یک سوم دیستال و میانی رادیوس کار گذاشته شد .
221/ دوماهنامه پژوهنده مقایسه دو روش پین اولنا با شانز رادیوس برشکستگیهای …
بعد از آن، جا اندازی بستهی شکستگی تحت تراکشن و مانیپویسیون به صورت فلکسیون مختصر و ulnar deviation مختصر انجام گرفت و در وضعیت جا اندازی شده ،گچ کوتاه دست گرفته شد. در هر دو روش بعد از جا-اندازی و گچگیری، رادیوگرافی کنترل جهت تأیید جا اندازی قبل از ترخیص انجام گرفت. ش هفته بعد از عمل جراحی ،رادیوگرافی از مچ دست به عمل آمده و پس از آن گچ باز شد.
همهی بیماران حداقل یک دوره 21 جلسهای به فیزیوتراپی فرستاده شدند. سپس اطلاعات دموگرافیک بیماران، نوع تکنیک جراحی )پین اولنا یا شانز رادیوس(، ارزیابی رادیوگرافیک )قبل از عمل، بلافاصله بعد از عمل، 5 هفته ،5 و 21 ماه بعد از عمل(، ارزیابی عملکرد مچ دست 5 و 21 ماه بعد از عمل بر اساس MAYO wrist score )درد، میزان رضایتمندی بیمار، دامنهی حرکت مچ دست و قدرت گرفتن اشیاء( به کمک پرسشنامهای گردآوری شد. مجموع نمرات پرسشنامه بین 31 تا 211 به عنوان نتیجهی عالی، 31 تا 31 به عنوان نتیجهی خوب، 51 تا 31 به عنوان رضایتبخ و بایخره کمتر از 51 به عنوان نتیجهی ضعیف در نظر گرفته شد )9(. میزان رضایتمندی بیمار در هفته ششم بر اساس معیار نمرهدهی دیداری، از 2 تا 21 )2 نشانهی نارضایتی و 21 نشانهی رضایت کامل( سنجیده شد. میزان درد بیمار بر اساس VAS score و عوارض جراحی برای هر بیمار تکمیل گردید.
سپس دادهها وارد نرم افزار SPSS نسخه 23 گردید و با استفاده از آزمونهای آماری تی )مستقل و زوجی( و کای، تجزیه و تحلیل شد. 15/1<p به عنوان سطح معنیدار اختلاف بین گروهها در نظر گرفته شد.

یافتهها
نمونههای مورد مطالعه شامل 32 زن و 57 مرد بودنتد کته ازاین تعداد 93 زن و 17 مرد در گروه A )استفاده از پین اولنتا(و 49 زن و 91 مرد در گروه B )استفاده از شانز رادیوس( قترارگرفتند. میانگین سنی بیماران 3/225/42 سال بود. میانگین مدت پیگیری بیماران 12 ماه) 97-25( بود. بر اساس تقستیمبندی AO ، 51 بیمار دارای شکستگی تیپ 1C، 43 نفر تیتپ
2C و 97 نفر تیپ 3C بودند.
در هر گروه، معیارهای رادیوگرافیک مچ دست قبل از عمل با ویزیت نهایی اختلاف معنیدار آماری نشان داد )در همه موارد 15/1<p(. با اینحال، در ویزیت نهایی بین دو گروه بررسی شده، اختلاف معیارهای بای از نظر آماری معنیدار نبود ) جدول 2(.

شماره 9، پیدرپی 39، مرداد و شهریور 2931 دکتر کامران اسدی و همکاران/222
جدول 9. ارزیابي پارامترهای رادیوگرافي در دو گروه مورد مطالعه قبل و بعد از عمل جراحي*
گروه B گروه A
ویزیت نهایی قبل از عمل ویزیت نهایی قبل از عمل پارامتر
19/37±1/23 22/19±7/93 14/23±2/53 21/79±5/19 Radial inclination
1/43±1/19 1/34/±1/29 1/45±1/51 1/33±9/12 Radial shift
3/35±1/75 9/59±9/39 3/17±1/47 4/13±9/93 Radial length
22/33±4/25 -3/59±24/47 21/59±9/35 -3/95±29/74 Palmar tilt
1/43±1/24 2/73±1/12 1/43±1/15 2/34±2/57 Intra articular step-off

* اختلاف در هر گروه قبل از عمل و ویزیت نهایی معنیدار بود )در تمام موارد 15/1<p( ولی اختلاف دو گروه در ویزیت نهایی معنیدار نبود.
خلاصه وضعیت عملکرد مچ دست بر اساس نمترهMAYO wrist score طی دوره پیگیری )ویزیت ماه ششم و دوازدهم( در جدول 1 آورده شده است. میانگین نمترهMAYO wrist score در ویزیت نهایی پس از عمل جراحتی در گتروهA و B بت ه ترتیت ب 7/235 و 2/133 بت ود) 15/1>p(. نمت رهی رضایتمندی بیماران )از 2 تا 21( درگروه A معادل 13/5 و در گروه B برابتر بتا 42/3 بتود کته ایتن اختتلاف از نظتر آمتاریمعنیدار بود )112/1<p(.

جدول 9. وضعيت عملکرد مچ دست بر اساس MAYO wrist score
ماه دوازدهم ماه ششم نتيجه عمل نوع عمل
%73/4 %25/4 %72/9
%23/4 عالی
خوب گروه A )استفاده از پین اولنا(
%4/1 %3/9 متوسی %74/2
%11/1 %55/5
%13/9 عالی
خوب گروه B )استفاده از شانز رادیوس(
%9/7 %4/2 متوسی
میانگین نمرهی VAS در حالت استتراحت در گتروهA و B به ترتیب برابر با 1/12/1 و 3/12/1، در حین فعالیت روزانه به ترتیب برابر بتا 12/17/1 و 9/15/1 و در زمتان فعالیتتشدید به ترتیب برابر با 19/11/2 و 92/15/1 بود کته تنهتادر حالت فعالیت شدید این تفاوت معنت یدار بتود ) 142/1=p(.
هیچ کدام از بیماران عفونت عمقی نداشتند ولی در 3 بیمتار ازگروه A و 5 بیمار از گروه B عفونتت ستطحی در محتل پتیندیده شد که با خارج کردن پین، بهبودی کامتل بدستت آمتد.همرنین سه مورد شل شدن پین در گروه A دیده شد کته درنتیجهی نهایی تأثیرگذار نبود.

بحث
شکست تگی دیست تال رادیت وس جت زو شت ایعتت رین نت وع شکستگیهای بالغین است. به همین دلیل، نوع درمان انتخابی به علت شیوع و محل حیاتی آن در انجام فعالیتهای روزمتره ، فعالیتهای اجتماعی ،اقتصادی و عملکترد نهتایی فترد، نقت بسیار مهمی دارد. بررسی، شناخت، نوع درمان و عتوارض ایتنشکستگی از گذشتههای بسیار دور تا امروز ادامه داشتته و بتهموازات پیشرفت اصول علم ترومتاتولوژی دستتخوش تغییتراتزیادی شده است )7 و3(.
در این شکستگیها، به دست آوردن جاگتذاری آناتومیتک دربیشتر موارد آسان است اما آنره اهمیت دارد این است کته درشکستگیهای ناپایدار، حفظ این جاگذاری ساده نمتی باشتد. ازمیان روشهای متعدد حفتظ جاگتذاری، روش پتین و پلاستترهنوز هم به عنتوان یکتی از روشهتای قابتل قبتول محستوبمیشود) 5 و 5(.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

میانگین سنی بیماران در مطالعهی ما 3/225/42 سال بود. در مطالع ه محمدرض ا محرم ی و همک اران )3(، پارامتره ای رادیوگرافی شکستگی دیستال رادیوس تیتپC تقستیم بنتدی AO در روش درمانی پین و پلاستر در یک دورهی ش ماهه مورد بررسی قرار گرفت. در مطالعهی متذکور، میتانگین ستنیبیم اران مع ادل 3/49 س ال ب ود .همرن ین طی ف س نی در مطالعهی دکتر تقی بغدادی و همکاران بین11 تا 53 سال بتود )21(. در مطالعهی ما، 51 بیمار دارای شکستگی تیپC1، 43 نفر تیپ C2 و 97 نفرتیپ C3 بودند. در مطالعهی محمد رضا محرمی و همکاران، 3 نفر دارای شکستگی تیتپC1 ، 21 نفتردارای شکستگی تیپ C2 و 4 نفر دارای شکستتگی تیتپC3 تقسیمبندی AO بودنتد کته بترخلاف مطالعتهی متا ، فراوانتیشکس تگی تی پ C2 از تی پ C1 و C3 بیش تر ب ود )3(. در مطالعهی ما به طور کلی ارزیابی پارامترهتای رادیتوگرافی در 1 گروه مورد مطالعه، قبل و بعد از عمل جراحی با پین و پلاستر، طی دورههای پیگیری )قبل از عمل، بلافاصله بعتد از عمتل، 5 هفته ،5 و 21 ماه بعد از عمل و ویزیت نهایی( نشان داد که بتاگذشت زمان از عمل جراحی، بهبودی معنیداری در معیارهای radial length ،radial inclination و palmar tilt دیتدهشده است .در مطالعهی محمدرضا محرمی و همکاران، اختلاف معن یداری ب ین می انگین معیاره ای radial inclination، radial shift ،palmar tilt ،radial length و intra articular step-off قبل و بعتد از عمتل، و همرنتین بعتد ازعمل و 5 ماه بعد از عمل وجود داشتت ه استت ) 112/1=p( کتهاین نتیجه، تأییدکنندهی یافتههای مطالعهی ما بتوده و مبتینآن است که استفاده از پین و پلاستر در درمان شکستگیهتایدیستال رادیوس در افراد بالغ نتایج خوبی داشته و این درمتانبه عنوان روشی ساده و مناسب با هزینهی کم، جهتت بیمتارانپیش نهاد متیگ ردد )3(. همرنتین درمطالعتتهی دکت ر محمدحلاج مقدم و همکاران، استفاده از روش پتین و پلاستتر در درمان شکستتگی دیستتال رادیتوس در 549 بیمتار متوردبررسی قرار گرفته است. در مطالعهی مذکور، نتیجهی حاصتلهاز این روش درمانی در 35% بیماران “عتالی “، در 3% بیمتاران”خوب”، در 4% “نسبتانسبتاً خوب” و در 1 درصتد نتیجتهی “بتد ” گزارش شده است .به طور کلی بی از 31 درصتد بیمتاران ازنظر عملکرد، نتیجهی خوب یا عالی داشتت هانتد )22(. در ستایرمطالعات مشابه نیز نتایج خوب و عالی بعد از جراحی با پتین وپلاستر در حدود 31 درصد گزارش شده استت )21، 22، 21 و 29(. ولتتی مقایستتهی ایتتن معیارهتتا ) radial inclination،
radial shift ،palmar tilt ،radial length و intra articular step-off( بین 1 گروه A )استفاده از پین اولنتا( وB )استفاده از شانز رادیوس( تفاوت معنیداری از نظتر آمتارینشان نداد) 15/1>p(.
221/ دوماهنامه پژوهنده مقایسه دو روش پین اولنا با شانز رادیوس برشکستگیهای …
دکتر تقی بغدادی و همکاران در مطالعهی خود نشتان دادنتدکه در هیرکدام از مقاطع زمانی )بعد از عمل ،9 هفتته بعتد ازعم ل ،3 هفت ه بع د از عم ل و 25 هفت ه بع د از عم ل( و در هیچکدام از 4 شاخص فوق، بین دو روش جراحی )استتفاده ازپین اولنا و استفاده از شانز رادیوس( اختلاف معنیداری وجتودن دارد )21(. ای ن یافت ه مب ین آن اس ت ک ه از نظ ر حف ظ جاگ ذاری، ب ین دو روش جراح ی تف اوت معن یداری وج ود نداشته و نتایج متغیرهای آناتومیک در سطح مفصتلی یکستانمیباشتد . میتانگین نمتره MAYO wrist score در ویزیتت نهایی پس از عمل جراحی در گروه A و B به ترتیب 7/235 و 2/133 به دست آمد )15/1>p( که بر استاس ایتن معیتار، نتیجهی عمل در ماه ششم در گتر وه A در 9/72% از بیمتاران”عالی”، در 4/23% “خوب” و در 9/3% “متوسی” بوده استت.این در حالی است که در گروه B، نتیجهی عمل در ماه ششتمدر 5/55% از بیماران “عتالی “، در 9/13% “ختوب ” و در 2/4% “متوسی” بوده است. این میزان در ماه دوازدهم بعتد از عمتلدر گروه A در 4/73% از بیماران “عتالی “، در 4/25% “ختوب ” و در 1/4% “متوسی” بوده است. ایتن در حتالی استت کته در گروه B، نتیجه عمتل در متاه دوازدهتم در 2/74% از بیمتاران”ع الی”، در 1/11% “خ وب” و در 7/9% “متوس ی” گ زارش شده است. اگرچه این نتایج نشان میدهند در مجموع میانگین وضعیت عملکرد مچ دست بتر استاسMAYO wrist score در گروه B بهتر از گروه A بوده است ولی این اختلاف از نظترآماری معنیدار نبوده است. میانگین نمتره ی VAS در حالت ت است تراحت در دو گت روه A و B بت ه ترتیت ب 1/112/1 و 3/12/1، در حتین فعالیتت روزانته 12/17/1 و 9/15/1 و در زمان فعالیت شدید 19/11/2 و 92/15/1 به دست آمتدکه تنها در حالت فعالیت شدید، این تفاوت معنیدار بوده است )142/1=p(. نمرهی رضایتمندی بیماران )از 2 تا 21( در گروه A برابر با 13/5 و در گروه B، 42/3 گزارش گردید که از نظترآماری معنیدار بتوده استت )112/1<p(. در مطالعته ی دکتترپیوندی و همکاران نیز کته بته بررستی گتچ کوتتاه و بلنتد درشکستگیهای تیپ A2 دیستال رادیتوس پرداختنتد، اختتلافمعنیداری بین دو گروه گزارش شده است به ایتن ترتیتب کتهمیزان رضایتمندی بیماران در گروه شانز رادیوس ناشی از گتچ کوتاه، بیشتر بوده و در نهایت راحتی بیشتر و هزینته کمتتر را ب رای بیم ار ب ه هم راه داش ته اس ت )22(. در ای ن مطالع ه ،میانگین نمرهی رضایتمندی در گروه گچ بلند ،1/5 و در گتروهگچ کوتتاه 9/3 گتزارش گردیتده کته از نظتر آمتاری اختتلافمعنیداری داشته است )14/1=p(.
در مطالعهی دکتر محمتد حلاجتی مقتدم و همکتاران از 49 بیماری که دچار عارضهی محل پتین گتذاری شتده بودنتد، 27 مورد عوارض خفیف به صتورت فقتی قرمتزی اطتراف پتین، 3 مورد خروج پین از گچ، 4 متورد عفونتت شتدید و تتب و یتکمورد نیز عفونت پین گزارش شتده استت کته در متورد اخیتر،بیمار پس از باز کردن گچ در بیمارستان بستری گردیتد )21(.
در مطالعهی ما هیچ یک از بیماران عفونت عمقی نداشتند امتادر 3 بیمار از گروه A و 5 بیمار از گروه B عفونت ستطحی درمحل پین دیده شد که با خارج کردن پین بهبتودی کامتل بتهدست آمد. در مطالعهی دکتر تقی بغدادی و همکتاران نیتز درگروه پین اولنا عفونت محل پین به صورت تحریک موضعی یتاخروج ترشح در 5 مورد و در گتروه شتانز رادیتوس در 3 متوردمشاهده شد که در تمامی موارد، پس از خروج پین یتا شتانز وتجویز سفالوسپورین نسل اول بته متدت یتک هفتته، بیمتاران بهبود یافتند )21(. این اختلاف بر خلاف مطالعهی ما در گتروهشانز رادیوس بیشتر بود ولی از نظر عفونت محل پین یتا شتانزاختلاف معنیداری وجود نداشت) 15/1<p(.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

نتيجهگيری
شماره 9، پیدرپی 39، مرداد و شهریور 2931 دکتر کامران اسدی و همکاران/229
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:08 +0330 on Wednesday January 10th 2018

اگر چه این دو روش درمانی قدیمی هستتند، امتا هنتوز بته طور شایع در مراکز درمانی به کار میروند و در منابع ارتوپدی مطرح میباشند )5 و 22(. به طتور کلتی متیتتوان گفتت کتهاستفاده از پین و پلاستتر در درمتان شکستتگیهتای دیستتالرادیوس در افراد بالغ در مقایسه بتا ستایر روشهتای درمتانی، نتایج نسبتاًنسبتا خوبی داشته و ایتن درمتان بته عنتوان یتک روشساده و مناسب با هزینهی کم جهت بهبتود بیمتاران پیشتنهادمیشتود. از ستوی دیگر، این روش از نظر ظاهتر بترای بیتمار بیشتر از فیکساتور خارجی قابل قبول است؛ ضمن آنکه همواره در تمام اتاقهای عمل قابل انجام بتوده و در بستیاری از منتابعهنوز هم از این روش قدیمی به عنوان یتک رو ش مت ؤثر بترایدرمان شکستگیهای انتهای رادیوس، سخن به میان میآید. از بین دو روش پین اولنا با گچ بلند و شانز رادیوس با گچ کوتتاه ، با توجه به عتوارض کم تتر ، هزینته کمتتر و همرنتین رضتایتبیشتر بیماران در شانز رادیوس نسبت به روش پتین اولنتا، بتهنظ ر م یرس د ای ن روش در مقایس ه ب ا پ ین اولن ا در ای ن شکستگیها روش ارجح میباشد.

REFERENCES
120853267620

Hanel DP, Jones MD, Trumble TE. Wrist fractures. Orthop Clin North Am 2002;33(1):35.75
Rogachefsky RA, Lipson SR, Applegate B, Ouellette EA, Savenor AM, McAuliffe JA. Treatment of severely comminuted intraarticular fractures of the distal end of the radius by open reduction and combined internal and external fixation. J Bone Joint Surg Am 2001;83-A(4):50919.
Ruch DS. Fractures of the Distal Radius and Ulna. In: Bucholz RW, Heckman JD, Court-Brown C, editors. Rockwood and Green’s Fractures in Adults. 6th ed. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins; 2006. P. 90964.
Swiontkowski MF. Increasing rates of forearm fractures in children. JAMA .3913:)42(092;3002
Clarke SP, Carmichael S. Treatment of distal diaphyseal fractures using hybrid external skeletal fixation in three dogs. J Small Anim Pract 2006;47(2):98103.
Dunning CE, Lindsay CS, Bicknell RT, Johnson JA, King GJ, Patterson SD. Ilizarov hybrid external fixation for fractures of the distal radius: Part II. Internal fixation versus Ilizarov hybrid external fixation: Stability as assessed by cadaveric simulated motion testing. J Hand Surg Am 2001;26(2):21827.
Handoll HH, Huntley JS, Madhok R. Different methods of external fixation for treating distal radial fractures in adults. Cochrane Database Sys Rev 2008;(1):CD006522.
Kulej M, Dragan S, Dragan SL, Krawczyk A, Płochowski J, Orzechowski W, et al. Efficacy of closed reduction and ability of outcome maintenance in plaster cast immobilization in different types of distal radius fractures. Ortop Traumatol Rehabil 2007;9(6):558.27
Moharami M, RohaniA, Sadeghpour A. The survey of Six-month radiographic parameters of the distal radius fracture. Tabriz Univercity of Medical Sience Journal 2011;33(4):647. (Full Text in Persian)
Baghdadi T, Mortazavi SMJ, Ajvadi A. “Pin and Plaster” for distal radius fractures (a comparative study of two techniques). Iranian Journal of Orthopaedic Surgery 2004;3(1):2632. (Full Text in Persian)
Peivandi MT, Sadri Mahvelati E, Mostafavian Z, Ebrahimzadeh MH. Comparison of short and long



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید