پژوهنده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي)
تاريخ دريافت مقاله: 22/12/1390 سال هفدهم، شماره 2خرداد، و پي تيردر پي 1391 86، صفحات 87 تا 90 تاريخ پذيرش مقاله: 15/6/1391
بررسي رابطه دي متيل آرژينين نامتقارن (ADMA) با آترواسكلروز كرونري و شدت تنگي كرونر
دكتر محمد اسدپور Pپيرانفر1P *، دكتر اميرحمزه PپردالP 2، دكتر مرتضي PعبداللهيP 2، دكتر مهدي Pپيشگاهي3

دانشيار، مركز تحقيقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
استاديار، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
-10899207844

دستيار تخصصي قلب و عروق، بيمارستان طالقاني، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي چكيده
سابقه و هدف: با توجه به شيوع آتروسكلروز كرونري و عوارض شناخته شده ناشي از آن و اهميت اتيولوژي بيماري و به منظور بررسي نقش دي متيل آرژينين نامتقارن (ADMA) در ارتباط با آتروسكلروز و تنگي عروق كرونر، اين پژوهش بر روي بيماران مبتلا بـه تنگـيشرايين كرونري و گروه شاهد انجام شد.
مواد و روشها: در اين پژوهش مورد- شاهدي،70 بيمار مبتلا به تنگي سرخرگ كرونر كه بيماري آنها با آنژيوگرافي كرونري تأييد شده بود و 70 شاهد كه بر اساس آنژيوگرافي يا اسكن قلب، بيماري كرونر نداشتند و از لحاظ سـن ، جـنس، همزمـاني و شـرايط اقتصـادي واجتماعي (مراجعين به يك مركز) همسان سازي شده بودند مورد بررسي قرار گرفتند. ميزان ADMA در سرم نمونـه هـا بـا اسـتفاده از
كيت الايزا Cusabio Brand ELISA Kits, Wuhan Huamei Biotech, Inc, China، اندازه گيري شد. بر مبناي ميانگين مقدار ADMA، ميزان مواجهه افراد دو گروه با اين ميزان به وسيله آزمون كاي دو مورد قضاوت آماري قرار گرفت و odd’s ratio (OR) محاسبه گرديـد .
همچنين مقدار كمي ADMA در سه گروه بيماران خفيف، متوسط و شديد با آزمون ANOVA مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: تحقيق بر روي 70 بيمار مبتلا به تنگي شرايين كرونر در سنين 40 تا 75 سال و 70 نفر شاهد واجد شرايط آنها انجام گرفت .ميزان ADMA در گروه شاهد 6/33±5/51 و در گروه مورد 37±4/94 نانوگرم در ميلي ليتر بود كه در گروه مورد بطور متوسط 3/83% بيشتر از گروه شاهد بود (001/0 p<). ميزان ADMA در بيماران با بيماري خفيف، متوسط و شديد، بـه ترتيـب برابـر بـا 3/3±6/55، 2/9±5/79، و 7/35±9/108 بود (001/0 p<).
نتيجه گيري: به نظر مي رسـد كـه ميـانگين ميـزان دي متيـل آرژينـين نامتقـارن سـرم در گـروه بيمـارن آترواسـكلروز بـالاتر بـود ودگرگوني هاي اين عامل در تنگي رگهاي كرونر و شدت آن نقش دارد.
-16763231064

واژگان كليدي: آتروسكلروز، تنگي عروق كرونر، دي متيل آرژينين نامتقارن(ADMA) ، دي متيل آرژينين لطفاً به اين مقاله به صورت زير استناد نماييد:
532311729

Asadpour Piranfar M, Pordal AH, Abdolahi M, Pishgahi M Correlation between Assymetric Dimethyl Arginine (ADMA) and coronary atherosclerosis and severity of coronary artery stenosis. Pejouhandeh 2012;17(2):87-90.

مقدمهP0F1
از آنجا كه بيماريهاي قلب و عروق، بويژه بيماريهـاي رگهـايكرونري به عنوان مشكل بزرگ بهداشت انسـانها و عامـل مهـم مرگ و مير است، بررسي عوامل وابسته با آن از اهميت ويژه اي برخوردار است. يكي از مواردي كه در سالهاي گذشـته مطـرحش ده، وابس تگي دي متي ل آرژين ين نامتق ارن( ADMA) ب ا بيماريهـاي قلب ي عروقـي، ب ويژه بيماريهـاي رگه اي كرون ر و آترواسكلروز است( 1). دي متيـل آرژينـين كـه از متابوليسـم

*نويسنده مسؤول مكاتبات: دكتر محمد اسـدپور پيرانفـر؛ تهـران، بزرگـراهچمران، اوين، بيمارستان طالقاني، بخش قلب و عـروق ؛ تلفـن: 23031343-21-98+؛ پست الكترونيك: [email protected]

آرژينين بوجود مي آيـد و محصـول جـانبي آن اسـت، مهـارگردروني رقابتي آنـزيم نيتريـك اكسـايد سـنتاز (NO synthase) است كه بـا آترواسـكلروز فراگيـر همبسـتگي دارد.NO نقـشمهمــي در تنظــيم تونيســيته رگهــا دارد (2) و نيــز مهــارگر چسبندگي و گرد آمدن پلاكتـي، و چسـبندگي لكو سـيت هـا و سد كننده تكثير زياد ياخته ماهيچه صـاف اسـت. نارسـايي درفراهمي NO، ممكن است به گسترش اختلال اندوتليال منجـرشود، كه در آغاز و پيشرفت آترواسكلروز نقش مهمي دارد و بـاعوامل خطر گوناگون بيماري سرخرگ كرونـر (CAD) وابسـته است، مانند هيپركلسترولمي( 3)، افزايش فشار خون اساسـي ( 4)، ديابت، پيري( 5) و سيگار( 6). همچنين NO با تونيسـيته رگـيدر حال استراحت و گشاد شـدن رگـي برانگيختـه شـده توسـطاستيل كولين در رگهـاي كرونـري طبيعـي و آترومـاتوز وابسـتهاست( 10-7). ساز و كارهاي اختلال مسير ال آرژينين- NO كه منجر به اختلال كاركرد اندوتليال مي شود، چندان روشن نيست .
به تازگي ADMA به عنوان يك عامل مهـم مطـرح شـده اسـت(13-11). اين عامـل ممكـن اسـت بـا ال- آرژينـين بـه عنـوانسوبستراي NO سنتاز رقابت كند و استرس اكسيداتيو را افزايش دهد. در بررسيهاي ديگر نيز افزايش ADMA در ادرار رت هاي با فشار خون بالا( 14)، كاهش L-Arginine در نوسازي سلول هاي اندوتليال (15)، ارتباط CRP با گسترش تنگي كرونر و شدت آن (16)، افزايش ADMA در مردان با فشار خون اساسي بـالا( 17) و ارتباط NO با L-Arginine در بيماران با تنگي شريان محيطي (18) ديده شده است. اين بررسـيها نشـان داده انـد كـه افـزايشADMA ممكن اسـت در پـاتوژتر آترواسـكلروز دخالـت داشـتهباش د. ب ه ه ر ح ال وابس تگي مي ان ADMA و CAD بخ وبي بررسي نشده است. پژوهشهايي نشان داده اند كه ميزان ADMA يك عامل خطر غير وابسته مرگ و مير قلبي عروقي در بيمـارانهمودياليزي و عامل پيشـگويي كننـده رخـدادهاي كرونـري درمردان ميانسال است( 19 و 20).
در اين طرح پژوهشي هدف ايـن بـود كـه ميـزان دي متيـلآرژينين نامتقارن و متقارن در بيماران آترواسكلروز كرونـري وشاهدان همسان سازي شده اندازه گيري شود و در صورت وجود ارتباط معني دار ميان ميـزانADMA و شـدت تنگـي كرونـر،وابستگي احتمالي مورد بررسي قرار گيرد؛ به ويـژه اينكـه ايـنموضوع در بررسيهاي پيشين كمتـر مـورد توجـه قـرار گرفتـهاست. در صورت وجود اين همبستگي، ميـزان بـالايADMA مي تواند به عنوان يـك پيشـگويي كننـده خـوب بـراي وجـودآترواسكلروز و تنگي كرونر مورد استفاده قرار گيرد.

مواد و روشها
88/ دوماهنامه پژوهنده بررسي رابطه دي متيل آرژينين نامتقارن( ADMA) با …
در ي ك ط رح م ورد-ش اهدي، 70 بيم ار مب تلا ب ه تنگ ي سرخرگ كرونر كه بيماري آنها با آنژيوگرافي كرونر تاييد شـدهبود و نيز 70 بيمار شاهد كه از لحاظ سن، جـنس ، همزمـاني وشــرايط اقتصــادي و اجتمــاعي (مــراجعين بــه يــك مركــز)همسان سازي شده بودند و بر اسـاس آنژيـوگرافي كرونـري يـااسكن قلب، بيماري كرونر نداشتند، مورد بررسي قرار گرفتنـد.بيماران با تنگي شرايين كرونر بر اساس شـدت تنگـي بـه سـهگروه خفيف، متوسط و شديد تقسيم شدند (21). افراد شركت كننده در طرح همگي از ميان مراجعه كنندگان به بيمارسـتانطالقاني انتخاب شدند و با هماهنگي بخـش قلـب، پـس از پـر كردن فرم رضايت نامه، از هركدام 5 سي سـي خـون سـياهرگيگرفته شد و به آزمايشگاه پژوهشكده غدد درون ريـز فرسـتادهشد تا پس از جـدا كـردن سـرم، نمونـههـا درP -P 70°C فريـز و نگهداري شوند. پس از كامل شدن نمونه گيري، ميزان ADMA سـرم نمونـه هـا بـا اسـتفاده از كيـت الايـزاCusabio Brand ELISA Kits, Wuhan Huamei Biotech, Inc, China اندازه گيري شد. داده هاي بيمـاران وارد فايـل شـد و تجزيـه و تحليل آماري با استفاده از t-test انجام شـد . همچنـين ميـزانمواجهه بيماران با ADMA (بيشتر و يا كمتر بودن از ميـانگينگروه شاهد) با آزمون كاي دو مورد قضاوت آماري قرار گرفت و ميزان odd’s ratio (OR) محاسبه گرديد.

يافته ها
تحقيق بر روي 70 بيمار مبتلا بـه تنگـي شـرايين كرونـر در سنين 40 تا 75 سال و 70 نفر شاهد واجد شرايط آنهـا انجـامگرفت. افراد دو گروه از لحاظ همزماني، سن و جـنس همسـانبودند. ميزان ADMA گروه شـاهد 6/33±5/51 و گـروه مـورد 37±4/94 نانوگرم در ميلي ليتر بود كـه در گـروه مـورد بطـورمتوسط 9/42 نانوگرم در ميلي ليتر و يا 3/83% بيشتر از گـروهشاهد بود (001/0 p<). جـدول شـماره يـك نيـز نشـاندهندهتوزيع افراد مورد مطالعه بر حسب ابتلا به تنگي عروق كرونـر وميزان ADMA مي باشد. همچنين، ميزان ADMA در بيمـارانبا بيماري خفيف( 7 بيمار)، متوسط( 15 بيمـار) و شـديد( 42 بيمـ ار)، بـ ه ترتيـ ب برابـ ر بـ ا 3/3±6/55، 2/9±5/79، و 7/35±9/108 نانوگرم در ميلي ليتر بود. آزمون آناليز واريـانس
(ANOVA)، نشان داد كه اين اختلاف ميزان ADMA از نظـر آماري معني دار است و در تست تكميلي مقايسات چندگانه نيز اختلاف ما بين سه گروه وجود دارد (001/0 p<).
در ايـن مطالعـه، نقطـه بـرش يـا cut of point بـراي ميـزانADMA برابر با 52 نانوگرم در ميلي ليتر در نظر گرفته شد. بر اين اساس، چنانچه در جدول 1 نيز مشاهده مـي شـود، ميـزانADMA در 9/32% افراد گروه شاهد و 3/94% بيماران بيشـتراز نقطه برش بود؛ آزمون كاي دو نشان داد كه ايـن اخـتلاف از نظر آماري معني دار است (001/0 p<) و افراد مبتلا بـه تنگـيعروق كرونـر 33 برابـر بيشـتر از گـروه شـاهد در مواجهـ ه بـاADMA بالا مي باشند. ضمناً ميزان ADMA در افراد مبتلا بـهتنگي كرونر در جدول شماره 2 ارائه شده است و نشان مي دهد كه بيماران با شدت تنگي كرونر متوسط حدود ng/ml 9/23 و يا 43% بيشتر از بيماران با تنگي خفيف، و در گروه بيماران بـاتنگي شديد كرونر نسـبت بـه تنگـي خفيـ ف، ميـ زان ADMA حدود دو برابر افزايش نشان مي دهد.

بحث
بررس يهاي گون اگوني درب اره دگرگ وني و اثرگ ذاري مي زان ADMA در بيماريهاي قلبي عروقي، بويژه آترواسـكلروز انجـامشده است. برخي پژوهشها نشان داده اند كه ميزان ADMA بـاآتروسكلروز وابستگي دارد ولي درباره اين وابسـتگي بـا شـدتتنگي كرونر بررسيهاي كمتري انجام شده است. پژوهش حاضر اين وابستگي را مورد بررسي قرار داده است. بر پايه يافته هـاياين پژوهش، ميانگين ADMA سرم در گروه بيمـاران بـالاتر ازگروه شاهد بـود (001/0 p<). همچنـين از ديـدگاه وابسـتگيميزان ADMA با شدت تنگي رگهاي كرونر، يافته ها نشـان دادكه در سه گـروه بـا شـدت تنگـي خفيـف، متوسـط و شـديد،اختلاف معني دار اسـت (001/0 p<). ايـن يافتـه هـا (افـزايشميزان دي متيل آرژينين سـرم در بيمـاران آتروسـكلروزي) بـايافته هاي Böger و همكاران و Kielstein و همكاران هماهنگ اس ت (22 و 23). اي ن پژوهش گران نش ان دادن د ك ه مي زان ADMA در بيماران آترواسكروزي 2 تا 3 برابر افزايش مي يابد.
اين يافته ها همچنين با يافته هاي Lu هماهنگ است كه نشـانداد ميزان دي متيل آرژينين پلاسمايي بيماران در پيش بينـيرخداد بيماري رگهاي كرونر شـديد كـاربرد دارد و همبسـتگيزيادي با شدت آترواسكلروز كرونري دارد (1).
Dooley و همكاران در پژوهش خود نشان دادنـد كـه در 89 بيمار با آتروسكلروز گسـترده ، مقـاديرADMA افـزايش يافتـه است (24). يافته هـاي پـژوهش كنـوني نيـز بـا ايـن پـژوهشهماهنگ است. Nijveldt و همكاران و Zeller و همكـاران نيـزنشان دادند كه مقـادير زيـادADMA بـا افـزايش رخـدادهاي
شماره 2، پي در پي 86، خرداد و تير 1391 دكتر محمد اسدپور پيرانفر و همكاران/ 89

جدول شماره 1- توزيع افراد مورد بررسي بر حسب شدت تنگي عروق كرونر به تفكيك ميزان ADMA
تنگي كرونر دارد (گروه مورد) ميزان ADMA تنگي كرونر ندارد (گروه شاهد)
4 نفر (7/5%)
66 نفر (3/94%) طبيعي (كمتر از ng/ml 52) 47 نفر (1/67%) غير طبيعي (بيشتر از ng/ml 52) 23 نفر (9/32%)
70 نفر (100%) جمع 70 نفر (100%)
00001/0 p< و 33OR= مي باشد، يعني بيماران 33 برابر بيشتر از افراد سالم در مواجهه بيشتري با افزايش ADMA بوده اند.
جدول شماره 2- ميزان ADMA در افراد مبتلا به تنگي كرونر با توجه به جدول شماره 1،
ميانگين (ng/ml) انحراف معيار (ng/ml) نتيجه گروه آزمون
3/3 9/2 55/6
79/5 خفيف
متوسط
p< 0/001 35/7 108/5 شديد

قلبي و عروقي مهم و مرگ و مير همـراه اسـت (25 و 26). در بررسـ ي Valkonen و همكـ اران و Maas و همكـ اران هـ م ،همبس تگي ب الايي مي ان رخ داد بيماريه اي قلب ي عروق ي و ADMA بالا در مـردان نشـان داده شـد (19 و 27). Böger و همكاران در يك پژوهش كوهورت بر روي 880 زن در بررسـي24 ساله، همبستگي زيادي ميان ADMA با مرگ و مير كلـيو رخدادهاي بيماري قلب و عروق نشان داده اند (28).
Meimtzer و همكاران در بررسي 3229 بيمـار نشـان دادنـدكه مقادير سرمي ADMA به طور ناوابسته با مرگ و مير قلبي و عروقي همراه است (29). همچنين بر پايه بررسيهاي تازه در سال 2011، Bai همبستگي نيرومندي ميان ميزان ADMA و شدت تنگي رگها نشان داد( 30). نيـزLu و همكـاران مقـاديرADMA را به عنـوان عامـل خطـر بيماريهـ اي شـديد رگهـ اي كرونر، مطرح كردند (31).

نتيجه گيري
يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه ميانگين ميـزان دي متيـلآرژينين نامتقارن سرم در گروه بيماران آترواسكلروز بالاتر بـود ودگرگونيهاي ايـن عامـل بـا شـدت تنگـي رگهـاي كرونـر داراي همبستگي معني دار است.

تشكر و قدرداني
بدين وسيله از جناب آقاي دكتر مرتضي صافي رياست محترم مركز تحقيقات قلب و عروق تشكر و قدرداني مي شود.
REFERENCES
124663283463

Lu TM, Ding YA, Charng MJ, Lin SJ. Asymmetrical dimethylarginine: a novel risk factor for coronary artery disease. Clin Cardiol 2003;26(10):458-64.
Moncada S, Higgs A. The L-arginine-nitric oxide pathway. N Engl J Med 1993;329(27):2002-12.
Creager MA, Cooke JP, Mendelsohn ME, Gallagher SJ, Coleman SM, Loscalzo J, Dzau VJ. Impaired vasodilation of forearm resistance vessels in hypercholesterolemic humans. J Clin Invest 1990;86(1):228-34.
90/ دوماهنامه پژوهنده بررسي رابطه دي متيل آرژينين نامتقارن( ADMA) با …
Panza JA, Quyyumi AA, Brush JE Jr, Epstein SE. Abnormal endothelium-dependent vascular relaxation in patients with essential hypertension. N Engl J Med 1990;323(1):22-7.
Vita JA, Treasure CB, Nabel EG, McLenachan JM, Fish RD, Yeung AC, et al. Coronary vasomotor response to acetylcholine relates to risk factors for coronary artery disease. Circulation 1990;81(2):491-7.
Celermajer DS, Adams MR, Clarkson P, Robinson J, McCredie R, Donald A, et al. Passive smoking and impaired endothelium-dependent arterial dilatation in healthy young adults. N Engl J Med 1996;334(3):150-4.
Lefroy DC, Crake T, Uren NG, Davies GJ, Maseri A. Effect of inhibition of nitric oxide synthesis on epicardial coronary artery caliber and coronary blood flow in humans. Circulation 1993;88(1):43-54.
Tousoulis D, Tentolouris C, Crake T, Toutouzas P, Davies G. Basal and flow-mediated nitric oxide production by atheromatous coronary arteries. J Am Coll Cardiol 1997;29(6):1256-62.
Quyyumi AA, Dakak N, Andrews NP, Husain S, Arora S, Gilligan DM, et al. Nitric oxide activity in the human coronary circulation. Impact of risk factors for coronary atherosclerosis. J Clin Invest 1995;95(4):1747-55.
Ludmer PL, Selwyn AP, Shook TL, Wayne RR, Mudge GH, Alexander RW, Ganz P. Paradoxical vasoconstriction induced by acetylcholine in atherosclerotic coronary arteries. N Engl J Med 1986;315(17):1046-51.
Böger RH, Bode-Böger SM, Szuba A, Tsao PS, Chan JR, Tangphao O, et al. Asymmetric dimethylarginine (ADMA): a novel risk factor for endothelial dysfunction: its role in hypercholesterolemia. Circulation 1998;98(18):1842-7.
Böger RH, Bode-Böger SM, Thiele W, Junker W, Alexander K, Frölich JC. Biochemical evidence for impaired nitric oxide synthesis in patients with peripheral arterial occlusive disease. Circulation. 1997 Apr 15;95(8):2068-74.
Miyazaki H, Matsuoka H, Cooke JP, Usui M, Ueda S, Okuda S, et al. Endogenous nitric oxide synthase inhibitor: a novel marker of atherosclerosis. Circulation 1999;99(9):1141-6.
Matsuoka H, Itoh S, Kimoto M, Kohno K, Tamai O, Wada Y, et al. Asymmetrical dimethylarginine, an endogenous nitric oxide synthase inhibitor, in experimental hypertension. Hypertension 1997;29(1 Pt 2):242-7.
Azuma H, Sato J, Hamasaki H, Sugimoto A, Isotani E, Obayashi S. Accumulation of endogenous inhibitors for nitric oxide synthesis and decreased content of L-arginine in regenerated endothelial cells. Br J Pharmacol 1995;115(6):1001-4.
Azar RR, Aoun G, Fram DB, Waters DD, Wu AH, Kiernan FJ. Relation of C-reactive protein to extent and severity of coronary narrowing in patients with stable angina pectoris or abnormal exercise tests. Am J Cardiol 2000;86(2):205-7.
Surdacki A, Nowicki M, Sandmann J, Tsikas D, Boeger RH, Bode-Boeger SM, et al. Reduced urinary excretion of nitric oxide metabolites and increased plasma levels of asymmetric dimethylarginine in men with essential hypertension. J Cardiovasc Pharmacol 1999;33(4):652-8.
Böger RH, Bode-Böger SM, Thiele W, Creutzig A, Alexander K, Frölich JC: Restoring vascular nitric oxide formation by Larginine improves the symptoms of intermittent claudication in patients with peripheral arterial occlusive disease. J Am Coll Cardiol 1998;32(5):1336-44.
Valkonen VP, Päivä H, Salonen JT, Lakka TA, Lehtimäki T, Laakso J, et al. Risk of acute coronary events and serum concentration of asymmetrical dimethylarginine. Lancet 2001;358(9299):2127-8.
Zoccali C, Bode-Böger S, Mallamaci F, Benedetto F, Tripepi G, Malatino L, et al. Plasma concentration of asymmetrical dimethylarginine and mortality in patients with end-stage renal disease: a prospective study. Lancet 2001;358(9299):2113-7.
Lilly LS, Braunwald’s heart disease. 9thP ed. Saunders; 2012. P
Böger RH, Bode-Böger SM, Thiele W, Junker W, Alexander K, Frölich JC. Biochemical evidence for impaired nitric oxide synthesis in patients with peripheral arterial occlusive disease. Circulation 1997;95(8):2068-74.
Kielstein JT, Bode-Böger SM, Frölich JC, Haller H, Böger RH. Relationship of asymmetric dimethylarginine to dialysis treatment and atherosclerotic disease. Kidney Int Suppl 2001;78:S9-13.
Dooley A, Gao B, Bradley N, Abraham DJ, Black CM, Jacobs M, et al. Abnormal nitric oxide metabolism in systemic sclerosis: increased levels of nitrated proteins and asymmetric dimethylarginine. Rheumatology (Oxford) 2006;45(6):676-84.
Nijveldt RJ, Teerlink T, Van Der Hoven B, Siroen MP, Kuik DJ, Rauwerda JA, et al. Asymmetrical dimethylarginine (ADMA) in critically ill patients: high plasma ADMA concentration is an independent risk factor of ICU mortality. Clin Nutr 2003;22(1):23-30.
Zeller M, Korandji C, Guilland JC, Sicard P, Vergely C, Lorgis L, et al. Impact of asymmetric dimethylarginine on mortality after acute myocardial infarction. Arterioscler Thromb Vasc Biol 2008;28(5):954-60.
Maas R, Schulze F, Baumert J, Löwel H, Hamraz K, Schwedhelm E, et al. Asymmetric dimethylarginine, smoking, and risk of coronary heart disease in apparently healthy men: prospective analysis from the population-based Monitoring of Trends and Determinants in Cardiovascular Disease/Kooperative Gesundheitsforschung in der Region Augsburg study and experimental data. Clin Chem 2007;53(4):693-701.
Böger RH, Sullivan LM, Schwedhelm E, Wang TJ, Maas R, Benjamin EJ, et al. Plasma asymmetric dimethylarginine and incidence of cardiovascular disease and death in the community. Circulation 2009;119(12):1592-600.
Meinitzer A, Kielstein JT, Pilz S, Drechsler C, Ritz E, Boehm BO, et al. Symmetrical and asymmetrical dimethylarginine as predictors for mortality in patients referred for coronary angiography: the Ludwigshafen Risk and Cardiovascular Health study. Clin Chem 2011;57(1):112-21.
Bai Y, Sun L, Du L, Zhang T, Xin W, Lan X, et al. Association of circulating levels of asymmetric dimethylarginine (ADMA) with carotid intima-media thickness: Evidence from 6168 participants. Ageing Res Rev 2012.(Epub ahead of print)
Lu TM, Chung MY, Lin MW, Hsu CP, Lin SJ. Plasma asymmetric dimethylarginine predicts death and major adverse cardiovascular events in individuals referred for coronary angiography. Int J Cardiol 2011;153(2):135-40.



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید