پژوهنده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي)
تاريخ دريافت مقاله: 4/3/1391
سال هفدهم، شماره 2خرداد، و پي تيردر پي 1391 86، صفحات 62 تا 66 تاريخ پذيرش مقاله: 4/7/1391
بررسي تأثير 12 هفته تمرينات استقامتي بر CRP سرمي و فيبرينوژن پلاسمايي به عنوان عوامل التهابي پيشگويي كننده بيماريهاي قلبي و عروقي
دكتر حشمت اله Pپارسيان1P *، دكتر خسرو PابراهيمP 2، دكتر حجتاله PنيكبختP 3، فتانه PخانعليP 4 ، سمانه Pپارسيان5

استاديار، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد شهر قدس
استاد، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشگاه شهيد بهشتي
دانشيار، گروه فيزيولوژي ورزش، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات تهران
كارشناس ارشد آمار، دانشگاه علوم پزشكي مازندران
-10922187456

دانشجوي دكتري مهندسي شيمي صنايع نساجي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد يزد چكيده
سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به رشد بيماريهاي قلبي عروقي و اهميت شاخصهاي التهابي پيشگويي كننده اين بيماريها و همچنين وجود بعضي گزارشات مبني بر تأثير تمرينات استقامتي بر وضعيت آنها، اين پژوهش به منظور تعيين تأثير 12 هفتـه تمـريناستقامتي بر CRP سرمي و فيبرينوژن پلاسمايي (به عنوان شاخصهاي التهابي پيشگويي كننده بيماريهاي قلبي و عروقي) و مقايسـه آنبا گروه كنترل، روي دانشجويان مرد جوان غير ورزشكار در سال 1389 انجام گرفت.
مواد و روشها: اين تحقيق به روش كارآزمايي باليني بر روي 24 دانشجوي داوطلب پسر غير ورزشكار دانشگاه آزاد اسلامي واحد علـومو تحقيقات تهران انجام گرفت. افراد دو گروه به لحاظ سن، جنس، قد، وزن، درصد چربي و حداكثر اكسيژن مصرفي مشابه سازي شدند .
در ابتداي مطالعه با اخذ 5 ميلي ليتر خون، ميزان CRP سرمي و فيبرينوژن پلاسمايي آنها تعيين و ثبت شد. به گروه تجربـي 12 هفتـهتمرينات استقامتي شامل سه دوره چهارهفته اي و هر هفته سه جلسه تمرين، داده شد. گروه شاهد اين تمرينات را نداشتند. در خاتمـهتحقيق، مجدداً اين شاخصها در هر دو گروه بررسي و تغييرات آنها مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: در پايان مطالعـه، ميـزان فيبرينـوژن گـ روه شـ اهد از 03/0± 45/0 بـه 02/0± 45/0 رسـيد (5/0 P<) و در گـروه تجربـي از03/0±45/0 به 04/0±40/0 كاهش پيدا كرد( 0002/0 P<) كه اختلاف بين دو گروه از نظر آمـاري معنـي دار بـود. در مـورد شـاخصCRP، در گروه شاهد تغييري مشاهده نشد، اما در گروه تجربي از 233 به 213 كاهش پيدا كرد ( 002/0 P<).
نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه 12 هفته تمرينات استقامتي موجب بهبود شاخصهاي التهابي پيشگويي كننده بيماريهاي قلبي عروقي در افراد جوان غير ورزشكار مي شود، بنابراين انجام اين گونه تمرينات را توصيه مي نماييم.
-18286232571

واژگان كليدي: فعاليت ورزشي ،CRP، فيبرينوژن لطفاً به اين مقاله به صورت زير استناد نماييد:
510310756

Parsian H, Abrahim Kh, Nikbakht H, Khanali F, Parsian S. The effect of 12 weeks of endurance training on serum C-reactive protein and plasma fibrinogen as predictors of cardiovascular disease. Pejouhandeh 2012;17(2):62-6.

مقدمهP0F1
بيماريهاي قلبي عروقي و از همه مهمتر اختلالات عروق كرونر ،يكي از علل اصلي مرگ و مير در دنياي صنعتي امروز بـه شـمارمي رود؛ به همين دليل پيش بيني مـي شـود كـه بيمـاري غالـبسـالهاي آينـده جوام ع بشـري باش د (1). تغييـرات پاتولوژي ك بيماريهاي قلبي عروقي (آترو اسكلروز) از دوران كـودكي آغـاز و

*نويسنده مسؤول مكاتبات: دكتر حشمت الـه پارسـيان؛ تهـران ، بزرگـراه فـتح، كيلومتر 20، شهرقدس، بلوار شهيد كلهـر، دانشـگاه آزاد اسـلامي ، واحـد شـهر قـدس؛ تلفن: 4332370-912-98+؛ پست الكترونيك: [email protected]

طي چند مرحله در سنين بالاتر بروز مي كند( 4-2).
شناخت عوامل مـؤثر در پيـدايش بيماريهـاي قلبـي عروقـيمي تواند نقش مهمي در پيشگيري از پيشرفت بيمـاري داشـتهباشد. شناخته شده ترين اين عوامـل عبارتنـد از: سـن، جـنس، Low – Density Lipoprotein Cholesterol (LDL-C) بـالا،مصرف دخانيات، پرفشاري خون، ديابت و كم تحركي( 5 و 6). محققان به دنبال شاخصهايي مي گردند كه با دقت و حساسيت بيشتري، خطر بيماريهاي قلبي عروقي را پيش بينـي كنـد (6).
در مطالعات و پژوهشهاي گذشته، ميزان چربي به عنوان يكـياز عوامل مهم جهت شناسايي افرادي كه در معـرض مشـكلاتقلبي عروقي مي باشند، مـورد توجـه متخصصـين بـوده اسـت ، هرچند هنوز هم در بعضي جوامع از اين شاخص بـراي اهـد اف تشخيصي بيماريهاي قلبي عروقي استفاده مـي شـود. در سـال1998 در كنفرانس قلب آمريكا، انديشـه زمينـه هـاي التهـابيآتروژنـــز (Atherogensis) و نقـــش التهـــاب و شاخصـــهايپلاسمايي التهاب در پيشگويي خطـر اخـتلالات قلبـي عروقـيمطرح شـد (7) و پـروتئين واكـنش دهنـده حسـاس C سـ رم (High sensitivitx- C -Reactive Protein, hs-CRP) و فيبرينوژن پلاسما به عنوان شاخصهاي التهابي حساس، قـوي ، مستقل و پيشگويي كننده حوادث قلبـي عروقـي مـورد توجـهقرار گرفتند، به طـوري كـه افـزايش ايـن شاخصـها همـراه بـاافزايش حوادث قلبي عروقي همراه بود( 8). به همين دليل هـرگونه عملي كه باعث كـاهش ايـن شاخصـهاي التهـابي گـردد،ظرفيت كاهش حوادث قلبي عروقي را به دنبال دارد( 9).
براي مثال، در پژوهشي كاهش مقدار CRP پس از 12 هفتـهتمرينات هوازي بر روي دوچرخه كارسـنج در مـردان تمـريننكرده گزارش شد( 3 و 10). همسو با يافته هاي ايـن پـژوهش، 9 ماه تمرينات منظم دو استقامتي، باعث كـاهش مقـدارCRP شد( 10). بر خلاف يافته هاي فوق، در تحقيق ديگري افـزايشمقدار CRP پس از 2 هفته تمرينات گـزارش گرديـد( 11). در خصوص فيبرينوژن پلاسما، در پژوهشي تأثير 12 هفته تمرين استقامتي بـر غلظـت فيبرينـوژن، بـه صـورت كـاهش غلظـت پلاسمايي فيبرينوژن گزارش شد، هر چند اين كـاهش از نظـرآماري معني دار نبود (11). تعدادي از پژوهشهاي موجود رابطه معكوسي بين فعاليت بدني با مقدار CRP سرم و فيبرينـوژن راگزارش نموده اند (12 و 13)، بعضي تحقيقات نشان داده اند كه فعالي ت ب دني موج ب ك اهش غي ر مس تقيم تولي د CRP و فيبرينوژن از كبد خواهد شـد ( 5، 9 و 14). همچنـين بعضـيپژوهشهاي انجام شده بطور اعم بر روي بيماران و افراد مسن و از نوع پژوهشهاي مقطعي و كوتاه مدت بوده است( 12 و 15).
با توجه به تناقضات موجود در يافته هاي ايـن پژوهشـها و كـافينبودن تحقيقات پيشين، در اين تحقيق تأثير يـك دوره تمرينـاتاستقامتي بر روي دانشجويان غير ورزشـكار دانشـگاه آزاد اسـلاميواحد علوم و تحقيقات تهران در سال 1389 بررسي گرديد.

مواد و روشها
اين پژوهش از نوع كارآزمايي باليني بود. جامعه آماري شامل دانشجويان پسر بودند، كـه در 3 مـاه گذشـته فعاليـت مـنظمورزشي نداشتند. پس از توزيع اطلاعيه مبني بر اجراي تحقيق، 76 نفر داوطلب شركت در پژوهش شدند، كـه پـس از بررسـي
شماره 2، پي در پي 86، خرداد و تير 1391 دكتر حشمت اله پارسيان و همكاران/ 63
شرايط آزمودنيها از نظر سلامت كامل، عدم استعمال دخانيات ، عدم چاقي، عدم فعاليت منظم ورزشي و تعهدات اخلاقي مبني بر شركت منظم در كليه مراحل آزمـون و همكاريهـاي لازم در اين خصوص، تعداد 24 نفر از آنها در دامنـه سـني 21 تـا 29 سال، پس از اطمينان از همگني و طبيعـي بـودن نمونـه هـا ازطريق انجام آزمونهاي آماري لوين و كولمـوگروف -اسـميرنوف،به عنوان نمونه آماري انتخاب و به صورت تصادفي سـاده بـه 2 گروه تجربي و كنتـرل تقسـيم شـدند. قبـل از شـروع مراحـلاجرايي پژوهش، از كليـه آزمودنيهـا رضـايت نامـه كتبـي اخـذگرديد و پرسشنامه هـاي سـابقه پزشـكي و سـلامت و آمـادگيشروع فعاليت در مورد آنها تكميل شـد (16 و 17). همچنـينقد، وزن، درصد چربي، و حداكثر اكسـيژن مصـرفي آزمودنيهـايك روز قبل از شروع برنامه تمرين اندازه گيـري شـد و نمونـهخوني جهت سنجش مقدار CRPو فيبرينوژن گرفته شد.
گروه تجربي مطابق يك برنامـه زمـان بنـدي شـده بـا نحـوهاجراي تمرينات آشنا شـدند، و سـپس بـه مـدت 12 هفتـه، 3 دوره تمرين 4 هفته اي و هر هفته 3 جلسه، به انجام تمرينـاتپرداختند. در هر جلسه، ابتدا گروه آزمايشـي 10 دقيقـه گـرمكردن عمومي را انجـام مـي داد و سـپس برنامـه تمرينـات بـهصورت متناوب و فزاينده روي نوار گردان با شـدت تمـرين 70 تا 75 درصد حداكثر ضربان قلب بـه مـدت 16 دقيقـه شـروعمي شد. هر هفته دو دقيقه به زمان دويدن و هر سه هفته پـنجدرصد به شدت تمرينات افزوده مي شد تا در پايـان برنامـه بـه85 تا 90 درصد حداكثر ضربان قلب و 38 دقيقه رسيد. گـروهكنترل در اين مدت هيچگونه تمريني نداشت.
در پايان دوره تمريني، كليه آزمونها با شرايط مذكور پـس از24 ساعت بي تمريني تكرار شد. پروتكل تمرين استقامتي فـوقپيشتر در پژوهشي مورد مطالعه قرار گرفتـه بـود (18) كـه در اين پژوهش با اصلاحات و مطالعه راهنما استفاده گرديد.

خون گيري و نحوه اندازه گيري شاخصهاي CRP و فيبرينوژن براي كنترل متغيرهاي بيوشيميايي، از همه آزمودنيها خواسـتهشد كه از دو روز قبل از خون گيري هيچ فعاليت فيزيكي سنگين نداش ته باش ند و تغذي ه طبيع ي خ ود را ادام ه دهن د. در روزخ ون گي ري بع د از 12 س اعت ناش تايي (19)، از آزم ودنيه ا خون گيري به عمل آمد. به همين منظور از آزمودنيهـا خواسـتهشد تا به صورت گروهي در فاصله ساعت 9 تا 12 ظهر در سـالنورزشي فدراسيون پزشكي حاضـ ر شـوند. سـپ س بـا اسـتفاده ازسوزنهاي ونوجكت از وريد بـازويي آزمودنيهـا در حالـت نشسـتهcc10 خون گرفته شد، cc5/2 از نمونه هاي خون بلافاصـله بعـداز خون گيري در لوله آزمايش حاوي مـاده ضـد انعقـاد سـيترات8/3 گرم درصد به نسبت 2/0 ضد انعقاد با 8/1 ميلي ليتـر خـونريخته شد. سپس لوله تكان داده شد تا محتويات آن بـه خـوبيمخلوط گردد. آنگاه نمونـه بـا سـرعت 2500 دور در دقيقـه بـهمدت 10 تـا 15 دقيقـه سـانتريفيوژ شـد و پلاسـماي آن بـرايسـنجش فيبرينـوژن بـه روش انعقـادي جـدا گرديـد. cc5/2 از نمونه خون نيز ده دقيقه در دماي اتـاق گذاشـته شـد تـا لختـهگرديد. سپس لخته با دقت از ديواره هاي لوله آزمايش جدا شد و با سرعت 2500 دور در دقيقه بـه مـدت ده دقيقـه سـانتريفيوژگرديد. سرم حاصل در يخچال در دماي 20- درجه سـانتي گـرادنگهداري گرديد. انـدازه گيـري ميـزانCRP سـرم و فيبرينـوژنپلاســما، بــه صــورت كمــي و بــا روش ايمونوتوربيــديمتري Immunoturbidimetric assay با حساسيت بالا، و به ترتيـب بـااستفاده از كيت هـاي پـارس آزمـون و مهسـا يـاران انجـام شـد.آزمونهاي فوق پس از انجام تمرينات مجدداً بر روي هر دو گـروهآزمايشي و كنترل، تكرار گرديد.

درصد چربي بدن
چربي زير پوستي آزمودنيها با استفاده از كاليپر (بـيس لايـنساخت آمريكا) در سه ناحيه سـينه، شـكم و ران انـدازه گيـريشد. اندازه گيري در سمت راست بدن در سه نوبت و به فاصـلهبيست ثانيه بين هر نوبت، براي بازگشت به حالت اوليه، صورت گرفت. ميانگين سه نوبت ثبت شد و براي اندازه گيـري درصـدچربي بدن در فرمول جكسون و پولاك قرار داده شد (16).
18845/4-(سن)15772/0+(x-0/00105(xP2P ×392/0=درصد چربي بدن

اندازه گيري حداكثر اكسيژن مصرفي (VO2 max)
بـراي بـرآورد VO2 max (ميلـي ليتـر در دقيقـه) از پروتكـلآزمون ورزشي بيشينه اي كه توسـط فـاكس( 1973) طراحـيشده است، استفاده شد. در اين آزمون، فرد يك مرحلـه باركـار(900 كيل وگرم مت ر در دقيق ه ي ا 1500 وات) را روي چ رخ كارسنج به مدت 5 دقيقه تحمل مي كند. خطاي معيار بـرآورداين آزمون 8/7%± است و همبستگي بين VO2 max واقعـي وبرآورد شده ،76/0= r مي باشد. براي برآورد VO2 max، ضربان

64/ دوماهنامه پژوهنده برسي تأثير 12 هفته تمرينات استقامتي بر CRP سرمي و …
قلب در پايان دقيقه پـ نجم فعاليـت(HR5) انـدازه گيـري و در فرمول زير قرار داده شد( 14).
(HR5) 26/19-6300 = (ميلي ليتر در دقيقه) VO2 max

روشهاي آماري
از آزمون كولموگروف- اسميرنوف جهت بررسـي توزيـع طبيعـيداده ها و از آزمون لوين جهت بررسي همگنـي آنهـا اسـتفاده شـد.
جه ت بررس ي معن ي دار ب ودن اخ تلاف ميانگينه ا در پ يش و پس آزمـون گـروه اسـتقامتي از آزمـونt جفـت ، و بـراي بررسـيمعني داري اخـتلاف ميانگينهـاي دو گـروه اسـتقامتي و كنتـرل ازpair t- test استفاده شد. كليه آناليزها توسط نـرم افـزارSPSS16 انجام شد و سطح معني داري( 05/0P≤) در نظر گرفته شد.

يافته ها
تحقيق روي 24 نفر در دو گروه 12 نفره انجام گرفت. توزيـعافراد مورد برسي بر اساس خصوصيات و به تفكيك گروههـا درجدول 1 ارائه شده است و نشان مي دهد افراد دو گروه از نظـر سن، قد، وزن، درصد چربي و ميزان اكسـيژن مصـرفي مشـابهبوده و اختلاف آنها به لحاظ آماري معني دار نبود.
همچنين بررسي ميزان شاخصهاي التهابي پيشـگويي كننـدهبيماريهاي قلبي عروقي افراد مـورد بررسـي (جـدول 2) نشـانمي دهد كه در ابتداي مطالعه ميزان CRP و فيبرينوژن پلاسما در هر دو گروه مشابه بوده و اختلاف آماري معنـي داري وجـودنداشته است( 5/0.(P< بعد از تمرينات در گروه شـاهد ميـزانCRP تغير معني داري نكـرد، امـا در گـروه تجربـي بـه ميـزان
8/12% كاهش پيدا كرد و آزمون pair t- test نشان داد كه اين تغييرات معني دار بود. همچنين اختلاف بـين دو گـروه نيـز ازنظ ر آم اري معن يدار ب ود ( 002/0.(P< در م ورد ش اخص فيبرينوژن نيز در ابتداي مطالعه دو گروه مشابه بودند و بعـد ازتمرينات تغييرات آن در گروه شاهد از لحاظ آمـاري معنـي دار نبود، اما در گروه مـورد ، فيبرينـوژن بـه ميـزان 5/8% كـاهشيافت. در مقايسه بين دو گروه نيز ميزان تغييرات گـروه مـوردبيشتر از شاهد بود (02/0.(P<
جدول 1- توزيع افراد مورد بررسي بر حسب خصوصيات و گروهها (كنترل، تجربي)
گروه تجربي
پيش آزمون پس آزمون گروه كنترل
پيش آزمون پس آزمون شاخص
24/28 ± 0/48 24/62 ±1/06 سن (سال)
174/60 ± 4/32 175/50 ± 4/24 قد (سانتي متر)
70/6 ± 3/3 74/9 ± 3/8 74/9 ± 3/8 74/5 ± 5/2 وزن (كيلوگرم)
15/28 ±1/36 21/3 ± 1/6 19/7 ±2/9 19/8 ±2/8 چربي بدن (درصد)
47/07 ± 3/01 43/89 ±3/18 43/89 ±3/18 44/02 ±3/26 حداكثر اكسيژن مصرفي (ميلي ليتر /كيلوگرم/دقيقه)
شماره 2، پي در پي 86، خرداد و تير 1391 دكتر حشمت اله پارسيان و همكاران/ 65 جدول 2- ميزان CRP و فيبرينوژن در گروههاي مورد مطالعه
فيبرينوژن
پس از تمرين پيش از تمرين
پس از تمرين CRP

پيش از تمرين تمرينات استقامتي
0/46±0/03 0/45±0/04 235±28 233±30 نداشت (12 =N1)
0/40±0/05 0/46±0/04 213±11 233±24 داشت (12 =N2)
بحث
يافته هاي پژوهش نشان داد كه انجام تمرين استقامتي باعـثكاهش معنـي دار مقـدارCRP و فيبرينـوژن در مـردان جـوانبدون سابقه تمرين مي شود. اين يافته ها بـا نتـايج پژوهشـهايHildebrandt و همكـــاران( 20)، Stewart و همكـــاران( 10)
Ahmadizad و همكاران (12) همخواني دارد اما با يافتـه هـايHiller و همكاران( 19) و Mattusch و همكـاران ( 11) همسـونيست. بررسي مقدار CRP و فيبرينوژن در تحقيقات همسو بـاتحقيق حاضر نشان مي دهد كه رابطه معكوسـي بـين فعاليـتبدني، آمادگي جسماني و مقدار اين شاخصها وجود دارد( 21).
هر چند به طور كلي ساز و كار واقعي رابطه فعاليت ورزشي و كاهش مقدار CRP و فيبرينوژن مشخص نيست و راهكارهـايپيشنهادي فوق بر اسـاس فرضـيات موجـود (22 و 23) بيـانشده است، افـزايش معنـي دار ميـزان VO2 max آزمودنيهـايتحقيق حاضر و كاهش مقدار CRP و فيبرينوژن آنهـا احتمـالاًمي تواند يك نوع سازگاري حاصل از تمرين استقامتي و تقويت قلب و عروق آزمودنيها باشد. اين فرآينـد بـه طـور مسـتقيم ازطريق افزايش نيتريك اكسايد حاصل از اندوتليال باعث بهبـودعملكرد اندوتليال و افزايش عوامل آنتي اكسيداني مي گردد، كه حاصل آن كاهش التهـاب سيسـتميك و موضـعي و در نتيجـهكاهش توليد سايتوكين هاي التهـابي از عضـلات صـاف ديـوارهانـدوتليال اس ت، و ت أثير نه ايي آن احتم الاً ك اهش تولي دشاخصــهاي التهــابيCRP و فيبرينــوژن در كبــد مــي باشــد (27-24). از طرف ديگر با تقويت سيستم قلبي عروقي حاصـلاز تمرين استقامتي، تغييرات سوخت و سازي و تقويت فرآينـدليپوليز كه در يافتـه هـاي تحقيـق حاضـر بـه صـورت كـاهشمعني دار وزن، توده بدن، و بـه خصـوص كـاهش درصـد چربـيخود را نشان داد، بافت چربي كاهش مي يابد كه اين بافت يكي از توليد كننده هاي اصلي سايتوكين هاي التهابي اسـت . نتيجـه
اي ن عم ل ك اهش مس تقيم و غي ر مس تقيم تولي دCRP و فيبرينوژن در كبد است( 5، 9 و 14).
از سوي ديگر دلايل تناقضهاي يافته هاي پژوهشـهاي مختلـف رامي توان به تفاوت سطح آمادگي آزمودنيهاي شركت كننـده ( 28)، انجام يك جلسه تمرين ورزشهاي سه گانه شـامل 4/2 مايـل شـنا،112 مايل دوچرخـه سـواري و 2/62 مايـل دويـدن كـه احتمـالاً افــزايش عوامــل التهــابي را بــدليل بــيش تمرينــي پديــد آورده است (20)، و تداوم فعاليتهاي طـولاني مـدت شـديد در جلسـاتتمريني نسبت داد (29). همين طور نوع آزمودنيها، مقطعي بـودنو خود اظهاري( 15) مي تواند دليـل ديگـري بـر تنـاقض يافتـه هـاباشد. در تحقيق Mattusch و همكاران (11)، از 12 نفر آزمـودني ، 2 نفر در زمان خون گيري داراي عفونت زانو بودنـد كـه ايـن خـوديك نوع سوگيري و عدم كنترل متغير مداخله گر تلقـي مـي گـرددكه باعث افزايش التهاب و شاخصهاي التهابي مي گردد.
در مجموع نتايج پژوهش حاضر با نتايج بيشتر مطالعات انجام شده در خصوص تأثير تمرين استقامتي منظم بر مقدار CRP و فيبرينوژن همخواني داشته و با بعضي ديگـر همسـويي نـدارد.
علت اين تناقض را مي تـوان در غيـر تصـادفي بـودن روشـهاي انجام پژوهش، استفاده از آزمودنيهاي بيمار يا مشـاغل خـاص،عدم استفاده از گروه كنترل و عدم همگنـي آزمودنيهـا از نظـرسن و جنس دانست .
به طور كلي مي توان گفت با توجه به محـدوديتهاي پـژوهشحاضر از قبيل اختلافات ژنتيكي و عـدم كنتـرل آزمودنيهـا درساعات خارج از تمرين، نياز به انجام تحقيقات بيشـتر بـا رفـعاين گونه محدوديتها ضروري است. همچنـين اجـراي پروتكـلتمريني پژوهش حاضر در آزمودنيهاي هر دو جنس در سـنينپايينتر پيشنهاد مي گردد.

نتيجه گيري
در مجموع و با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر مبني بـر تـأثير تمرين استقامتي بر كاهش معني دار مقدار CRP و فيبرينـوژن بـهعنوان شاخصهاي التهابي پيش بين در اخـتلالات قلبـي عروقـي، و با لحاظ اين كه هر عاملي كه باعث كاهش اين شاخصها گـردد بـهطور مستقيم و غير مستقيم باعث كـاهش خطـر اخـتلالات قلبـيعروقي مي گردد، با احتياط مي تـوان نتيجـه گرفـت انجـام تمـريناســـــتقامتي حاضـــــر بـــــه دليـــــل كـــــاهش مقـــــدار CRP و فيبرينوژن مي تواند به عنوان يـك عامـل كـاربردي، باعـثكاهش نسبي متغيرهاي التهابي شده و احتمـالاً باعـث بـه تـأخيرانداختن اختلالات قلبي عروقي گردد. لذا انجام تمـرين اسـتقامتيتحقيق حاضر با توجه به سـن و سـطح آمـادگي افـراد جـوان، بـهمراكز بهداشت و درمان، استعداديابي و مربيان و افراد عادي جهـتحفظ سلامت عمومي و افزايش طول عمر مفيد توصيه مي شود.
66/ دوماهنامه پژوهنده برسي تأثير 12 هفته تمرينات استقامتي بر CRP سرمي و …
REFERENCES

Fried L, Solomon C, Shlipak M, Seliger S, Stehman-Breen C, Bleyer AJ, et al. Inflammatory and prothrombotic markers and the progression of renal disease in elderly individuals. J Am Soc Nephrol 2004;15(12):3184-91.
Gielen S, Adams V, Möbius-Winkler S, Linke A, Erbs S, Yu J, et al. Anti-inflammatory effects of exercise training in the skeletal muscle of patients with chronic heart failure. J Am Coll Cardiol 2003;42(5):861-8.
Hagobian T, Jacobs KA, Subudhi AW, Fattor JA, Rock PB, Braun B, et al. Antioxidant supplementation does not attenuate the rise in IL-6 and C-reactive protein at 4300M elevation. Med Sci Sports Exerc 2004;36(5):S108-S109.
Nicklas BJ, Ambrosius W, Messier SP, Miller GD, Penninx BW, Loeser RF, et al. Diet-induced weight loss, exercise, and chronic inflammation in older, obese adults: a randomized controlled clinical trial. Am J Clin Nutr 2004;79(4):544-51.
Bastard JP, Jardel C, Bruckert E, Vidal H, Hainque B. Variations in plasma soluble tumour necrosis factor receptors after diet-induced weight loss in obesity. Diabetes Obes Metab 2000;2(5):323-5.
Chandler WL, Schwartz RS, Stratton JR, Vitiello MV. Effects of endurance training on the circadian rhythm of fibrinolysis in men and women. Med Sci Sports Exerc 1996;28(6):647-55.
Geffken DF, Cushman M, Burke GL, Polak JF, Sakkinen PA, Tracy RP. Association between physical activity and markers of inflammation in a healthy elderly population. Am J Epidemiol 2001;153(3):242-50.
Castell LM, Poortmans JR, Leclercq R, Brasseur M, Duchateau J, Newsholme EA. Some aspects of the acute phase response after a marathon race, and the effects of glutamine supplementation. Eur J Appl Physiol Occup Physiol 1997;75(1):47-53.
De Ferranti S, Rifai N. C-reactive protein and cardiovascular disease: a review of risk prediction and interventions. Clin Chim Acta 2002;317(1-2):1-15.
Stewart LK, Flynn MG, Campbell WW, Craig BA, Robinson JP, Timmerman KL, et al. The influence of exercise training on inflammatory cytokines and C-reactive protein. Med Sci Sports Exerc 2007;39(10):1714-9.
Mattusch F, Dufaux B, Heine O, Mertens I, Rost R. Reduction of the plasma concentration of C-reactive protein following nine months of endurance training. Int J Sports Med 2000;21(1):21-4.
Ahmadizad S, El-Sayed MS. The acute effects of resistance exercise on the main determinants of blood rheology. J Sports Sci 2005;23(3):243-9.
El-Sayed MS. Effects of exercise and training on blood rheology. Sports Med 1998;26(5):281-92.
Chu NF, Chang JB, Shieh SM, Taipei Children Heart Study. Plasma C-reactive protein concentrations in relation to 5-year body weight change among children: the Taipei Children Heart Study. Int J Obes Relat Metab Disord 2003;27(6):735-9.
Ford ES. Does exercise reduce inflammation? Physical activity and C-reactive protein among U.S. adults. Epidemiology 2002;13(5):561-8.
Bompa T. Periodization training: theory and methodology. 4thP ed. Human Kinetics; 1999. p. 344-66. P
Gaeny A, Rajaby H. Fitness. Tehran; Samt: 2003. (Text in Persian)
Leveritt M, Abernethy PJ, Barry BK, Logan PA. Concurrent strength and endurance training. A review. Sports Med 1999;28(6):413-27.
Hiller WDB, Dierenfield LM, Douglas PS, O’Toole ML, Fortess EE, Yamada DS, et al. C- reactine protein Levels before and after ultra endurance exercise. Med Sci Sports Exerc 2003;35(5):S658.
Hildebrandt K, Meyer T, Gabriel H, Scharhag J, Walldorf J, George G, et al. Endurance training does not alter proinflammatory cytokine levels in patients with congestive heart failure. Med Sci Sports Exerc 2002;34(5):S13.
Rawson ES, Freedson PS, Osganian SK, Matthews CE, Reed G, Ockene IS. Body mass index, but not physical activity, is associated with C-reactive protein Med Sci Sports Exerc 2003;35(7):1160-6.
Awodu OA, Famodu AA. Effects of exercise on hemorheological parameters of young Nigerian smokers. Turk J Med Sci 2007;37(1):11-6.
Ng M, Smith DT, Hoetzer GL, Irmiger HM, Greiner JJ, Casas Y, et al. Lack of an age-related increase in plasma C-reactive protein in endurance-traind men: Med Sci Sports Exerc 2003;35(5):S107.
Blake GJ, Ridker PM. Novel clinical markers of vascular wall inflammation. Circ Res 2001;89(9):763-71.
Chang MY, Sasahara M, Chait A, Raines EW, Ross R. Inhibition of hypercholesterolemia-induced atherosclerosis in the nonhuman primate by probucol. II. Cellular composition and proliferation. Arterioscler Thromb Vasc Biol 1995;15(10):1631-40.
Stanescu CI, Bartell-Weiss L, Cussler E, Williams DP, Going SB, Lohman TG. Effect of resistance training on C-reactive protein in postmenopausal women. Med Sci Sports Exerc 2004;36(5):S189.
Davis ME, Edwards DG, Brubaker PH, Phillips T, LeeuwenburghC, Braith RW. Lipid profiles and plasma C-reactive protein levels in patients entering cardio rehabilitation: Med Sci Sports Exerc 2002;34(5):S180.
Kim HJ, Lee YH, Kim CK. Biomarkers of muscle and cartilage damage and inflammation during a 200 km run. Eur J Appl Physiol 2007;99(4):443-7.
Stauffer BL, Hoetzer GL, Smith DT, DeSouza CA. Plasma C-reactive protein is not elevated in physically active postmenopausal women taking hormone replacement therapy. J Appl Physiol 2004;96(1):143-8.



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید