پژوهنده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي) تاريخ دريافت مقاله: 19/4/87
سال چهاردهم، شماره خرداد2 ،و پيتير در پي 1388 68، صفحات 73 تا 76 تاريخ پذيرش مقاله: 13/11/87

بررسي اعضاي خانواده و اطرافيان بيماران مبتلا به تب مالت به روش الايزا و كشف موارد بيماري در اطرافيان
دكتر زهره امين زاده1*، بابك فرخي2 ، دكتر حسين اخوان زنجاني3، دكتر فرشيد علياري4، دكتر زيور بياتي5، دكتر فاطمه نوايي5، دكتر جمال ميرزايي6

دانشيار، مركز تحقيقات بيماري هاي عفوني و گرمسيري، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
مربي، گروه ايمونولوژي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
متخصص بيماريهاي عفوني و گرمسيري
پاتولوژيست
پزشك، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
-9903205621

دستيار، گروه بيماري هاي عفوني و گرمسيري، دانشكده دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي چكيده
سابقه و هدف: ابتلا به بروسلوز حاد در ميان اعضاي خانواده بيماران مبتلا به بروسلوز گزارش شده است. اين مطالعه به منظـور بررسـياعضاي خانواده و اطرافيان بيماران مبتلا به بروسلوز حاد به روش بيماريابي، و شناخت موارد جديد و ناشـناخته بيمـاري در آنهـا انجـامپذيرفت.
مواد و روشها: اين پژوهش توصيفي، با تكنيك مصاحبه- مشاهده اي و بر روي اطرافيان و اعضاي خانواده بيماران مبتلا به بروسلوز حاد در استان هاي تهران و لرستان در سال هاي 1385 الي 1387 انجام پذيرفت. از بيماران و اطرافيان وي، 5 ميلي ليتر خون وريدي اخذ و
نمونهها با استفاده از كيت هاي الايزا (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay; ELISA) از نظر بروسلا بررسي شدند
يافته ها: 36 بيمار مبتلا به بروسلوز با ميانگين تعداد اطرافيان در تماس 2±4 و 117 نفر از اطرافيان آنان (59 مرد و 58 زن) بررسي شدند. تيترهاي مثبت آنتي بادي هاي سرمي IgG ،IgM و IgA، به ترتيب در 7 (6%)، 25 (5/21%) و 31 (5/26%) نفر از اطرافيان بيماران به دست آمد. ميزان شيوع مثبت بودن حضور آنتي بادي در سرم اطرافيان بيماران، 2/34% (40نفر) بود. 38 نفر از اطرافيان (5/32%)، علايم باليني مختلفي نشان دادند. در بين 40 نفر از اطرافيان با سرم مثبت، 14 نفر (5 3%) شكاليت باليني داشته ولي در مقابل از بين 77 نفر از اطرافيان سرم منفي، 24 نفر (31%) شكايت باليني داشتند. رابطه معنيدار آماري بين مثبت بودن حضور آنتي بادي در سرم افراد فوق با شكايت باليني وجود نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي سرولوژي مثبت و افراد علا متدار در ميان اطرافيان بيماران مبتلا به بروسـلوز در ايـن مطالعـه، بـهنظر ميرسد اعضاي خانواده بيماران مبتلا به بروسلوز، تنها گروه پرخطر نبوده و بيماريابي در ساير اطرافيان بيماران منجملـه همكـارانآنان نيز ضروري است.
واژگان كليدي: بروسلوز، بروسلا، الايزا، اعضاي خانواده، همكاران، بيماريابي، تشخيص، ايران
15406911

مقدمه1
بروسلوز يك بيماري با درگيري چند ارگـاني بـوده، بـا علايـمباليني بسيار متنوع خود را نشان داده و بـا انجـام آزمـايشهـاتشخيص داده مـيشـود (1). بروسـلوز اصـولاً از دام از طريـقتماس مستقيم با حيوان و يا محصولات دامـي آلـوده بـه ويـژه

*نويسنده مسئول مكاتبات: دكتر زهره امـينزاده؛ تهـران، خيابـان كـارگر جنـوبي،خيابـان كمـالي، بيمارسـتان لقمـان حكـيم، بخـش بيمـ اريهـاي عفـوني؛ پـست الكترونيك: [email protected]
لبنيات و نيـز از طريـق استنـشاق ميكروارگانيـسم بـه انـسانمنتقل مي شود و منجر به بيماري حاد و اغلب راجعه يا مـزمنمي گردد (2). از بروسـلا در بيوتروريـسم در شـكل استنـشاقياستفاده مي شود (3). ابتلا به بروسلوز حاد در اعـضاي خـانوادهبيماران گزارش شده (4) و فاصله زمان ي بين ظهور بيمـاري دريك فرد با تظاهر آن در عضو ديگر خانواده بين 1 تـا 115 روزمتفاوت بوده و به طور ميانگين 8/33 روز بوده است (5). افـرادبا سرولوژي مثبت در ميان 15% افراد خـانواده بيمـاران مبـتلاشناخته شدهاند كه 74% آنها علامـتدار بـوده انـد (6). آزمـ ون الايزا در تشخيص تب مالت سريع، حساس و اختصاصي بوده وميتواند با بررسي مجموعهاي از ايمونوگلوبولين ها، تـب مالـتحاد و مزمن را از هم افتراق داده و بـراي بيماريـابي در سـطحگسترده مفيد باشد و به همين دليل به عنـوان روش انتخـابيدر تشخيص سرولوژي تب مالت در نظر گرفته مي شود (7و8).
اين مطالعـه بـه منظـور بررسـي اعـضاي خـانواده و اطرافيـانبيماران مبتلا به بروسلوز حاد بـه روش بيماريـابي، و شـناختموارد جديد و ناشناخته بيماري در ايشان انجام پذيرفت.

مواد و روش ها
اين تحقيق توصيفي با تكنيك مصاحبهاي – مـشاهده اي انجـامشد و بر روي اطرافيان بيماران مبـتلا بـه بروسـلوز حـاد در دواستان تهران و لرستان در سال هـاي 1385 الـي 1387 انجـامپذيرفت.
بيمار (index case) به فردي كه علايم باليني بروسلوز و سابقه مثبت تماس اپيدميولوژيكي با بروسلا را داشته و آزمايشهـاي انجام شده در وي، بيماري را تأييـد كـردهانـد ، اطـلاق گرديـد.
آزمايش تشخيصي شامل تيتر سـرمي يـا بيـشتر آزمـونرايــت (standard agglutination test) و يــا تيتــر رايــتافزايش يابنده به همراه علايم باليني مطابق با تب مالت بود.
اطرافيان در تماس (contact cases)، به افرادي كه با بيمـار دريك خانه زندگي مي كردند، يـا بـه همكـاران وي در دامـداري، كشتارگاه و يا مزرعه، اطلاق گرديد.
بعد از توضيح نحوه اجراي طرح به بيماران و اطرافيان و كسب رضايت ايشان، 5 ميلي ليتر خون از بيماران و اطرافيان در تماس با بيمار اخذ شد و در 3000 دور در دقيقه به مدت 10 دقيقه سانتريفوژ شده و در دماي 20- درجه سانتي گراد تا زمان انجام آزمايش هاي تحقيق نگهداري شد. همه سرم ها از نظر حضور آنتي بادي هاي IgG ،IgM و IgA، با استفاده از كيت هاي الايزاي تب مالت (كمپاني IBL، ساخت آلمان) مورد سنجش قرار گرفتند. سطح آنتي بادي (IgG ،IgM و IgA) در حد 11 واحد بينالملل (IU) يا بيشتر، به عنوان نتيجه مثبت و سطح IU 8 و كمتر، به عنوان نتيجه منفي و سطوح آنتي بادي بين IU 8 تا 11 به عنوان حد وسط در نظر گرفته شد. تجزيه و تحليل آماري با بهر ه گيري از آزمون هاي آمار توصيفي و مجذور كاي، و استفاده از نرم افزار آماري SPSS نسخه 5/11 انجام شد. مقدار p كمتر از 05/0، معني دار در نظر گرفته شد.
سرولوژي مثبت بر اساس مثبت بودن يكي از اجزاي الايزا
.در نظر گرفته شد (IgA ,IgG ,IgM)
74/ دوماهنامه پژوهنده بررسي اعضاي خانواده و اطرافيان بيماران
يافته ها
36 نفر به عنوان بيمار مبتلا به بروسلوز (index cases) كه شامل 21 نفر (58%) مرد و 15 نفر (42%) زن با ميانگين سني 13/18±14/41 سال بودند وارد طرح شدند. ميانگين تعداد
اطرافيان در تماس با اين بيماران (contact cases)، 2±4 نفر بود. وجود علايم باليني در بيماران در زمان اجراي اين تحقيق به صورت زير بود:
وجود تب (29 نفر، 81%) ، درد استخواني (0 3 نفر، 3/83%) و آرترالژي (26 نفر، 2/72%).
سابقه اپيدميولوژيكي تماس با بروسلا در افراد به شرح زير بود:
نوشيدن شير غير پاستوريزه در 25 نفر (5/69%)، كار در دامداري و دامپروري (25 نفر، 5/69%) و حضور در زمان زايمان حيــوان (18 نفر، 50%).
23 نفر (64%) از بيــماران مبتلا به بروسلوز، با 4 نفر يا بيشتر از گروه contact case در تماس بودند. ميانگين سـطح ســـرمـي آنتـي بادي در بيماران، در مــــورد آنتي بادي IgM، 52/20±8/10؛ در موردIgG ، 69±37/87؛ و در مورد IgA،
65±8/90 بود. تيترهاي مثبت IgG ،IgM و IgA، به ترتيب در 8 (2/22%)، 27 (75%) و 24 (7/66%) از بيــماران گزارش گرديد. يك رابطه معني دار آماري بين مثبت بودن تيتر IgA با مثبتشدن تيتر IgG در گروه بيماران وجود داشت (05/0<p)، دراين تحقيق، 117 نفر از اطرافيان در تماس شامل 59 مرد (5/50%) و 58 زن (5/49%) بيماريابي شدند. ميانگين سني ايشان 1/17±8/25 سال بود. تب در 32 نفر (4/27%)، درد استخواني در 33 نفر (2/28%) و درد مفاصل در 38 نفر (5/32%) وجود داشت. سابقه اپيدميولوژي مثبت در ايشان به شرح زير بود:
نوشيدن شير غير پاستوريزه در 99 نفر (5/84%)، خوردن پنير غير پاستوريزه در 103 نفر (88%)، مصرف پنير تازه در 92 نفر (5/78%)، كار در دامداري و دامپروري در 69 نفر (59%)، شركت در زايمان دام در 41 نفر (35%). ميانگين سطح سرمي آنتيبــــادي در اطرافيان در تماس با بيماران عبارت بود از:
آنتي بادي IgM، 1/7±08/4؛ آنتي بادي IgG، 3/60±87/31؛ و آنتي بادي IgA، 16/69±78/29.
تيتر مثبت IgG ،IgM و IgA، به ترتيب در 7 (6%)، 25 (5/21%) و 31 ( 5/26%) نفر از اطرافيان بيماران به دست آمد.
38 نفر (5/32%) از اطرافيان بيماران، علايم باليني مختلفي را ذكر ميكردند. از 40 نفر از اطرافيان با سرولوژي مثبت، 14 نفر (35%) يك يا چند علامت باليني نيز داشتند؛ در حالي كه در ميان 77 نفر از اطرافيان با سرولوژي منفي، 24 نفر (31%) يك تا چند علامت باليني را ذكر مي كردند. رابطه معني دار آماري بين مثبتبودن سرولوژي اطرافيان با وجود علامت يا شكايت باليني مشاهده نگرديد. توزيع اطرافيان بر اساس وجود علامت و تيتر مثبت الايزا در جدول 1 نشان داده شده است.
بين مثبت بودن تيتر IgA با مثبت بودن تيتر IgG در اطرافيان، رابطه معنيدار آماري وجود داشت (001/0<p). بين مثبت بودن تيتر IgM با وجود علايم و شكايات باليني در اطرافيان نيز به لحاظ آماري رابطه معنيداري وجود داشت (001/0<p)؛ ولي بين سابقه اپيدميولوژي تماس با بروسلا با مثبتشدن آزمون الايزا در اطرافيان رابطه معني دار آماري وجود نداشت. بين مثبتشدن تيتر IgG ،IgM و IgA در گروه “بيماران” با گروه “اطرافيان”، رابطه معنيدار آماري وجود داشت (0001/0<p). همچنين بين مصرف پنير تازه در گروه بيماران با مصرف آن در گروه اطرافيان به لحاظ آماري رابطه معنيدار وجود داشت (005/0<p).

جدول 1- توزيع اطرافيان بيماران مبتلا به بروسلوز، بر اساس علايم باليني و تيتر مثبت الايزا در سال هاي 1385 الي 1387
294894-82053

علامت تيتر باليني سرمي مثبت IgA IgG IgM جمع
دارد 2 11 9 22 ندارد 5 20 16 41 جمع 7 31 25 63

بحث
در اين پژوهش، 117 نفر از اطرافيان بيماران مبتلا به بروسلوز، در بيمار يابي شركت داشتند. ميزان شيوع سرولوژي مثبـت دراطرافيان، 2/34% (40 نفر ) بود. ايـن ميـزان مـشابه بـا شـيوعسـرمي (9/50%) مطالعـه Mendoza-Nunez بـوده (10) ولـي بيــشتر از نتــايج مطالعــاتAlmuneef ،(4) Alsubaie (6) و
شماره 2، پي در پي 68، خرداد و تير 1388 دكتر زهره امين زاده و همكاران/ 75
Sharifi-Mood (9) كه به ترتيـب 19%، 13% و 20% گـزارششده، ميباشد. اين افزايش شيوع سرولوژي مثبـت در مطالعـهحاضر ميتواند به دليل انجـام بيماريـابي در همكـاران و سـايراطرافيان علاوه بر اعضاي خانواده قابلتوجيه باشـد. علامـت دار بودن اعضا ي خانواد ه با سرولوژي مثبـت بـه ميـزان 78% (4)، 74% (6) و 61% (9) در مطالعـات گـزارش شـده و در مطالعـه حاضر 35% از اطرافيان با سرولوژي مثبت، شكايت بـاليني نيـزداش تند. در تحقي ق حاض ر، م صرف مح صولات لبن ي غي ر پاستوريزه، و شغل و كار در دامداري و دامپروري به عنوان يكعامل خطر در گـروه بيمـاران و همچنـين در گـروه اطرافيـانوجود داشت كه نشان مي دهد اعضا ي خـانواده، تنهـا گـروه درمعرض خطر بيماري نيـستند و بيماريـابي ديگـر اطرافيـان راهمؤثري در جهت تشخي ص ساير افراد در معـرض خطـر فـراهمميكند. همانند تحقيق حاضر، Abramson (11) و همكـارانشنشان دادند كه بيماريابي در بين جمعيت در معرض خطر قادر به شناخت تعداد بيشتري از بيماران مبتلا به بروسلوز مي باشد كه اين نتيجه از مطالعاتMendoza-Nunez ،(6) Almuneef
Corbell و (14) Hartigan ،(13) Issa ،(12) Mishal ،(10) .نيز به دست آمده است (15)

نتيجه گيري
ميزان بالاي شيوع سرولوژي مثبت (2/34%) و افراد علامـتدار (35%) در ميان اطرافيـان بيمـاران مبـتلا بـه بروسـلوز نـشانميدهد كه بيماريـابي جمعيـت پرخطـر مـيتوانـد منجـر بـهشناسايي تعداد بيشتري بيمار مبتلا به تب مالت شود؛ چرا كـهانسان از طريق تماس با حيوانات يا فرآوردههاي حيواني آلـودهبه باكتري بروسلا، به بيماري تب مالت مبتلا ميشود. بـه نظـرميرسد كه اعضاي خانواده بيمار مبتلا به بروسلوز، تنهـا گـروهپرخطر نبوده و بيماريـابي در سـاير اطرافيـان بيمـار منجملـههمكاران وي نيز ضروري است.

تشكر و قدرداني
اين مطالعه، حاصل اجراي طرح تحقيقـاتي مـصوب بـا شـمارهثبت 1476 مـيباشـد . نويـسندگان مقالـه از معاونـت محتـرمپژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي و همچنين مركزتحقيقات بيماري هاي عفوني و گرمـسيري دانـشگاه بـه دليـل تصويب و تأمين هزينههاي اجراي اين طرح تحقيقـاتي، كمـالتشكر و قدرداني را دارند.

REFERENCES
120778667667

.1 Young EJ. An overview of human brucellosis. Clin Infect Dis 1995;21(2):283-9.
.2 Pappas G, Papadimitriou P, Akritidis N, Christou L, Tsianos EV. The new global map of human brucellosis. Lancet Infect Dis 2006;6:91-9.
.3 Pappas G, Panagopoulou P, Christou L, Akritidis N. Brucella as a biological weapon. Cell Mol Life Sci 2006;63:2229-36.
76/ دوماهنامه پژوهنده بررسي اعضاي خانواده و اطرافيان بيماران
.4 Alsubaie S, Almuneef M, Alshaalan M, Balkhy H, Albanyan E, Alola S, et al. Acute brucellosis in Saudi families: Relationship between brucella serology and clinical symptoms. Int J Infect Dis 2005;9:218-24.
.5 Gotuzzo E, Carrillo C, Seas C, Guerra J, Maguina C. Epidemiological and clinical features of brucellosis in 39 family groups. Enferm Infecc Microbiol Clin 1989;7(10):519-24.
.6 Almuneef MA, Memish ZA, Balkhy HH, Alotaibi B, Algoda S, Abbas M, et al. Importance of screening household members of acute brucellosis cases in endemic areas. Epidemiol Infect 2004;132(3):533-40.
.7 Araj GF, Lulu AR, Mustafa MY, Khateeb MI. Evaluation of ELISA in the diagnosis of acute and chronic brucellosis in human beings. J Hyg 1986;97(3):457-69.
.8 Irmak H, Buzgan T, Evirgen O, Akdeniz H, Demiroz AP, Abdoel TH, et al. Use of the Brucella IgM and IgG flow assays in the serodiagnosis of human brucellosis in an area endemic for brucellosis. Am J Trop Med Hyg. 2004;70(6):688-94.
.9 Sharifi-Mood B, Metanat M, Alavi-Naini R. Screening of the family members of patients with acute brucellosis in Southeast Iran. Indian J Med Microbiol. 2007;25(2):176-7.
.01 Mendoza-Núñez M, Mulder M, Franco MP, Maas KS, Castañeda ML, Bonifacio N, et al. Brucellosis in household members of Brucella patients residing in a large urban setting in Peru. Am J Trop Med Hyg 2008;78(4):595-8.
.11 Abramson O, Block C, Rosenvasser Z, Dagan R. Detection and treatment of brucellosis by screening a population at risk. Pediatr Infect Dis J 1991;10(6):434-8.
.21 Mishal J, Ben-Israel N, Levin Y, Sherf S, Jafari J, Embon E, Sherer Y. Brucellosis outbreak: analysis of risk factors and serologic screening. Int J Mol Med 1999;4(6):655-8.
.31 Issa H, Jamal M. Brucellosis in children in south Jordan. WHO East Mediterr Health J 1999;5:895-902.
.41 Hartigan P. Human brucellosis: epidemiology and clinical manifestations. Ir Vet J 1997;50:179-80.
.51 Corbell JM. Brucellosis: epidemiology and prevalence worldwide. In: Young EJ, Corbell JM, eds. Brucellosis:
clinical and laboratory aspects. Boca Raton, FL: CRC Press; 1989. p.26-37.



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید