پژوهن ده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي شهي د بهشتي) سال سيزده م, شماره ۱ , پي در پي۶۱ ، صفحات ۳۳ تا ۳۸
فروردين و ارديبهش ت ۱۳۸۷

0282422Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

8881111017498

پيام دهاي درازم دت بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد بستري ش ده در بيمارستان لقمان ح كي م تهران آبان ۱۳۸۳ – ۱۳۸۲
دكتر مح مدرضا بيرانوند ۱ ٭، دكتر مح مدامين امامي۲ ، دكتر علي عليع سگري۳ ، دكتر علياص غر كلاهي ۴
چکي ده
سابقه و ه دف: انفاركتوس ميوكارد يکي از شايع ترين علل مرگ و مير و از کارافتادگي در جهان است که شيوع و روند رو به افزايشي داشته است. با توجه به اين که تاکنون هيچ گزارشي از پيامدهاي دراز مدت بيـماران مبتـلا به انفاركتوس ميوكارد در ايران منتشر نشده است، اين مطالعه با هدف تعيين پيامد يك ساله ي اين بيماري در مراجعين با تشخيص انفاركتوس ميوكارد به بيمارستان لقمان حكيم تهران انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه به روش توصيفي روي كليه بيماراني كه با تشخيص انفاركتوس حاد ميوكارد در فاصله يك سال (از آبان ۱۳۸۲ لغايت آبان ۱۳۸۳) از بيمارستان لقمان حكيم ترخيص شده بودند انجام شد. يك سال پس از ترخيص بيماران از طريق تلفن فراخواني شدند و موارد مرگ و مير بيماران، وضعيت آناتومي عروق کرونر در آنژيوگرافي، انجام CABG ،PCI، بستري مجدد و داروهاي مصرفي مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سني ۱۳۲ بيمار مورد مطالعه (۵/۷۶% مرد)، ۱/۱۳± ۲/۵۹ سال بود. نوع MI در ۵/۷۹% STEMI و ۵/۲۰% NSTEMI بود. ۱/۵۸% بيماران STEMI استرپتوكيناز دريافت كرده بودند و علت عدم تجويز ترومبوليتيک در ساير بيماران، تأخير در مراجعه در ۲۶ نفر (۸/۲۴%)، وجود کنترانديکاسيون در۱۰ نفر (۵/۹%) و خطاي پزشک در ۸ نفر (۶/۷%) بود. آنژيوگرافي عروق کرونر در ۳/۹۰% از ۶۲ بيمار انجام شده بود و ۴/۳۹% كانديداي رواسكولاريزاسيون به صورت PCI و CABG شده بودند.
۳/۱۴% بيماران بستري مجدد داشتند و تعداد ۸ نفر (۱/۶%) از بيماران فوت كرده بودند كه همگي مرد و بالاي ۶۰ سال بودند.
ميزان تبعيت از دستور مصرف داروهاي تجويزي آسپرين، بتابلوكر، ACEI، استاتين به ترتيب ۵/۹۸%، ۲/۷۴%، ۲/۷۱%، ۴/۶۷% بود.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه ما نشان داد که بيماران مبتلا به MI را ميتوان در دراز مدت تحت پي گيري مطلوب قرار داد و ميزان تبعيت بيماران در زمينه اقدامات تشخيصي درماني مناسب است. ميزان مرگ و مير يک ساله بيماران ما نسبتاﹰ پايين بود، ولي براي قضاوت درباره علت آن و عوامل خطر مرتبط با آن نياز به انجام مطالعات وسيعتر وجود دارد.
واژگان کلي دي: انفارکتوس ميوکارد، درمان ترومبوليتيک، آنژيوگرافي، ميزان مرگ و مير

مق دمه
طي چنـد دهه ي اخيـر بيماريهاي سرخرگ هاي كرونـر اغلب كشـورهاي جهـان به شـمار مي رود و در حقيـقت
(CAD) و انفاركتوس حاد ميوكارد عامل درجه اول مرگ در شايع ترين و تهديدكننده ترين بيماري ميباشد. رژي م غـذايي

۱ ٭ . نويسنده مسؤول : استاديار، گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي. آدرس براي مکاتبه: تهران، خيابان کمالی، خيابان مخصوص، بيمارستان لقمان حکيم، بخش قلب و عروق. تلفن : ٩‐ ٥٥٥٤١٠٠٥ . پست الکترونيک: [email protected] yahoo.com
۲ . دستيار داخلي، بيمارستان لقمان حکيم، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
. دستيار داخلي، بيمارستان لقمان حکيم، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
. دانشيار، گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

تاريخ دريافت مقاله ۱۲/۳/۸۶ تاريخ پذيرش مقاله ٢٨/٦/٨٦
سرشار از چربي، دخانيات و زندگي ماشيني همراه با گسترش
اين بيماري ميباشد (۱).
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

انفاركتوس ميوكارد (MI) يكي از شايع ترين اشکال بيماري ايسكميک قلب ميباشد. اين بيماري علي رغم پيشرفت هاي به دست آمده در سالهاي اخير، هنوز مشكل اصلي در كشورهاي صنعتي و در حال توسعه است. طبق گزارش سازمان بهداشت جهاني (WHO) در سال ۲۰۰۱، تعداد ۲/۷ ميليون نفر بر اثر بي ماريـهاي قلـبي در جهـان جـان خود را از دست دادند كه ۷۸% آن در كشورهاي در حال توسعه بوده است. به عبارتي بيماريهاي قلبي عامل ۵۹ ميليون سال عمر از دست رفته در سال ۲۰۰۱ در جهان بوده كه ۸۶% آن در كشورهاي در حال توسعه ميباشد (۲). در حال حاضر استفاده از روش هاي تهاجمي CABG ،PCI و روش دارويي (داروهاي ترومبوليتي ك، مسدودكنندههاي گيرنده هاي بتا، آسپيرين، استاتين ها) در زمان مناسب ميزان مرگ و مير ناشي از MI را تا يک سوم كاهش داده است.
پيـامـدهـاي دراز مـدت بيـماران مبـتلا بـه MI در ايـران کرونر (CABG) بر اساس انديكاسـيون، بستري مجدد و
نويسندگان مقاله حاضر با جستجو در بانک هاي اطلاعاتي داخلي و خارجي هيچ مطالعهاي را يافت نکردند که به بررسي
بستري
تهران بستري و با تشخيص نهايي انفاركتوس ميوكارد ازبيمارستان مرخص شده بودند انجام شد. موارد مرگ و مير زمان مراجعه تا هنگام ترخيص از مطالعه خارج شدند.
به کليه بيماران توصيه شد که به طور منظ م براي پيگيري ادامه درمـان به درمانـگاه قلب مراجعه نماينـد. بيـماراني كه داراي يكي از موارد زير بودند آنژيوگرافي شدند:
۱) درد قلبي ۱۴‐۱ روز بعد از انفاركتوس ميوكارد
۲) تاكيكاردي بطني پايدار يا VF كه بعد از ۴۸ ساعت از انفاركتوس باشد.
۳) كساني كه علاي م نارسايي قلبي يا کسر جهشي
(EF) مساوي/ ک م تر از ۴۰ درصد داشتند.
۴) كساني كه تست ورزش يا اسكن پرفيوژن مثبت داشتند.
بيماران ي ك سال پس از ترخيص با تماس تلفني جهت معاينه و بررسي مدار ك فراخواني شدند كه در اين ويزيت پرونده هاي بيماران و اقدامات تشخيصي و درماني آن ها شامل:
مرگ و مير، وضعيت آناتومي عروق كرونر در آنژيوگرافي، انجام آنژيوپلاستي کرونر (PCI) و جراحي باي پس شريان
پرداخته باشد. با توجه به شرايط متفاوت اين بيماران در کشور ما در مقايسه با کشورهاي غربي چه از نظر عوامل مرتبط با بيمار شامل عوامل خطر، مسايل فرهنگي و سهولت دسترسي به خدمات درماني و چه از نظر امکانات بهداشتي درماني موجود، انجام مطالعهاي جهت تعيين پيامدهاي درازمدت MI ضروري به نظر ميرسيد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين پيامد ي ك ساله اين بيـماري در مراجعين با تشخيص انفاركتوس ميوكارد به بيمارستان لقمان حكي م تهران انجام شد.
مواد و روش ها
اين مطالعه توصيفي روي بيماراني كه در فاصله آبان ۱۳۸۲ تا آبان ۱۳۸۳ در بخش قلب بيمارستان لقمان حكيم داروهاي مصرفي مورد ارزيابي قرار گرفت.
مشخصات بيماراني که در پيگيري قابل دسترسي نبودند، در فهرست متوفيان بهشت زهراي تهران جستجو شدند تا در صورت فوت نتايج آن ها ثبت شود. مجموعه پيامدهاي نامطلوب به صورت بروز هريک از موارد بستري مجدد، انفارکتوس مجدد، حادثه عروق مغزي (CVA) يا مرگ و مير در طي دوره پيگيري تعريف شد.
براي متغيرهاي كيفي تعداد و درصد و براي متغيرهاي كمي ميانگين و انحراف معيار محاسبه گرديد. براي مقايسه متغيرهاي کيفي از تست کاي دو و براي مقايسه ميانگين در دو گروه از t-test استفاده شد و ۰۵/۰ < P معني دار تلقي شد. داده هاي به دست آمده توسط نرمافزار SPSS 13 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

يافته ها
در مدت مطالعه ۱۶۶ بيمار با تشخيص MI از بيمارستان لقمان حكي م ترخيص شده بودندكه ما موفق به پيگيري ۱۳۲ بيمار (۵/۷۹%) پس از ي ك سال شدي م. ميانگين سنی بيماران ۱/۱۳±۲/۵۹ سال بود و ساير مشخصات پايه بيماران در جدول ۱ ارائه شده است.
جدول ۱ ‐ م شخصات پايه بي ماران مبتلا به انفارکتوس حاد ميوکارد بستري شده در بي مارستان لق مان حکيم
تعداد (درصد) متغيرهای مورد بررسی
(۷۶/۵) ۱۰۱

(۲۸/۰) ۳۷
(۲۱/۲) ۲۸ (۳۲/۶) ۴۳
(۱۰/۶) ۱۴
(۰/۸) ۱ (۳/۰) ۴ جنس مرد عوامل خطر:
فشار خون بالا ديابت
مصرف فعلي سيگار سابقه انفاركتوس ميوكارد سابقه نارسايي كليه
سابقه سكته مغزي(CVA)

نوع MI در ۱۰۵ نفر (۵/۷۹%) همراه با بالا رفتن قطعه (STEMI) ST و ۲۷ نفر (۵/۲۰%) بدون بالا رفتن قطعه
(NSTEMI) ST بود. محل آناتومي ك انفاركتوس حاد ميوكارد در بيماران دچار STEMI در ۵۱ نفر (۶/۴۸%) ديواره قدامي، در ۵۱ نفر (۶/۴۸%) ديواره تحتاني و در ۳ نفر (۹/۲%) ديواره قدامي و تحتاني بود. ۱۱۸ بيمار اكوكارديوگرافي شده بودند که ميانگين EF آن ها ۳/۴۳ درصد با انحراف معيار ۱/۱۱ درصد بود. از ۱۰۵ بيمار STEMI، ۶۱ نفر (۱/۵۸%) استرپتوكيناز دريافت کرده بودند و علت عدم تجويز ترومبوليتيک در ساير بيماران، تأخير در مراجعه در ۲۶ نفر (۸/۲۴%)، وجود کنترانديکاسيون در ۱۰ نفر (۵/۹%) و خطاي پزشک در ۸ نفر (۶/۷%) بود.
شماره ۱، پي در پي ۶۱ , فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۷ دکتر محمدرضا بيرانوند و همکاران / ٣٥

۶۲ بيمار كانديداي آنژيوگرافي عروق كرونر شده بودند و اين کار در ۵۶ نفر (۳/۹۰%) از آن ها انجام شده بود. نتيجه آنژيوگرافي درگيري در يک رگ را در ۱۰ نفر (۹/۱۷%)، درگيري در دو رگ را در ۱۵ نفر (۸/۲۶%)، درگيري در سه رگ را در ۳۰ نفر (۶/۵۳%) و بيماري عروق متعدد را در يک نفر (۸/۱%) نشان داده بود. پنجاه و نه نفر (۴/۳۹%) بيماران كانديداي روسكولاريزاسيون به صورت PCI و CABG بسته به مورد شده بودند. نمودار يک وضعيت انجام اين اقدامات را نشان ميدهد.
36
28
18
17
0
5
10
15
20
25
30
35
40
پس

بای

جراحی
آنژيوپلاستی

36

28

18

17



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید