آذر و دی ۱۳۸۶

بررسي ق درت لترال سفالوگرام مهره هاي گردن در تشخيص بلوغ اس كلتال
دکتر شهين امامي ميبدي * ، دکتر ساندرا مهرعلي زاده ، دكتر باب ك م س عود پور ۳

چکي ده
سابقه و ه دف: با توجه به اهميت اطلاع از بلوغ اسكلتال در درمـان هـاي ارتودنـسي، الزامـي بـودن لتـرال سـفالوگرام در طـرح درمان هاي ارتودنسي و وجود بعضي از گزارش ها مبني بـر كـاربرد تغييـرات مرفولوژيـك مهـره هـاي گـردن در تـشخيص بلـوغ
اسكلتال، اين تحقيق با هدف تعيين قدرت لترال سفالوگرام نسبت به راديوگرام استاندارد مچ‐ دست در تـشخيص بلـوغ اسـکلتال در يك كلينيك خصوصي درشهر تهران انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه تشخيـصي بـر روي٨٠ بيمـار ارتودنـسيشـامل١٩ پـسر و٦١ دختـر در سـنين١٠ تـا١٨ سـال انجام گرفت كه از تمام افراد لترال سفالوگرام به منظور طرح درمان ارتودنسي و نيز راديوگرام مچ‐دست براي تعيين بلوغ اسكلتالتهيه و سپس شاخص هاي پنج گانه تشخيص محاسبه گرديد. ضريب همبستگي ميان اين دو روش توسط آمارهSpearman واعتبار روش جديد به منظور تشخيص بلوغ استخواني با استفاده از آزمون McNemar تعيين گرديد.
يافته ها: ميزان حساسيت روش مهره هاي گردن نسبت به مچ‐ دست ٢/٩٨%، اختصاصيت آن ٨٨% ، ارزش پيش بيني مثبت
٧/٩٤% و ارزش پيش بيني منفي آن ٦/٩٥% بوده است. اختلاف روش هاي راديوگرام مچ‐ دست و لترال سفالوگرام معني دار نبوده (٨/٠P <) و ضريب همبستگي آن ها ٩٣/٠ بوده است.
نتيجه گيري : به نظر مي رسد كه تغييرات مرفولوژيك مهره هاي گردن نيز مي تواند ماننـد اسـتخوان هـاي مـچ‐ دسـت جهـتتشخيص بلوغ اسكلتال استفاده گردد.
تاريخ دريافت مقاله ۲۶/۱۰/۸۵ تاريخ پذيرش مقاله ٥/٥/٨٦ پژوهن ده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي شهي د بهشتي)
سال دوازده م, شماره ۵, پي در پي ۵۹ ، صفحات ۴۵۳ تا ۴۶۰
1268731734566

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:13 +0330 on Wednesday January 10th 2018

واژگان کلي دي: مرحله تکاملي مهره های گردني ( CVMS) ، بلوغ اسكلتال ، لترال سفالوگرام ، مرحله تکاملی مچ‐ دست (HWMS )، سن استخواني

مق دمه
با توجه به ارتباط سن بيولوژيکي افراد با تأثير مطلوب و کارآمدي دستگاه هاي ـوپديـارتک، يکي از چالش هايي که ارتودنتيست ها با آن مواجه هستند تعيين سن بيولوژيکي بيماران در حال رشد مبتلا به ناهنجاري هاي استخواني است (١). تعيين سن بيولوژيکي در درمان بيماران در حال رشد با الگوي رشدي cl II اسکلتال، cl IIIاسکلتال،open bite، cross bite اسکلتال و هم چنين بيماراني که نياز به جراحي ارتوگناتيک دارند استفاده مي گردد (٢). شيوع ناهنجاري هاي استخواني بسته به نوع ناهنجاري در نژادهاي مختلف، متـفاوت ذکر شـده است (٣). محققيـن سعي در ارائـه شاخص هايي براي تعيين سن بيولوژيکي افراد نموده اند که صفات جنسي (٤)، سن کرونولوژيک (٥)، سن دنداني (٦)، قد (٧)، وزن (٨) و سن استخواني (٩) از آن جمله هستند. سن استخواني معمولاﹰ توسط مراحل استخواني شدن استخوان هاي مچ‐ دست تعيين مي شود و اين روش کلاسيک به عنوان بهترين روش براي تعيين سن استخواني بوده چرا که استخوان هاي متعددي در اين ناحيه وجود دارد. اساس اين روش بر اسـاس مقايسه ي راديوگرام مچ‐ دست بيـمار با يک اطلس استاندارد مي باشد (١٠) که شامل اطلس Greulich وPyle (منتـشر شـده در سـال ١٩٥٩)، اطلس Bjork (منتشر شده در سال١٩٧٢) و اطلس TW2 مي باشد (١١).
اگرچه اين ارزيابي باعث تحميل دوز اضافي پرتوهاي يونيزان عـلاوه بر راديـوگرافي معمـول لازم بـراي طـرح درمان هاي ارتودنسي مي شود (١٢)، اما عدم آگاهي از سن استخواني در بيمـاران مشـکلات عـديده اي ماننـد عـدم استـفاده از زمان جهش رشدي، عـود ناهنـجاري و به دنبال آن عدم موفقيت در درمان را به دنبال خواهد داشت (١٣).
اخيراﹰ کاربرد م فيد لترال سفالوگرام که كليـشه راديـوگرافي
روتين در درمان هاي ارتودنسي مي باشد، به منظـور ارزيـابي تکامـل اسـتخواني مـورد بررسـي قـرار گرفتـه و بـر اسـاس تحقيقات متعددي انجام گرفته از سال ١٩٧٢ تا کنـون، ايـنعقيده وجود دارند کهراديوگرافي ستون مهره هـا مـي توانـديکي از شاخص هاي د قيق بـراي نـشان دادن رشـد و تکامـلاس کلتال باش د (١٨‐١٤). اس اس اي ن مطالع ات ب ر پاي ه تغييرات مورفولو ژيک و ابعادي مهره هـاي گـردن بـا افـزايش سن مي باشد. با توجه به عدم وجود مطالعه اي در اين زمينه در جامعـه ايرانـي، تحقيقـي بـا هـدف تعيـين قـدرت لتـرال ســفالوگرام مهــره هــاي گــردن نــسبت بــه روش اســتاندارد راديوگرام مچ ‐ دست در تشخيص بلوغ اسكلتال در مـراجعين بـه کلنيـک خـصوصي در شـهر تهـران در سـال ٨٥‐١٣٨٤ انجام گرفت
مواد و روش ها
اين مطالعه با روش كار آزمائي باليني از نوع تشخيصي (Diagnostic study ) بر روي كليه افراد ١٨‐١٠ ساله مراجعه کننده جهت درمان ارتودنسي نموده که تعيين بلوغ اسكلتال آنان لازم بود، صورت گرفت. براي كليه اين افراد لترال سفالوگرام به عنوان راديوگرافي لازم در طرح درمان ارتودنسي (١٩) و نيز راديوگرافي مچ‐ دست جهت تعيين بلوغ اسكلتال انجام گرفت (٩).
۴۵۴سفالوگرام
با توجه به حج م نمونه ها در تحقيقات مشابه ٨٠ بيمار(پسرها و دخترها به ترتيب در محدوده سني ١٠ تا ١٨ سال و١٠ تا ١٦ سـال) فاقـد درمـان ارتـودنـسي و بيماري هاي سيستميک، انتخاب شدند. لترال سفالوگرام و راديوگرافي مچ‐ دست آن ها در يک تاريخ و يا حداکثر به فاصله يک ماه از يکـديـگر تهيه شد. راديوگرافي ها داراي contrast و sharpness خوبي بوده، distortion نداشته و سر و لبه تحتاني مهره ها گردن در هنگام تهيه لترال سفالوگرام موازي با افق بود. بدون توجه به بزرگ نمايي کليشه ها انتخاب شدند. سپس HWMS بيماران براي تعيين تکامل اسکلتال از روي راديوگرافي مچ‐ دست و بر اساس روش Grave & Brown
(١٨) تعيين شد. اين ارزيابي در دو نوبت توسط دو فرد
(دانشجو و استاد راهنما) داراي مهارت وآشنايي لازم با اين روش، با استفـاده از آناليـز چشـمي و بر روي نگاتوسکوپ معمولي صورت گرفت.
آن گاه CVMS از روي اطلس Baccetti (١٧) تعيين (تصوير١) و مراحل بلوغ اسكلتال مشخص شد و همراه با خصوصيات سن و جنس در فرم اطلاعاتي شماره ي ١ ثبت گرديد. اين اطلس شامل ٥ مرحله است که مراحل ١و٢ دوران قبل ازجهش رشدي و مراحل٣ و٤ و ٥ دوران بعد از جهش رشدي را نشان مي دهد. در اين مطالعه بعد از ي ك ماه تعداد٣٠ راديوگرافي مجددا بررسي و رتبه بندي گرديد که ميزان همبستگي بين دو مرحله ٩٨/٠بود، لذا ارزيابي مرحله اول مد نظر قرار گرفت:

تصوير
١

مهره

بلوغ

مراح ل

گردني

هاي

تصوير

١

مهره

بلوغ



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید