پژوهن ده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي شهي د بهشتي)
سال دوازده م, شماره ۲, پي در پي ۵۶ ، صفحات ۷۹ تا ۸۶ تاريخ دريافت مقاله ١٧/٣/٨٥ تاريخ پذيرش مقاله ٥/٣/٨٦ خرداد و تير ۱۳۸۶

مقايسه متي ل فني دي ت و رباكستين در درمان كودكان و نوجوانان
مبتلا به اختلال بيش فعالي/ ك م توجهي
۵۴ ۳ ۲* ۱
دكتر فريبا عربگل ، دكتر پريا جبراني ، دكتر رزيتا داوري آشتياني ، دكتر ليلي پناغي ، دكتر ج مال ش م س

چکي ده
سابقه وه دف: اختلال بيش فعالي/كم توجهي (ADHD) يك بيماري شايع در كودكان و نوجوانان سنين مدرسه مي باشد كه
درمان انتخابي آن محرك ها هستند. با اين وجود، عده اي از بيماران به درمان با محركها پاسخ نداده يا دچار عوارض جانبي غيرقابل تحمل مي شوند. با توجه به اين مشكلات يافتن درمان هاي مؤثر جايگزين مورد نياز مي باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه تأثير و ميزان تحمل رباكستين و متيل فنيديت، در كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي مي باشد.
مواد و روش ها: ٣٣ كودك و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي غير بستري با حدود سني ١٦‐٧ سال
(٤١/٢±٩٣/٨) تحت درمان با رباكستين با دوز mg/d ٦‐٤ و متيل فنيديت mg/d ٥٠‐٢٥ قرار گرفتند. مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معلم براي ارزيابي نتايج مورد استفاده قرار گرفت. بيماران قبل از شروع درمان و در هفته هاي٢، ٤ و٦ درمان توسط روانپزشك اطفال مورد ارزيابي قرار گرفتند.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

يافته ها: در هر دو گروه مورد مطالعه كاهش معناداري در علايم اختلال بيش فعالي/كم توجهي پس از ٦ هفته رخ داد. تفاوت معناداري بين دو گروه از نظر كاهش علايم اختلال بيش فعالي/كم توجهي در مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معلم و از نظر افرادي كه درمان را قطع كردند، وجود نداشت. شايع ترين عوارض جانبي در گروه رباكستين شامل خواب آلودگي/ تسكين و كاهش اشتها بود كه از نظر شدت خفيف تا شديد بود.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه اگرچه بايد مقدماتي در نظر گرفته شود، اما يافته هاي ما نشانگر آن است كه رباكستين در درمان كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي مفيد است. مطالعات بعدي با حجم نمونه بالاتر براي مشخص نمودن فوايد براي اختلالات همراه ADHD چون افسردگي و اضطراب و همچنين عوارض جانبي لازم است.
واژگان كلي دي: متيل فنيديت ، رباكستين ، اختلال بيش فعالي/كم توجهي

مق دمه
Attention Deficit اختلال بيش فعالي/ك م توجهي يا ي ك بيماري ،(ADHD) Hyperactivity Disorder
شايع مي باشد كه در ٥ تا ٧ درصد كودكان و نوجوانان سنين مدرسه مشاهده مي شود (١) و ايجاد مشكلاتي در عملكرد تحصيلي، هيجاني و تطابقي مبتلايان مي نمايد (٢).
در آسيب شناسي ADHD به م خوردگي نظ م آمين هاي بيوژني ك بخصوص نوراپي نفرين و دوپامين مطرح مي باشد(٣). كودكان مبتلا به ADHD ممكن است از داروهايي كه فعاليت آگونيستي دوپامنيرژي ك و نورآدرنرژي ك دارند، سود ببرند؛ داروهايي مثل محر ك ها و ضد افسردگي ها (٤و٥). محر ك ها بطور گسترده اي در بيماران ADHD استفاده مي شوند و منجر به كاهش علاي م در تقريبﹰا ٧٠%

۱ ٭. نويسنده مسؤول : استاديار، گروه روانپزشكي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي.آدرس براي مکاتبه: تهران، خيابان نظام آباد، بيمارستان امام حسين(ع)، بخش
E-mail: farabgol @ sbmu.ac.ir .٧٧٥٥١٠٢٣ : روانپزشكي اطفال ، كد پستي : ١٦١٧٩. تلفن و فكس
۲ . استاديار، گروه روانپزشکي، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
۳. استاديار، گروه روانپزشکي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
۴ . استاديار، گروه پزشكي اجتماعي ، دانشگاه علوم پزشكي ايران ، مركز تحقيقات بهداشت روان
۵. روانپزشك ، مركز تحقيقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي
درمانفعالي/توجهي / ۸۰
با رباكستين انجام شد نشانگر كاهش قابل توجه در علائ مADHD با عوارض جانبي خفيف و گذرا بوده است. مطالعهMozes و همكاران (١٧) روي ١٥ كود ك ١٤‐٥ ساله با تشخيص اختلال سلو ك/ فزون جنبشي يا Hyperkinetic (HCD) Conduct Disorder در طي ١٢هفته آزمون باز با رباكستين منجر به كاهش قابل توجه علائ م بيماري در مجموع و علائ م ADHD با توجه به پرسشنامه كانرز والدين شده است و رباكستين را بعنوان ي ك درمان مؤثر براي HCD مطرح كرده است.
باتوجه به شيوع بالاي ADHD ، عدم پاسخ دهي مبتلايان مي گردند (٦و٧). ممكن است در كساني كه بهمحركها پاسخ نداده اند و يا دچار عوارض جانبي شديدي شده اند كه منجر به قطع درمان با محركها شده است،
داروهاي ضدافسردگي مورد استفاده قرار گيرند. داروهاي
ضدافسردگي مثل دزي پرامين كه قدرت انتخاب نسبتﹰا بالايي بر عليه جذب نوروني نوراپي نفرين دارند به خصوص زماني كه علاي م همراه افسردگي واضطراب وجود دارد ممكن است انتخاب مه م ديگري در درمان ADHD باشند (٨و٩).
گرچه تقريباﹰ تمام ضد افسردگي ها مي توانند انتقال عصبي نورآدرنالين را تنظي م كنند (٨) با وجود اين استفاده از
ضد افسردگي هاي سه حلقه اي در بيمارانADHD گروهي از بيماران به محر ك ها و يا عوارض جانبي منجر به
گردد (٤). آتوموكستين ي ك مهاركننده قوي انتخابي
به علت خطر طولاني شدن فاصلهQT و عوارض قلبي عروقي و گزارش چندين مورد مرگ ناگهاني در كودكان درمان شده با دزي پرامين و ايمي پرامين محدود مي باشد (١٠). به علت ملاحظاتي كه راجع به عوارض قلبي دزي پرامين وجود دارد در اكثر موارد در درمانADHD به جاي ضد افسردگي هاي سه حلقه اي به خصوص درصورت عدم پاسخ به محر ك ها “آتوموكستين (Atomoxetine)” پيشنهاد مي قطع در گروهي از بيماران و خطر بالاي عوارض قلبي، عروقي داروي هاي ضد افسردگي سه حلقه اي، نياز به يافتن درمان هاي جديد كاملاﹰ احساس مي شود.
هدف از مطالعه اخير ارزيابي و مقايسه اثر بخشي رباكستين و متيل فنيديت در درمان ADHD در كودكان و نوجوانان مبتلا به ADHD و بدست آوردن شيوع و نوع عوارض جانبي دو داروي فوق مي باشد.
پيش سيناپسي نوراپي نفرين با اثر اند ك روي ساير گيرنده ها يا انتقال دهنده هاي عصبي مي باشد. مطالعات پلاسبو‐ كنترل دوسوكور اخير نشان از تأثير آتوموكستين در درمان كودكان و نوجوانان مبتلا به ADHD دارد (٤و١١‐١٣).
رباكستين نيز اثري مشابه آتوموكستين از نظر تأثير روي گيرنده ها و انتقال دهنده هاي عصبي داشته و مهاركننده انتخابي باز جذب نوراپي نفرين مي باشد ولي نيمه عمري طولاني تر از آتوموكستين و حدود ١٢ ساعت د ارد (١٤).
Otka و همكاران (١٥) بهبودي باليني در علائ مADHD را در ي ك مرد ٣٣ ساله در درمان با رباكستين گزارش كردند. مطالعه Ratner و همكاران (١٦) كه روي ٣١ بيمار مبتلا به ADHD در ي ك دوره ٦ هفته اي
مواد و روش ها
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

اين مطالعه ي ك كارآزمايي باليني تصادفي دو سوكور مي باشد كه در آن ٣٣ كود ك و نوجوان مبتلا به ADHD با حدود سني ١٦‐٧ سال (٤١/٢±٩٣/٨) كه براساس معيار تشخيصي(American Psychiatric Association DSM-IV-TR ,2000) توسط دو روانپزش ك كود ك و نوجوان تشخيص اختلال بيش فعالي‐ك م توجهي گرفته بودند تحت درمان قرار گرفتند. تمام نمونه ها پس از مصاحبه روانپزش ك با خود كود ك و خانواده او و اخذ رضايت نامه كتبي وارد مطالعه شدند. بيماران مورد مطالعه، از بيماران سرپايي مراجعه كننده به درمانگاه روانپزشكي كود ك و نوجوان بيمارستان امام حسين(ع) بودند. شرايط خروج از مقياس هاي ارزيابي عبارت بودند از؛ ١‐مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معل م (١٨) [که توضيح بيشتر در مورد آن در ادامه آمده است] و ٢‐پرسشنامه عوارض دارويي (که با توجه به عوارض ذكر شده براي رباكستين و متيل فنيديت در مطالعات قبلي توسط محقق ساخته شد).

مورد مطالعه استفاده شد و از آزمون Chi-square براي مقايسه تفاوت جنسي در دو گروه و از آزمون Mann Whitney براي مقايسه سن در دو گروه قطع كننده درمان استفاده شد. براي مقايسه فراواني عوارض مطالعه عبارت بودند از وجود بيماري جسمي ، وجود اختلال روانپزشكي همراه، عقب ماندگي ذهني (بهره هوشي مساوي يا زير ٧٠)، مصرف دارو و يا موادمخدر در ي ك ماه اخير. براي شركت كنندگان قبل از شروع درمان (0T)، پرسشنامه
طرفه با اندازه هاي تكراري (ANOVA ,two way
(Repeated Measures Analysis of Variance
براي مقايسه علائ م در چهار مرحله در دو گروه درماني انجام شد و نتايج قبل و پس از درمان (0 Tو 3T) با ه م مقايسه شدند. دو گروه درماني به عنوان عامل بين آزمودني
(between subjects factor) (گروه) و چهار اندازه گيري در طول درمان بعنوان عامل درون آزمودني (Parent and Teacher ADHD Rating Scale)
(١٨) و پرسشنامه عوارض دارويي تكميل شد و سپس در هفته دوم (1T) و چهارم (2T) و هفته شش م (3T) مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معل م و پرسشنامه عوارض دارويي تكميل گرديد. حداقل نمره ٢٠ در آزمون درجه بندي ADHD در فرم والد و معل م براي ورود به مطالعه لازم بود
(١٩). بيماران وارد شده به مطالعه سپس با نسبت ي ك به
مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معلم، يا
: Teacher and Parent ADHD Rating Scale
اين پرسشنامه بطور گسترده اي در ايران در كودكان سنين مدرسه استفاده شده است و ارزيابي معتبري از اختلالات رفتاري و توجه مي دهد (١٩) . اين پرسشنامه داراي ١٤ آيتم مي باشد كه نمره گذاري آن در ٤ سطح مي باشد(٠= هرگز ، ١= فقط كمي ، ٢=كمي زياد ، ٣= خيلي زياد ) . هشت آيتم آن علائم پرتحركي / تكاشگري را مي سنجد و ٦ آيتم ديگر اختلال توجه را مي سنجد . حداقل نمره صفر و حداكثر نمره بدست آمده ٤٢ مي باشد. درمطالعه ما اين پرسشنامه براي بدست
آوردن معيار ورود به مطالعه ( نمره حداقل ٢٠) و ارزيابي شدت علايم در هر ويزيت و پاسخ به درمان در دو گروه مورد مطالعه استفاده شده است.
0-455540Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

تشخيصيADHD براساس معيارDSM‐IV، مقياس جانبي بين دو گروه دارويي قطع كننده درمان از آزمون فيشر درجه بندي ADHD فرم والد و معل م Fisher’s exact test)) استفاده شد. تحليل واريانس دو
ي ك به دو گروه دريافت كننده رباكستين (گروه ١) و (within subjects factor) (زمان) در نظر گرفته شدند.
متيل فنيديت (گروه٢) تقسي م شدند. درطول مطالعه، شخص دهنده دارو، شخص ارزيابي كننده و بيمار نسبت به نوع داروي دريافتي آگاه نبودند.
رباكستين با دوز mg١ دوبار در روز شروع شده و به تدريج براساس پاسخ درماني و تحمل بيمار به mg ٦ در روز افزايش داده شد. اين دوز براساس مطالعات قبلي با توجه به دوز مؤثر و عوارض جانبي دارو انتخاب شد (١٦و١٧).
همچنين متيل فنيديت با دوز mg ٥ دو بار در روز شروع شده و به تدريج براساس نياز و آستانه عمل بيمار به mg ٥٠ در روز افزايش داده شد.
از آزمون t مستقل براي مقايسه سن و نمرات مقياس درجه بندي ADHD والد و معل م در هفته صفر در دو گروه يافته ها
از ٣٣ شركت كننده در اين مطالعه ٢٤ نفر(٧٢/٧٢%) درمان ٦ هفته اي را تكميل نمودند. تفاوت معني داري بين دو گروه از نظر مشخصات دموگرافي ك، شامل سن و جنس وجود نداشت. ٥ بيمار در گروه رباكستين و ٤ بيمار در گروه متيل فنيديت درمان را ادامه ندادند و از فرآيند درماني
۸۲ / درمانفعالي/توجهي
خارج شدندکه تفاوت معنا داري بين دو گروه از اين جهت ٩٤/١٨و ٥٧/١=F=١١/٠٩، df). اما اثر عامل بين آزمودني هاوجود نداشت. (يعني گروه هاي درماني) (٥%=Observed power ،
از ٢٤ نفري كه مطالعه را تكميل كردند، ٢١ نفر (٥/٨٧%) ٠٥/٠P> ، ١٢و١=F=٠/٠٠١ ، df) و نيز تعامل آنها (يعني نوع مختلطADHD ،٢ نفر (٣/٨%) نوع ك م توجه و ي ك نفر زمان و گروه هاي درماني) (٣٤%= Observed power،
(٢/٤%) نوع بيش فعال/ تكانشگر بودند. ٠٥/٠P> ،٩٤/١٨ و ٥٧/١=F=٢/١٣ ، df) معنادار نبود.
ميانگين و انحراف معيار نمرات مقياس درجه بندي
جدول ١ ‐ ميانگين و انحراف م عيار ن مرات مقيا س درجه بندي
ADHD والد و معل م در زمانهاي مختلف مطالعه در دو گروه ADHD والد و م عل م در زمان هاي مختلف مطال عه درماني درجدول ١ نمايش داده شده اند. آزمون t مستقل در دو گروه درماني براي مقايسه نمرات پايه مقياس درجه بندي ADHD والد و
مقياس گروه درماني رباكستين متي ل فني دي ت معل م در دو گروه درماني انجام شد و تفاوت معناداري از اين
(Mean±SD) (Mean±SD) ADHD درجه بندي
90678-556678

جهت بين دو گروه نبود. همچنين تحليل واريانس دو طرفه با 0T ˚ ٥٠/٦ ±٢٠/٢٦ ٥٠/٥ ±٠٠/٢٩ اندازه هاي تكراري براي مقايسه نمرات مقياس فرم وال د 1T ٥٠/٦ ±٠٠/٢١ ٢٠/٦ ±٠٠/٢٤
درجه بنديADHD فرم والد و معل م در دو گروه درماني 2T ٣٠/٦ ±٤٠/١٧ ٧٠/٧ ±٦٠/١٨
3T ٥٠/٥ ±٣٠/١٥ ٢٠/٥ ± ٤٥/١٥ مورد استفاده قرار گرفت.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

٢٦/٥٠± ٩/١١ ٢٢/٦٠± ١٠/٦٠ ˚ T0
نتايج آزمون مونخلي (Maunchly test) براي بررسي 1T ٣٠/١٢ ±١٠/١٩ ٥٠/٩ ±٢٠/٢٠ فرم معل م
مقياس درجه بندي ADHD فرم والد، معنادار 2T ١٠/١٣ ±٣٠/١٨ ١٠/٨ ±٥٠/١٨

بود (۰۵/۰P<)، بنابراين براي تعبير نتايج از 3T ٩٠/٩ ±٨٠/١٦ ٤٠/٩ ±٥٠/١٤
˚ تفاوت معناداري بين گروهها در زمان پايه (T0) از نظر نمرات مقياس
epsilon correction استفاده شد. نتيجه اين که درجه بندي ADHD والد و معلم وجود ندارد
اثر عامل درون آزمودني (زمان) معنادار بود 0T = زمان پايه 1T = ٢ هفته پس از درمان
(١٠٠%=T2 P<٠/٠٠١ ، observed power = ٤ هفته پس از درمان 3T = ٦ هفته پس از درمان
،٦٠/٣٩ و

در گروه رباكستين در هفته چهارم درمان ٦٧/٣٣% كاهش در نمرات مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و در هفته شش م ٧١/٤١% كاهش ديده شد و در گروه متيل فنيديت در هفتـه چهـارم ٩٠/٣٥ % و در هفـته شش م ٧٧/٤٨ % كاهش در نمره مقياس درجه بندي ADHD فرم والد مشاهده شد.
درمان با رباكستين نسبتﹰا خوب تحمل شد. دوازده نفر از ٠٨/٢=F=٣٣/١٧، df). اما نه اثر عامل بين آزمودني ها (يعني
، Observed power=%١٩) ( گروه هاي درماني
٠٥/٠ P> ، ١٢و١=F=١/٣٠، df) و نه تعامل آنها (يعني زمان و گروه هاي درماني ) (٢٠%= Observed power،
٠٥/٠ P> ، ٦٠/٣٩ و ٠٨/٢=F=٠/٩٢ ، df) معنادار نبود.
همچنين نتايج آزمون مونخلي (Maunchly test) براي بررسي مقياس درجه بندي ADHD فرم معل م، معنادار بود
(۰۵/۰P<)، بنابراين براي تعبير نتايج از ١٧ بيمار (٥/٧٠%) درمان را به مدت شش هفته تكميل epsilon correction استفاده شد که نشان داد كردند و ٩ نفر از كل بيماران گروه رباكستين (٥/٥٢%) دچار اثر عامل درون آزمودني (زمان) معنادار است هيچ گونه عوارض جانبي نگشتند. ٢ نفر از ١٧ بيمار (٨/٩٥% = P<٠/٠١ ، observed power ، ( ٧٦ /١١%) با اولين دوزهاي دارو دچار عوارض جانبي غيرقابل

تحمل (خواب آلودگي شديد و رنگ پريدگي) شدند. ولي سه بيمار ديگري كه درمان را قطع نمودند عوارض جانبي خاصي نداشتند. اكثر عوارض جانبي در روز اول يا دوم شروع درمان با رباكستين وجود داشت و به تدريج در هفته اول بدون مداخله خاص و در ٢ مورد با كاهش دوز و افزايش تدريجي دارو فروكش نمود. شايع ترين عوارض جانبي در گروه رباكستين خواب آلودگي/تسكين و كاهش اشتها بود.
در گروه متيل فنيديت دوازده بيمار از ١٦ نفر (٧٥%) درمان شش هفته اي ما را تكميل كردند و ٤ نفر درمان را در عرض ي ك تا دو هفته اول قطع كردند. هشت نفر از ١٦ بيمار اين گروه (٥٠%) دچار هيچ گونه عارضه جانبي خاصي نشدند. ي ك بيمار كه دچار كاهش اشتهاي شديد و رنگ پريدگي شده بود در هفته اول درمان را قطع كرد و بيمار ديگري نيز در هفته سوم به علت عدم تأثير دارو، درمان را پيگيري نكرد و در٢ بيمار ديگري كه درمان را قطع نمودند، عوارض جانبي خاصي كه منجر به قطع درمان باشد مشاهده نشد.
عـوارض جـانبي مـشاهده شـ ده در دو گـروه درمـاني در جدول ٢ نشان داده شده است.
جدول ٣ ‐ عوارض جانبي م شاهده شده در گروههاي درماني
P- value متيل فنيديت رباكستين عوارض جانبي
< ٠/٠٥ صفر ٥ خواب آلودگي / تسكين
*NS ٣ ١ بي خوابي
NS ٥ ٥ كاهش اشتها
NS ٢ ٤ رنگ پريدگي
NS صفر ٢ خشكي دهان
NS ٠ ١ درد شكمي
NS ٠ ١ حالت تهوع
NS ١ ٠ تحري ك پذيري
NS ٢ ٠ ضعف عمومي
NS ١ ٠ درد قفسه سينه
Not Significant=* NS
بح ث
علي رغ م مطالعات گسترده اي كه حمايت كننده تأثير استيمولانت ها در درمانADHD است (٢٠و٢١) ولي تلاشهاي بيشتري لازم است تا درمان هاي جايگزين مؤثر و بي خطر برايADHD يافت شود (٢٢). با توجه به عده قابل توجهي از بيمارانADHD كه يا درمان با استميولانت ها را نمي توانند تحمل كنند يا پاسخ كافي به اين درمان نمي دهند و به علت طول اثركوتاه اين داروها محدوديت جدي براي استفاده از آنها وجود دارد (٢٥‐٢٣).
مطالعه دوسركور ، تصادفي و كنترل شده اخير پيشنهاد كننده آن است كه رباكستين در تخفيف علائ م ADHD مؤثر است و از نظر آماري تفاوت معناداري بين دو گروه از نظر كاهش علاي م ADHD وجود نداشت.
نتايج فعلي در توافق با مطالعات قبلي است كه نشانگر تأثير رباكستين در درمان علاي مADHD است (١٦و١٧) هر چند كه مطالعه ما تأثير رباكستين را روي علائ م روانپزشكي همراه با ADHD مثل افسردگي و اضطراب بررسي نكرده است و با توجه به شيوع بالاي اختلالات همراهي چون افسردگي و اضطراب در بيمارانADHD و نيز با توجه به اثر ضد اضطرابي و ضد افسردگي رباكستين ممكن است اثرات دارو بر بهبود عملكرد كلي بيمارانADHD بسيار بيشتر از آنچه باشد كه گزارش شده است.
در مطالعه ما كاهش قابل توجه ٦٧/٣٣% در علائ م ADHD در مقياس درجه بنديADHD والد پس از ٤
هفته رخ داد كه قابل مقايسه با مطالعه Mozes و همكاران (١٧) در اين زمينه است كه كاهش ٣٥% در علاي م ADHD را سه هفته پس از درمان گزارش نموده است ولي مقياس مورد استفاده در اين مطالعه مقياس كانزر والدين بوده است.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

از نظر تعداد كساني كه درمان را ادامه نداده و قطع كردند بين دو گروه تفاوت معناداري وجود نداشت ولي عارضه جانبي خواب آلودگي / تسكيـن در گروه رباكستيـن بيشتر از
۸۴ / درمانفعالي/توجهي
گروه متيل فنيديت بود و در دو بيمار منجر به قطع دارو با پيشنهاد كننده اين است كه رباكستين ممكن است داروياولين و دومين دوز گشت. هر چند كه در مطالعه ما مفيدي براي بيماراني باشد كه به استيمولانت ها پاسخ ندادهخواب آلودگي/ تسكين شايع ترين و مشكل سازترين و يا آن را تحمل نكرده اند.
عارضه جانبي رباكستين بود، ولي اين نتيجه در توافق با مهمترين محدوديت مطالعه ما جمعيت محدود مورد مطالعات قبلي در كودكان و نوجوانان است (١٦و١٧). اما در مطالعه بود و ديگر آنكه بهتر بود با توجه به شيوع بالاي تحقيقات بزرگسالان، عوارض جانبي دستگاه عصبي مركزي اختلالات همراهي چون افسردگي و اضطراب درADHD و مثل خواب آلودگي در طي روز توسط رباكستين كمتر از تأثير عمده آنها بر عملكرد كلي بيماران و تأثير رباكستين بر گروه دارونما گزارش شده است. اين تفاوت ممكن است افسردگي و اضطراب بر اساس مطالعات قبلي، تأثير دارو بر مربوط به تفاوت فارماکوكيني ك و فارماكودينامي ك دارو در اختلالات همراه نيز مورد بررسي قرار مي گرفت.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

بچه ها باشد. در ساير عوارض جانبي تفاوت معناداري بين دو رباكستين مي تواند به عنوان ي ك داروي مؤثر در درمـانگروه وجود نداشت. در مجموع مي توان گفت درمان با كودكان و نوجوانان مبتلا به ADHD كه به متيـل فنيـديترباكستين نسبتاﹰ خوب تحمل شده و عوارض خطرناكي همراه پاسخ نداده اند مطرح باشد، ولـي توجـه بيـشتري را نـسبـتبا آن گزارش نشد. گرچه به علت خواب آلودگي ناشي از آن به عوارض جانبـي آن مي طلبـد. مطالعـات بعـدي بـا حجـ ملازم است دارو با دوزهاي پايين تر و به صورت دوز شبانه نمونه بالاتر در بيمارانADHD با و بدون اختلالات همـراه و شروع شده و به تدريج افزايش داده شود. در مجموع عوارض همچنين براي به دست آوردن نظريه بهتري راجع به عوارض
جانبي نسبتاﹰ خوش خي م رباكستين كه در مطالعه ما به دست جانبي (همچـون اثـر بـر سيـست م قلبـي‐ عروقـي ) پيـشنهاد آمد در توافق با مطالعات قبلي است (١٦و١٧). مي شود.
هرچنـد نتـايج اين تحقيـق بايد مقدماتي فرض شود، اما

REFERENCES



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید