پژوهن ده (مجله پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي شهي د بهشتي)
سال دوازده م, شماره ۲, پي در پي ۵۶ ، صفحات ۸۷ تا ۹۳ تاريخ دريافت مقاله ١٩/٤/٨٥
تاريخ پذيرش مقاله ١٥/٩/٨٥ خرداد و تير ۱۳۸۶

بررسي تأثير امپرازول بر تع داد و ان دازه اولسرهاي بع د از انجام
ليگاسيون ان دوسکوپيک واريس مري با بان د
۴۳۲* ۱
دکتر علي صادقي خ سرقي ، دکتر رحي م آقازاده ، دکتر امير هوشنگ مح مد عليزاده ، دکتر ح ميد محقق شل ماني ، نوشين ايوبي۵ ، دکتر مح مد رضا زالي ۶

چکي ده
سابقه و ه دف: ايجاد اولسر به دنبال تمامی موارد ليگاسيون واريس مري با باند (EVL) مشاهده می شود. با وجودي كه ميزان
عوارض موضعي ناشي از اولسر در EVL كم است، تعدادي از درمانگران تجويز داروهاي كاهنده اسيد را پس از EVL توصيه مي كنند. بر اين اساس امپرازول به عنوان يكي از پرم صرفترين ممانعت كننده هاي پمپ پروتون (PPI) به بيماران پس از EVL تجويز شد تا تأثير آن بر تعداد و اندازه اولسرها بررسي شود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني شاهددار تصادفي شده ٥٠ بيمار ٢٢ تا ٦٧ ساله مبتلا به سيروز كبدي و
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

واريس گريد ٢ و بالاتر كه در طي سال ١٣٨٤ به بيمارستان طالقاني تهران مراجعه کرده و کانديد درمان واريس مري به روش EVL بودند، بررسي شده و به طور مساوي بين دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند. پس از ثبت اطلاعات اندوسكوپيك، EVL در همان جلسه انجام گرديد. کپسول امپرازول به ميزان mg ٢٠ دو بار در روز به بيماران گروه مورد تجويز شد و به بيماران گروه ديگر پلاسبو داده شد. در روزهاي ١٣‐١٥ بعد از انجام EVL، بيماران مجددﹰا آندوسكوپي شده و تعداد و اندازه اولسر بررسي شد.
يافته ها: ٤٢ نفر مطالعه را به پايان رساندند كه ٢٢ نفر از گروه امپرازول و ٢٠ نفر از گروه پلاسبو بودند. دو گروه از نظر سني، جنسی، گريد واريس، تعداد باند هاي مورد استفاده، سابقه مصرف پروپرانولول، وجود گاستروپاتي و واريس فوندوس اختلاف معني داري با هم نداشتند. ميانگين و انحراف معيار تعداد اولسرها در گروه امپرازول ٩٦/٠± ٥٩/٢ و در گروه پلاسبو
٦٧/٠± ١٥/٣ بود كه از نظر آماري معني دار و ميانگين اندازه اولسر در گروه امپرازول تقريبﹰا نصف گروه پلاسبو بود.
(٧/١٤±٠٨/٣٧ در گروه امپرازول در مقابل ٣٦/١٤± ٧٤/٧٣ در گروه پلاسبو (٠٠٠١/٠ < P) ).
نتيجه گيري: امپرازول به ميزان mg ٢٠ دو بار در روز باعث كاهش بارز اندازه و تعداد اولسرها بعد از EVL مي شود و تأكيدي بر اين فرضيه است كه اسيد‐ پپسين در كاهش سرعت بهبودي اولسرهاي بعد EVL نقش دارد.
واژگان کلي دي: ليگاسيون واريس مري با باند (EVL)، واريس مري ، امپرازول

مق دمه
در حدود يک سوم بيماران مبتلا به سيروز كبدي و واريس مري تمايل به ايجاد خونريزي دارند. خونريزي از واريس يكي از علل شايع مرگ در اين بيماران است و انتظار مي رود با پيشگيري از خونريزي اولسر ميزان بقاي بيماران افزايش يابد (۱و۲).
در سـال ١٩٨٩، Stigmana و همـکاران از ليـگاسـيون

۱ ٭ . نويسنده مسؤول : فلوشيپ گوارش، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي . آدرس براي مکاتبه: تهران، اوين، خيابان تابناك، بيمارستان آيت ا… طالقاني، طبقه هفتم، مركز تحقيقات بيماري هاي گوارش و كبد دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي، صندوق پستي ١٧٨‐١٩٨٣٥. تلفن:
E- mail: [email protected] .٢٢٤٠٢٦٣٩ :فاكس .٢٢٤١٧٢٨٣
۲ . استاد، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
. دانشيار، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
. پزشک پژوهشگر، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
. کارشناس پرستاري، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
. استاد، مرکز تحقيقات بيماري هاي گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي
ليگاسيون ۸۸پژوهنده
طالقاني تهران مراجعه کرده بودند و کانديد درمان واريس مري به روش EVL بودند، بررسي شدند. بيماران
ابتدا بر اساس معيارهاي باليني و آزمايشگاهي بترتيب اندوسكوپي ك واريس (EVL) براي درمان واريس مري استفاده كردند (۳). از EVL علاوه بر ايجاد هموستاز در بيماران با خونريزي حاد (٤)، براي پيشگيري از خونريزي
واريس مري نيز استفاده ميشود (٤). در ايـن روش بر خلاف در سه گروه B ،A و C بر اساس تقسي م بندي روش اسكلـروتراپي، به جاي مصـرف مـواد شيميـايي، Child – Turcott- Pugh قرار گرفتند (١٦) و انتخاب
از بانـد لاستيـكي براي بستن مكانيـكي واريـس استفاده مي شود (١٠‐٤).
ه م اكنون تمايل به استفاده از EVL بيشتر است زيرا در مقايسه با اسکلروتراپي اثر مشابهي در ميزان هموستاز واريس ها داشته، نياز به جلسات كمتري براي بستن واريس و عوارض كمتري دارد (٦). در اين روش حدود ٧ – ٣ روز بعد از بستن واريس ها، آنها استرانگوله شده و ميافتنـد و زخ م ك م عمقي باقي ميماند كه به طور تيپي ك به تدريج ترمي م مي يابد (١١). فراواني ضايعات عميق مري ك م است هر چند كه نكروز ترانس مورال و مرگ و مير ناشي از آن به دنبال EVL گزارش شده است (۱۲و۱۳)، خونريزي پس از باند در ٥‐ ٢% اولسرها رخ مي دهد (٤و١٤).
با وجودي كه ميزان عوارض موضعي ناشي از اولسر در EVL كمتر است، تعدادي از مؤلفين تجويز داروهاي كاهنـده اسيد را پس از EVL توصيه مي كنند (١٥). زيرا معتقدند كه حتي تماس با مقادير فيزيولوژي ك اسيد ميتواند ترمي م اولسر را به تعويق بيندازد. ممانعت كنند ههاي پمپ پروتون (PPI) قوي ترين داروهاي فارماكولوژي ك در مهار ترشح اسيد هستند. بر اين اساس امپرازول به عنوان يكي از پرمصرف ترين PPI ها به بيماران پس از EVL تجويز شد تا تأثير آن بر تعداد و اندازه اولسرها بررسي شود.
مواد و روش ها
در اين مطالعه که يک كارآزمايي باليني شاهددار تصادفي شده است، ٥٠ بيمار ٢٢ تا ٦٧ ساله مبتلا به سيروز كبدي و واريس گريد ٢ و بالاتر كه در طي سال ١٣٨٤ به بيمارستان تصادفي آنها با کمک جدول اعداد تصادفي درون هر گروه صورت گرفت تا نقش شدت بيماري در وضعيت واريس ها حذف شود. ابتدا در مورد اين مطالعه به بيماران توضيح داده شد و از آنها رضايت نامه گرفته شد. تنها پرستار واحد آندوسکوپي از اين که کدام بيمار به کدام گروه تعلق دارد آگاهی داشت.
بيماران در صورت وجود شرايط زير وارد مطالعه نمي شدند: ١‐ وجود اولسر قبلي در اندوسكوپي ٢‐ مصرف داروهاي ضدترشح اسيد نظير H2 بلوكرها، PPI و آنتي اسيد ها ٣‐ سابقه اعمال جراحي آنتي ريفلاكس شامل Nissen يا Belsey ٤‐ مري بارت ٥‐ سابقه پيوند كبد
٦‐ حاملگي ٧‐ سابقه حساسيت به امپرازول ٨‐ عدم مصرف كامل داروها.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

ابتدا اطلاعات بيمار شامل اطلاعـات دموگرافيـک، سـابقهمصرف داروها و سابقه بيماري هاي ديگر از آنها پرسيده شـدو در چک ليستي وارد شد. براي تمامي بيمـاران اندوسـكوپيتوسط فوق تخصص گوارش و بـا دسـتگاه ويـدئو اندوسـكوپPentax EG2940 انجام گرفت. محل قرارگيري واريس هـابصورت يک سوم ديستال، يک دوم ديستال، دو سوم ديستالو Total بيـان گرديـ د. وجـود يـا عـ دم وجـود اروزيـون يـا زخ مهاي مري به دقت بررسي شد. گاسـتروپاتي و همينطـورواريس فوندوس معده مورد توجه قـرار گرفـت. پـس از ثبـتاطلاعات اندوسـكوپي ك، EVL در همـان جلـسه بـا سـتهايمخصوص ايـن كـار محـصول Wilson Cook و Boston بر اساس امكان تهيه آن و موجود بودن در بيمارسـتان انجـامگرديد. تکنيک انجام EVL در اين مطالعه بشرح ذيل بود؛
Cap مخصوص EVL حاوي ٧ – ٦ باند لاستيكي كوچك حلقوي شكل
است (٦ عدد در ست ويلسون كوك و ٧ عدد در ست بوستون) و
به وسيله نخ به يك اهرم پيچي شكل متصل مي شود. اين Cap در نوك
اندوسكوپ قرار داده ميشود و از لومن وسط آن ميتواند ديد اندوسكوپي
داشت. اهرم در قسمت ورودي کانال بيوپسي اندوسکوپ فيکس مي شود. پس از ورود به مري و رويت واريس باند گذاري از ناحيه ديستال و بالاتر
از جانكشن معده – مري شروع مي شود. واريس با ساكشن مداوم
اندوسكوپ به داخل cap وارد و زمانيكه به مقدار كافي وارد Cap شد و
برجستگي كامل آن رويت گرديد با چرخاندن اهرم يكي از حلقهها آزاد و
دور واريس مي افتد. عمل مشابه بر روي واريس مجاور در همان سطح يا
كمي بالاتر انجام مي شود. سپس در قسمت پروگزيمال تر مري واريس ها
با همان روش مورد باند گذاري قرار ميگيرند. بر حسب نياز بيماران به
طور متوسط تعداد ٧ – ٣ باند براي هر بيمار در يك جلسه مي توان
گذاشت.

پس از انجام اين كار دقت لازم از نظر خونريزي ناشي از انجام روش مورد توجه قرار گرفت و پس از آن بيماران به مدت ٦ ساعت در بخش بصورت NPO بستري شدند. پس از سپري شدن اين زمان بيماران ويزيت مجدد شدند و اگر مشکلي نداشتند، رژي م مايعات و سپس ك م ک م غذاي نرم شروع مي شد. از روز بعد غذاي عادي شروع شده، بيمار ترخيص مي گرديد. پس از شروع تغذيه، کپسول امپرازول به ميزان mg ٢٠ دو بار در روز به بيمـاران گروه تحت درمان و پلاسبو به بيماران گروه ديگر تجويز مي شد.
پزش ك انجام دهنده اندوسكوپي و EVL از اينكه بيمار در چه گروهي قرار مي گيرد، خبر نداشت. داروها توسط پرستار به بيماران تجويز شد. در روزهاي ١٥‐١٣ بعد از انجام EVL، بيماران مجدداﹰ اندوسكوپي شدند و تعداد و اندازه اولسرها بررسي شدند. همه بيماران توسط ي ك پزش ك كه از مصرف امپرازول يا پلاسبو بيماران بي اطلاع بود، اندوسکوپي شدند. براي اندازهگيري اولسر از پنسي استفاده شد كه در حالت كاملاﹰ باز mm٥ را برآورد ميكرد. در زمان پيگيري بيماران از آنها در مورد مصرف كامل داروها سؤال شد.
بيماراني كه حداقل ٨٠% دارو را مصرف كرده بودند به عنوان مصرف كافي در نظر گرفته شدند.
داده هاي عددي بصورت ميـانگين ± انحراف معيـار بيان شد و براي مقايسه آنها از Independent t-test استفاده شـد .
داده هاي اسمي اين مطالعه به صورت فراواني و درصـد بيـانشد و براي مقايـسه آنها از آزمونهاي آماری Chi-square وFisher’s exact test اسـتفاده شـد. P<0/05 معنـي داردرنظر گرفته شد.
يافته ها
٥٠ بيمار به طور تصادفي در دو گروه ٢٥ نفري در مطالعه وارد شدند كه ٤٢ نفر آنها مطالعه را به پايان رساندند كه ٢٢ نفر از گروه تحت درمان با امپرازول، ٢٠ نفر از گروه پلاسبو بودند. ميانگين سني بيماران در گروه امپرازول ٨٧/١١ ± ٩٢/٤٧ سال و در گروه پلاسبو ٣٤/١٢ ± ٩٦/٤٦ سال بود (٧٨/٠ = P). بين مرد و زن در دو گروه اختلاف معني داري وجود نداشت، بدين معني که نسبت مرد به زن در گروه امپرازول ١٧ به ٨ و در گروه پلاسبو ٢٠ به ٥ بود (٣٣/٠ = P). دو گروه از نظر سابقه مصرف پروپرانولول
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

(٥٦/٠P = )، سابقه خونريزي واريس مري (١٥/٠P = ) و گاستروپاتي (٥٦/٠P = ) تفاوت معنا داري با يکديگر نداشتند بر اساس روش مطالعه بيماران به طور مساوي در Child B و Child C تقسي م شد. گريدهاي واريس در دو گروه اختلاف معني داري با ه م نداشت (١/٠ P =). همچنين بين محل (٥٩/٠ P =) و تعداد رديف واريسها (٥٨/٠P = ) اختلاف دو گروه معني دار نبود. بين ٣ تا ٧ باند براي بستن واريسها استفاده شد كه از نظر آماري اختلاف بارزي بين دو گروه وجود نداشت (٥٢/٠ = P).
در پيگيـري بيماراني كه جهت آندوسكوپي مجدد مراجعه
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

* مقادير بصورت Mean ± SD نمايش داده ش ده ان د
بح ث
EVL اگرچه روشي مؤثر در كاهش خونريزي به حساب می آيد (٤و١٦) اما مي تواند در بعضي از مواقع خود باعث خونريزي شود (۱۹‐۱۷). پس از بستن واريس ها و استرانگوله شدن و افتادن واريسها، اولسر ك م عمقي در محل باقي مي ماند كه به نظر مي رسد با كاهش اندازه اين اولسرها مي توان، فراواني خونريزي آنها را كاهش داد.
اين مطالعه نشان داد كه امپرازول مي تواند اندازه و تعداد اولسرهاي بعد EVL را كاهش دهد. اكثر مطالعاتي كه در اين زمينه انجام شده است، در شرايط بعد از اسكلروتراپي بوده است و نتايج متناقضي را دربرداشته است.
ليگاسيون ۹۰پژوهنده
که معني دار بود ( ٠٠٠١/٠<P ). همان گونـه کـه مـشاهدهمي شود، اندازه اولسر ه م در گروه امپـرازول و هـ م در گـروهپلاسبو در Child C بزرگتر از Child B است. اندزه اولـسردر هر دو گروه Child B و Child C در مصرف کننـدگان
امپـرازول بـه طـور معنـي داري کـوچکتر بـود. در بيمـاران Child B، تعـداد اولـسر در افـرادي کـه امپـرازول مـصرف مي کردند بـه طـور معنـي داري بـيش از گـروه ديگـر بـود، در حــالي کــه ايــن اخــتلاف در بيمــاران گــروه Child C معني دار نبود، هر چند که تعداد اولـسر بيمـاران Child C در گروه امپرازول کمتر بود. كرده بودند، هيچ ي ك عوارض ناشي از EVL نظير خونريزي و درد شديد را ذكر نكردند و دلايل شخصي براي عدم حضور در زمان مذكور عنوان شد.
جدول ١ تعداد اولسرهاي بعد از EVL و اندازه آن هـا رادر دو گروه مقايسه كـرده اسـت. ميـانگين و انحـراف معيـارتعـداد اولـسرها در گـروه امپـرازول ٩٦/٠± ٥٩/٢ و در گـروه پلاسـبو ٦٧/٠± ١٥/٣ بـود كـه از نظـر آمـاري معنـي دار وهمچنـين ميـانگين انـ دازه اولـسر در گـروه دريافـت کننـ ده امپرازول تقريب ـﹰا نصف گـروه پلاسبو بود (٧/١٤ ± ٠٨/٣٧ درگروه امپرازول در مقابل ٣٦/١٤ ± ٧٤/٧٣ در گـروه پلاسـبو)

جدول١ ‐ ت عداد و اندازه اول سرها در روزهای ١٥ ‐١٣ پ س از EVL در بي ماران سيروتي ك مبتلا به واري س مري
در گروه امپرازول و پلاسبو در ک ل بي ماران و به تفکيک شدت واري س (طبقه بندي Child)
Child C Child B ک ل بيماران
P-value گروه پلاسبو (۱۵=n) گروه امپرازول (۱۶=n) P-value گروه پلاسبو (۵=n) گروه امپرازول
(n=۶) P-value گروه پلاسبو (۲۰=n) گروه امپرازول (۲۲=n) ٠/٣٢ <٠/٠٠٠١ ٣/٠٧ ±١٤/٧
٧٥/٢١ ±١٤/٦ ٢/٧٥ ±١
٣٨/٧٥ ±١٥/٠٩ ٠/٠١
٠/٠٠١ ٣/٤ ±٠/٥٥
٦٩/٣٣ ±١٤/١٦ ٢/١٧ ±٠/٧٥
٣٢/٦١ ±١١/٣١ ٠/٠١٣
<٠/٠٠٠١ ٣/١٥ ± ٠/٦٧
٧٣/٧٤ ±١٤/٣٦ ٢/٥٩ ±٠/٩٦
٣٧/٠٨ ±١٤/١٧ تع داد اولسر*
ان دازه اولسر*
(mm2)
Gark و همـكاران در مطالعـه اي بر روي ٤٧ بيمار مبتلا به واريس مري كه تحت اسكلروتراپي قرار گرفته بودند به اين نتيجه رسيدند كه امپرازول در پيشگيري از عوارض اسكلروتراپي در مري تأثيري ندارد (٢٠)، در حالي كه Gimson و همكاران نشان دادند كه امپرازول بر كاهش اولسراسيون بعد اسكلروتراپي مؤثر است و اسيد‐ پپسين نقش مهمي در پايداري و كاهش سرعت بهبود اولسرها دارد (٢١). تنها در ي ك مطالعه اثر PPI بر اولسرهاي بعد از EVL بررسي شده است. Shaheen و همکاران در مطالعه خود ٤٤ بيمار را به دو گروه تقسي م كردند و به ي ك گروه Pantoprazol و به گروه ديگر پلاسبو دادند و مشاهده كردند كه اندازه اولسر به طور بارزي در گروه
همان گونه که يافته هاي مطالعه نشان مي دهد، در اما با توجه به اينكه داروهاي PPI قادر به كاهش اندازه اولسرشدت هاي مختلف بيماري کبدي که بر اساس هستند و تقريبﹰا داروهاي بيخطري ميباشند، تجـويز آن هـا
معيارهاي باليني و آزمايشگاهي و تقسي م بندي منطقي به نظر ميرسد. هر چند مطالعات بيشتري براي تأييد
Pantoprazol كوچ ك تر است، اما تعـداد اولسرها گرچه در گروه Pantoprazol كمتر است اما اختلاف مع نيداري در دو گروه ندارد (٢٢). البته در مطالعه ذكر شده اندوسكوپي مجدد ١٠ روز بعد از انجام EVL بود كه با توجه به اندازه كوچ ك تر اولسرها در گروه تحت درمان، اگر اندوسكوپي مجدد در فاصله زماني طولاني تري (همچون مطالعه ما) صورت ميگرفت، اين احتمال وجود داشت كه تعداد اولسرها در گروه تحت درمان با اختلاف معني داري بيش از گروه پلاسبو گردد.

حـدود ٥ – ٢ درصد است (١٤و٢٥و٢٦) حج م نمونـه بـسياربالاتري مورد نياز است كه عملاﹰ انجام مطالعه را بسيار مشكلميكند. از طرف ديگر اندازه اولـسر بـا احتمـال خـونريزي درارتباط است (٢٣و٢٤)، لذا ميتوان انتظ ار داشت كه با كاهشانـ دازه اولـسر احتمـال خـونريزي كـاهش يابـ د. هـ م اکنـون اطلاعـات كمـي در مـورد نقـش داروهـاي كاهنـده اسـيد دركاهش عوارض EVL وجود دارد و مطالعات قبلـي در مـواردبعد اسكلروتراپي گزارشات ضد و نقيضي را ارائه نموده اسـت،
محاسبه شده بودند، اندازه و Child – Turcott- Pugh
تعداد اولسر در گروه امپرازول کمتر از گروه پلاسبو است. به
عبارتي امپرازول با کاهش اندازه اولسر مي تواند احتمال خونريزي هاي بعدي را صرف نظر از شدت بيماري کبدي، کاهش دهد (۲۳و۲۴).
اين مطالعه تنها تعداد و اندازه اولسر را بررسي نموده اسـت و
وقـوع خ ـونريزي را مـورد بررسي قـرار نداده است. بـا توجـه به اينـكه احتـمال خونـريزي پـس از EVL نسبتﹰا پاييـن و اين مطلب مورد نياز است.
نتيجه گيري
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

اين كارآزمايي باليني شاهد تصادفي شده نشان داد كه امپرازول به ميزان mg٢٠ دو بار در روز باعث كاهش بارز اندازه و تعداد اولسرها بعد از EVL مي شود و تأكيدي بر اين فرضيه است كه اسيد‐ پپسين در كاهش سرعت بهبودي اولسرهاي بعد EVL نقش دارد.

REFERENCES

.1 Kim T, Shijo H, Kokawa H, Tokumitsu H, Kubara K, Ota K, et al. Risk factors for hemorrhage from gastric fundal varices. Hepatology 1997;25: 307-12.
.2 Sanyal AJ, Purdum PP 3rd, Luketic VA, Shiffman ML. Bleeding gastroesophageal varices. Semin Liver Dis 1993;13:328-42.
.3 Stiegmann GV, Goff JS, Sun JH, Davis D, Silas D. Technique and early clinical results of endoscopic variceal ligation (EVL). Surg Endosc 1989;3(2):73-8.
.4 Laine L, el-Newihi HM, Migikovsky B, Sloane R, Garcia F. Endoscopic ligation compared with sclerotherapy for the treatment of bleeding esophageal varices. Ann Intern Med. 1993;119:1-7.
.5 Stiegmann GV, Goff JS, Michaletz-Onody PA, Korula J, Lieberman D, Saeed ZA, et al. Endoscopic sclerotherapy as compared with endoscopic ligation for bleeding esophageal varices. N Engl J Med 1992;326:1527-32.

۹۲پژوهنده ليگاسيون
.6 Laine L, El-Newihi HM, Migikovsky B, Sloane R, Garcia F. Endoscopic ligation compared with sclerotherapy for the treatment of bleeding esophageal varices. Ann Intern Med 1993; 119(1):1-7.
.7 Gimson AE, Ramage JK, Panos MZ, Hayllar K, Harrison PM, Williams R, et al. Randomised trial of variceal banding ligation versus injection sclerotherapy for bleeding esophageal varices. Lancet 1993;342(8868):391-4.
.8 Lo GH, Lai KH, Cheng JS, Hwu JH, Chang CF, Chen SM, et al. A prospective, randomized trial of sclerotherapy versus ligation in the management of bleeding esophageal varices. Hepatology 1995;22(2):466-71.
.9 Hou MC, Lin HC, Kuo BIT, Chen CH, Lee FY, Lee SD. Comparison of endoscopic variceal injection sclerotherapy and ligation for the treatment of esophageal variceal hemorrhage: a prospective randomized trial. Hepatology 1995;21(6):1517-22.
.01 Sarin SK, Govil A, Jain AK. Prospective randomized trial of endoscopic sclerotherapy versus variceal band ligation for esophageal varices: influence on gastropathy, gastric varices and variceal recurrence. J Hepatol 1997; 26: 826–32.
.11 Young MF, Sanowski RA, Rasche R. Comparison and characterization of ulcerations induced by endoscopic ligation of esophageal varices versus endoscopic sclerotherapy. Gastrointest Endosc 1993;39:119-22.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

.21 Schoonbroodt D, Zipf A, Jung M. Local necrosis and fatal perforation of oesophagus after endoscopic ligation. Lancet 1994;344(8933):1365.
.31 Marks RD, Arnold MD, Baron TH. Gross and microscopic findings in the human esophagus after esophageal variceal band ligation: a postmortem analysis. Am J Gastroenterol 1993;88:272-4.
.41 Gimson AE, Ramage JK, Panos MZ, Hayllar K, Harrison PM, Williams R, et al. Randomised trial of variceal banding ligation versus injection sclerotherapy for bleeding oesophageal varices. Lancet 1993;342:391-394.
.51 Cotton P, Williams CB. Practical Gastrointestinal Endoscopy. Cambridge, MA: Blackwell science. 1996.
.61 Cholongitas E, Papatheodoridis GV, Vangeli M, Terreni N, Patch D, Burroughs AK. Systematic review: The model for end-stage liver disease-should it replace Child-Pugh’s classification for assessing prognosis in cirrhosis? Aliment Pharmacol Ther. 2005; 22(11-12):1079-89.
.71 Jalan R, Hayes PC. UK guidelines on the management of variceal haemorrhage in cirrhotic patients. British Society of Gastroenterology. Gut 2000;46(Suppl 3-4): III 1-III 15.
.81 Toyoda H, Fukuda Y, KatanoY, Ebata M, Nagano K, Morita K, et al. Fatal bleeding from a residual vein at the esophageal ulcer base after successful endoscopic variceal ligation. J Clin Gastroenterol 2001;32: 158-60.
.91 Van Vlierberghe H, De Vos M, Hautekeete M, Elewaut A. Severe bleeding following endoscopic variceal ligation: should EVL be avoided in Child C patients? Acta Gastroenterol Belg. 1999;62(2):175-7.

.02 Garg PK, Sidhu SS, Bhargava DK. Role of omeprazole in prevention and treatment of postendoscopic variceal sclerotherapy esophageal complications: Double-blind randomized study. Dig Dis Sci 1995;40(7):1569-74.
.12 Gimson A, Polson R, Westaby D, Williams R. Omeprazole in the management of intractable esophageal ulceration following injection sclerotherapy. Gastroenterology 1990;99(6):1829-31.
1268731734566Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

Downloaded from pajoohande.sbmu.ac.ir at 10:14 +0330 on Wednesday January 10th 2018

.22 Shaheen NJ, Stuart E, Schmitz SM, Mitchell KL, Fried MW, Zacks S, et al. Pantoprazole reduces the size of postbanding ulcers after variceal band ligation: a randomized, controlled trial. Hepatology 2005;41(3):588-94.
.32 Guglielmi A, Ruzzencnte A, Sandri M, Kind R, Lombardo F, Rodella L, et al. Risk assessment and prediction of rebleeding in bleeding gastroduodenal ulcer. Endoscopy 2002;34:778-86.
.42 Paspatis GA, Charoniti I, Papanikolaou N, Vardas F. Chlouverakis G. A prospective, randomized comparison of 10-Fr versus 7-Fr bipolar electrocoagulation catheter in combination with adrenaline injection in the endoscopic treatment of bleeding peptic ulcers. Am J Gastroenterol 2003;98:2192-7.
.52 Laine L, Stein C, Sharma V. Randomized comparison of ligation versus ligation plus sclerotherapy in patients with bleeding esophageal varices. Gastroenterology 1996;110:529-33.
.62 Laine L, Cook D. Endoscopic ligation compared with sclerotherapy for treatment of esophageal variceal bleeding: a meta-analysis. Ann Intern Med 1995;123:280-7.



قیمت: تومان

دسته بندی : پزشکی

دیدگاهتان را بنویسید