فصلنامه علمی پژوهشی بیهوشی و درد، دوره 5، شماره 1، پاییز 1393
5292162-106221

مقایسـه میزان بروز تهوع و اسـتفراغ بعد از عمل جراحی استرابیسـم دراستفاده از ماسك راه هوایي حنجره اي و انتوباسیون تراشه
سـید سـعید جهانبخش1، مهـدی فتحـی2*، بهـاره دلیر3، عـذرا ایزانلـو4، فهیمه باسـتانی5
دانشیار بیهوشی، گروه بیهوشی،بیماستان امام رضا)ع(، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
استادیار بیهوشی، گروه بیهوشی، بیماستان امام رضا)ع(، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
دستیار بیهوشی، گروه بیهوشی، بیماستان امام رضا)ع(، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
کارشناس ارشد آموزش پزشکی، گروه تکنولوژی رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
کارشناس بیهوشی، بیماستان امام رضا)ع(، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
تاریخ دریافت: 10/3/93تاریخ بازبینی: 24/4/93تاریخ پذیرش: 1/5/93چکیده
156-635712

0900001

پژوهشـی

مقـاله
54

پژوهشـی

مقـاله

54

زمینـه و هـدف: تهوع و اسـتفراغ بعد از عمل جراحي عارضه نسـبتا شـایعي اسـت که باعث ناخوشـنودی بیمـار، افزایش زمـان بسـتري و افزایش هزی نهها و در مـوارد شـدید باعـث دهیدراتاسـیون، اختـال الکترولیتي، آسپیراسـیون، پنوموني و حتي باز شـدن بخی ههاي محل جراحي ميشـود. انتخاب وسـیلهای کـه بـرای اداره راه هوایـی اسـتفاده میشـود، بهدلیـل ایجـاد تحریک در بخشهای مختلف راههای هوایی، ممکن اسـت تهوع و اسـتفراغ بعـد از عمل را تحت تاثیـر قـرار دهـد. لـذا برآن شـدیم تا میـزان بروز تهوع و اسـتفراغ در اسـتفاده از ماسـک راه هوایي حنجرهاي و انتوباسـیون تراشـه در بیمـاران تحت جراحی استرابیسـم، را با هم مقایسـه نماییم.
مـواد و روشهـا: 160 بیمـار کاندیـد عمـل جراحـي استرابیسـم تحـت بیهوشـي عمومـي در مطالعه قـرار گرفتنـد. بیمـاران بهطـور تصادفـی در دو گروه انتوباسـیون بـا لولـه تراشـه و تعبیـه ماسـک راه هوایـي حنجرهاي قرار گرفتند و سـپس شـدت تهوع و بروز اسـتفراغ در ریـکاوري ،6 و 18 سـاعت بعدازعمل طبـق معیار کامـی مـورد ارزیابی قـرار گرفتند.
یافتههـا: دو گـروه از لحـاظ اطاعات دموگرافیک )سـن، وزن، جنسـیت، عائم همودینامیک ) بهجز ضربـان قلب در زمانهای قبل از القای بیهوشـی، دقیقه 5 و 15 بعـد از القـای بیهوشـی(، طـول مـدت جراحـی، تعـداد عضات تحـت جراحی و تعداد چشـمهای تحت جراحی با یکدیگر یکسـان بودنـد( بروز تهوع و اسـتفراغ بعد از عمل در ریکاوری ،6 سـاعت و 18 سـاعت بعد از عمل در دو گروه یکسـان بود .
نتیجهگیری: طبق نتایج این مطالعه استفاده از لوله تراشه و یا ماسک راه هوایي حنجرهاي در اداره راه هوایی، تاثیری بر بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل ندارند.
واژههای کلیدی: تهوع و استفراغ بعد از عمل، لوله تراشه، ماسک راه هوایي حنجرهاي
مقدمه از هـم گسسـتگی بخی ههـاي محـل جراحـي، تاخیـر در ترخیص ،تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمـل) PONV( یکی از عوارض شـایع و بسـتری غیرقابـل پیشبینـی، عـدم رضایـت بیمـار و افزایـش ناخوشـایند بهدنبـال بیهوشـی و جراحـی میباشـد و میـزان بروز هزینههـا خواهد شـد5)،4(.
آن بـدون پروفیاکسـی از 37% تـا 90% متغیـر اسـت)1-3( و عـدم طبـق مطالعـات فراونی کـه در این زمینه انجام شدهاسـت عوامل درمـان تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمـل منجـر بـه عوارضـی مانند: متفاوتـی بـر میزان بـروز تهوع و اسـتفراغ بعد از عمـل تأثیر دارند دهیدراتاسـیون، اختـال الکترولیتـی، خونریزی سـاب کونژکتیو ،از جمله این موارد روش بیهوشـی و عوامل هوشبر اسـتفاده شـده
نویسنده مسئول: مهدی فتحی، استادیار بیهوشی، گروه بیهوشی، بیماستان امام رضا)ع، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
[email protected] :ایمیل
حیـن عمـل جراحی میباشـند ضمـن اینکه ریسـک فاکتورهای بـروز تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمـل شـامل مـوارد زیـر اسـت: جنـس مؤنـث، مـدت بیهوشـی بیشـتر از نیم سـاعت، سـن بالاتر از سـه سـال، نوع عمل جراحی )استرابیسـم و یا تونسـیلکتومی( ،سـابقه شـخصی یـا فامیلـی در تهـوع و اسـتفراغ بعد از عمـل و یا بیماری حرکت)3-6(. بررسـیهای بسـیاری در مـورد تأثیر داروهای متفـاوت جهت پیشـگیری از تهوع و اسـتفراغ بعـد از عمل صورت گرفتهاسـت ماننـد: دگزامتـازون، مهار کننده گیرنده هیدروکسـی تریپتامیـن5-3 آنتاگونیسـت گیرنـده دوپامیـن، آنتاگونیسـت گیرنده NK1، متوکلوپرامید و اسـتفاده از پروپوفول و سایر داروها در القـاء بیهوشـی و حیـن عمل جراحـی)6-61(. همچنین اسـتفاده از بيحسـي موضعـي، اسـتفاده از اکسـیژن کمکـي حیـن عمـل جراحـي، هیدراتاسـیون مناسـب، اجتنـاب از تجویـز نیتراکسـاید و داروهـاي بیهوشـي استنشـاقي از جملـه اسـتراتژيهاي کاهش بـروز تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمل هسـتند)71-22(. یکـی از اعمال جراحـی با شـیوع بـالای تهوع و اسـتفراغ بعد از عمل استرابیسـم میباشـد کـه این شـیوع بـالای تهوع و اسـتفراغ بهدنبـال جراحی استرابیسـم باعـث ریکاوری طولانـی و صرف هزینه بـالا و افزایش خونریـزی و افزایـش فشـار چشـم و نارضایتی بیمار میشـود .
عـاوه بـر اینهـا نحـوه اداره راه هوایـی نیـز از جملـه علـل مؤثـر در بـروز تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمـل میباشـد کـه در چندین مطالعـه بـه آن پرداختـه شدهاسـت)32-13(. هـدف از ایـن مطالعـه مقایسـه میـزان بـروز تهـوع و اسـتفراغ در اسـتفاده از ماسـک راههوایي حنجرهاي و انتوباسـیون تراشـه در بیماران تحت جراحی استرابیسـم، میباشـد .
مواد و روشها
مطالعـه مـا در تاریـخ 1392/03/18 در کمیتـه اخـاق دانشـگاه علوم پزشـکی مشـهد بـه شـماره IRCT 2014020216449N1 تصویب شـد.
ایـن مطالعـه از نـوع کارآزمایی بالینی بود. جمعیت مـورد مطالعه ،بیمارانـی بودنـد کـه از ابتـدای خـرداد مـاه سـال 1392 تـا آبـان مـاه سـال 1392 کاندید عمل جراحی استرابیسـم در بیمارسـتان خاتمالانبیـاء دانشـگاه علـوم پزشـکی مشـهد بودنـد. روش نمونهگیـري بهصـورت مبتنـي بـر هـدف بـود و شـیوه گـردآوری اطاعات میدانی و ابزار گردآوری آن با اسـتفاده از پرسشـنامه بود .مطالعـه مـا دو سـویه کور بود، فـرد ارزیابـی کننده از نوع وسـیله اسـتفاده شـده بـرای برقـراری راه هوایـی مطلـع نبـود و تحلیـل کننـده آمـار نیـز از نـوع وسـیله مـورد اسـتفاده آگاهـی نداشـت .معیار ورود مطالعه شـامل: بیماران کاندید جراحی استرابیسـم در محدوده سـنی بالای 3 سـال، کاس انجمن بیهوشـی امریکا 1 و 2 بود و معیارهای خروج شـامل: سـابقه جراحی و بیهوشـی قبلی همـراه بـا تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمل، سـابقه بیمـاری مینیر و یـا بیمـاری حرکت و یـا میگرن، عـدم رضایت به انجـام جراحی و مصـرف داروهـای مؤثـر بر میـزان تهوع و اسـتفراغ در 24 سـاعت قبـل از عمـل جراحـی بود.
587664-891348

براسـاس نتیجـه مقالـه هوهالریـدر)82( میـزان تهـوع در دو گـروه ماسـک حنجـرهای پروسـیل و لوله تراشـه بهترتیـب 13% و 53% گـزارش شدهاسـت و بـا در نظـر گرفتـن 05/0=آلفـا و 2/0= بتـا ،مـا بهمنظـور اطمینان بیشـتر حجـم نمونـه را به 80 نفـر افزایش دادیـم. تعـداد 160 بیمـار برای انجام این مطالعه انتخاب شـدند و بهصورت تصادفی به دو گروه مسـاوی 80 نفری تقسـیم شـدند و تحت القاء بیهوشـی با روش یکسـان قرار گرفتنـد. تمامی بیماران کاندیـد جراحـی استرابیسـم در محـدوده سـنی بالاتـر از 3 سـال کـه مـدت زمان ناشـتا بودن آنهـا کامل بـود، در ایـن مطالعه قرار داده شـدند. در تمامـی بیمـاران دارای شـرایط فـوق پـس از ورود بـه اتـاق عمـل ابتـدا دسترسـی وریـدی برقرار شـد و میـزان 01 سیسـی بـه کیلوگرم سـرم نرمال سـالین قبـل از القای بیهوشـی بـه تمامی بیماران تجویز شـد و همـه بیماران تحـت مانیتورینگ قلبـی، فشـار خون غیر تهاجمـی، ضربان قلب، پالس اکسـیمتری ،تعـداد تنفـس و دی اکسـیدکربن بازدمـی قـرار گرفتند )دسـتگاه مانیتورینـگ مـورد اسـتفاده تحـت لیسـانس امریـکا بـود، بـا نام ویلچالیـن(، قبـل از القـای بیهوشـی تمامـی بیمـاران بهمدت یک دقیقـه از اکسـیژن 80-100% توسـط ماسـک صـورت تنفـس مینمودنـد، سـپس جهـت القـای تمامـی بیمـاران از پروپوفـول 1/5-2 میلیگـرم بـه ازای هـر کیلوگـرم وزن، سـپس آتراکوریـوم
-29672512127466

2/0 می ليگـرم بـه ازاي هـر کیلوگـرم وزن بـدن، فنتانیـل 4-2 میکروگرم برکیلوگرم اسـتفاده شـد و پس از ایجاد شـلی مناسـب عضانـی بیمـاران در دو گـروه انتوباسـیون بـا لوله تراشه)شـرکت ایرانی سـوپا( و تعبیه ماسـک راه هوایي حنجرهاي )شـرکت ژاپنی گریـن مدیـکال( قـرار گرفتند و مقدار پـر کردن کاف لوله تراشـه و تعبیـه ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي در هـر دو گـروه بهصورتی انجـام شـد کـه حجـم جـاری کافـی بـدون نشـت قابـل ماحظه هـوا داشـته باشـیم سـپس مانیتورینگهـای قیـد شـده بـرای تمامـی بیمـاران بـهکار گرفتـه شـد. عائم حیاتـی همـه بیماران قبـل از القـای بیهوشـی ،5 دقیقـه بعـد از القـای بیهوشـی و اداره راه هوایـی و سـپس هـر 10 دقیقـه در جـداول تهیـه شـده ثبـت گردیـد. پانـزده دقیقـه قبـل از پایـان جراحی بـه تمامـی بیماران اندانسـترون بـا دوز 1/0 می ليگـرم بـهازاي هر کیلوگـرم وزن بدن بهصـورت وریـدی تجویـز شـد. نگهـداری بیهوشـی در تمامـی بیمـاران بـا انفوزیـون پروپوفـول) 100 میکروگـرم بـر کیلوگرم بر دقیقـه( بههمراه نیتراکسـاید) 50%( انجام شـد. در صورت نیاز در حیـن عمـل )افزایـش ضربـان قلب و فشـار خـون به میـزان 20% پایـه( دوزهـای تکـراری فنتانیـل) 2-1 میکروگـرم بـر کیلوگـرم( هـر نیـم سـاعت تجویـز شـد. مایـع درمانی حیـن عمل نیـز برای تمامـی بیمـاران بـا اسـتفاده از نرمال سـالین برحسـب محاسـبه مایـع نگهدارنـده) 4 سيسـي بـه ازاي هـر کیلوگـرم وزن بدن در سـاعت اول و2 سيسـي به ازاي هر کیلوگرم وزن بدن در سـاعت دوم و 1 سيسـي به ازاي هر کیلوگرم وزن بدن در سـاعت سـوم( انجـام شـد. در خاتمه عمـل تجویز نیتـروس اکسـاید و پروپوفول قطـع شـد و تهویـه بیمـار بهصـورت کنترلـه یـا تهویـه کمکـی جهـت حفـظ دی اکسـیدکربن انتهـای بازدمـی زیـر 45 میلیمتر جیـوه انجام شـد و پـس از بازگشـت تهویه خودبهخـودی اقدام به تجویـز آتروپیـن 02/0 می ليگـرم به ازاي هر کیلوگـرم وزن بدن و نئوسـتگمین 04/0 می ليگـرم بـه ازاي هر کیلوگرم وزن بدن شـد و پـس از اطمینـان از کفایت تهویهای و ساکشـن ترشـحات اقدام بـه خـارج کـردن لوله تراشـه یا ماسـک راه هوایي حنجـره کردیم و سـپس بیمـاران بـه ریـکاوری منتقل شـد و تحـت مانیتورینگ ضربـان قلـب، الکتروکاردیوگـرام، تعـداد تنفـس و فشـار خـون سیسـتولیک و دیاسـتولیک غیـر تهاجمي پالس اکسـیمتری قرار گرفتنـد تا هوشـیاری کامل حاصل شـد ،کلیه پرسـنل ریکاوري و بخـش، نسـبت به تقسـی مبندي بیمـاران در گروهها و نوع وسـیله اسـتفاده شـده جهـت اداره راه هوایـی بیاطـاع بودهانـد. شـدت تهـوع و بـروز اسـتفراغ در ریـکاوري توسـط تکنسـین بیهوشـی مسـتقر در ریـکاوری و بعـد از انتقال بیمار به بخش طی 6 سـاعت بعـد از عمـل و سـپس بعـد از ترخیـص از بیمارسـتان در طی 81 سـاعت بعدی توسـط رزیدنت بیهوشـی مورد ارزیابی قـرار گرفت .شـدت تهوع طبق معیـار کامي) VRS( اندازهگیری شـد، در این روش بـه فـرد بـدون تهـوع صفـر تعلـق گرفـت، در صـورت وجود کمتـر از دو نوبـت تهوع در بیمار، تهوع خفیـف و در صورت وجود دو یـا بیـش از دو نوبـت تهـوع در بیمـار، تهـوع متوسـط در نظـر گرفتـه شـد ضمـن اینکه بـروز اسـتفراغ معـادل تهوع شـدید در نظر گرفته شـد و در پرسشـنامه آماده شـده ثبت گردید. با توجه بـه اینکـه تعـداد زیـادی از بیمـاران تحـت جراحـی استرابیسـم کـودکان بودنـد امکان اسـتفاده از روش تصویـری و آموزش آن به بیمـار امکان پذیـر نبود.
بـراي توصیـف دادهها از آمـار توصیفي )میانگیـن و انحراف معیار( و بـراي مقایسـه متغیرهاي کمي شـامل سـن، وزن، تعدادعضات تحـت جراحی، فشـار خـون سیسـتولیک و دیاسـتولیک و ضربان قلـب بیـن دو گـروه از آزمـون مسـتقل تی تسـت اسـتفاده شـد .بـرای بررسـی متغیـر پالـس اک سـيمتري از آزمـون مـن ویتنـی اسـتفاده شـد همچنیـن براي بررسـي متغیرهـاي کیفـي بین دو گـروه از آزمـون مجذور کای اسـتفاده شـد .
در همـه آزمونهـا سـطح معنـيداري 05/0 در نظـر گرفتـه شـد و از نرمافـزار SPSS ویرایـش 18 بـرای تجزیـه و تحلیـل دادههـا اسـتفاده شد.
نتایج
تعـداد 80 نفـر در گـروه لولـه داخل تراشـهاي و تعـداد 80 نفر در گـروه ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي از نظر بـروز تهوع و اسـتفراغ بعـد از عمل مورد بررسـی قـرار گرفتند. دو گـروه از نظر اطاعات دموگرافیـک )سـن، وزن و جنـس( در ارزیابـی قبـل از عمـل ،یکسـان بودنـد. )جدول1(
همینطـور دو گـروه از نظـر ویژگیهـای حیـن عمـل جراحـی )تعـداد عضـات تحـت عمـل و تعـداد چشـمهای تحـت عمـل( یکسـان بودند)جـدول1(
همچنیـــن دو گـــروه در ارزیابـــی عائـــم همودینامیـــک ) پالس اکســیمتری، فشــار خــون سیســتولیک، فشــار خــون دیاســتولیک( نیــز یکســان بودنــد) .05/0<P(، امــا در بخــش ارزیاب ی ضرب ان قل ب دو گ روه قب ل از الق ای بیهوش ی، دقیق ه 5 و 15 بع د از الق ای بیهوش ی از لح اظ آم اری تف اوت داش تند
در ریـکاوری ،6 سـاعت و 18 سـاعت بعد از عمل وجود نداشـت. ) بهترتیـب 31/0=P=0/12 ،P و 54/0=P(
جدول1: مقایسه دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک و ویژگی های حین جراحی
556270530259

) بهترتی ب 400/0=P =0/033 ،P =0/002 ،P( و می زان ضرب ان قلــب در فاصلــه زمانــی ذکــر شــده در گــروه لولــه داخــل تراشــه بالاتــر بــود امــا در ســایر دقایــق )52، 53، 54، 55( یکســان بودنــد) .05/0P<(، ضمــن اینکــه دو گــروه در ارزیابــی عائــم همودینامیــک ) پالس اکســیمتری، ضربــان قلــب، فشــار خــون سیســتولیک و دیاســتولیک( در ریــکاوری نیــز تــا دقیقــه 55
یکســان بودنــد امــا در بخــش ارزیابــی پالس اکســیمتری دو گ روه در ری کاوری در دقیق ه 25 و 35 از لح اظ آم اری تف اوت معن یدار داش تند ) بهترتی ب 1000/0=P و 330/0=P( و می زان آن در فاصل ه زمان ی ذک ر ش ده درگ روه لول ه داخ ل تراش ه بالات ر ب ود.
تمام بیماران در دو گروه تا دقیقه 35 ریکاوری معیارهای ترخیص از ریـکاوری را دارا بودنـد بهجـز دو مـورد در گـروه 2 که در دقیقه 45 و 55 ریـکاوری معیارهـای خـروج از ریـکاوری را پیـدا کردند.
-125891594694در گـروه لولـه داخل تراشـه و گروه ماسـک راه هوایـي حنجرهاي ،میـزان تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمل مطابق با جـدول) 6( بود که با اسـتفاده از تسـتهای آمـاری اختاف معنیداری بیـن دو گروه تراشـهاي و ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي از نظـر میـزان تهـوع و اسـتفراغ در ریـکاوری ،6 سـاعت و 18 سـاعت بعـد از عمـل بـا اسـتفاده از تسـتهای آمـاری اختاف معنـیداری وجود نداشـت .در مطالعهای که در سـال 1998 انجام گرفت مقایسـه ماسـک راه گرفت و مشـخص شـد که ماسـک راه هوایي حنجـرهاي جایگزین مناسـبی بـرای لوله تراشـه میباشـد، در این تحقیق تفـاوت میزان بـروز تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمل در گروه لوله تراشـه نسـبت به ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي از لحـاظ آمـاری معنیدار نبـود و از ایـن نظر بـا مطالعه مـا همخوانی داشـت)13(.
در مطالعـه جوشـی و همـکاران کـه در سـال 1997 انجـام گرفت اسـتفاده از ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي بهعنـوان جایگزیـن لوله تراشـه در جراحیهـای سـرپایی در 381 بیمـار مورد بررسـی قرار گرفـت و بـا وجود اینکـه دراین پژوهش بر خـاف مطالعه ما روش بیهوشـی در دو گـروه ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي و لوله تراشـه یکسـان نبـود امـا نتیجه بهدسـت آمـده نشـان داد که میـزان بروز تهـوع اسـتفراغ بعـد از عمل و نیاز بـه اسـتفاده از داروی ضد تهوع در هـر دو گـروه یکسـان بودهاسـت و از ایـن نظـر بـا مطالعـه مـا همخوانـی داشـت ولی در پیگیـری طی 24 سـاعت بعداز ترخیص میـزان بـروز تهـوع و همچنین گلـو درد در گروه لوله تراشـه بالاتر بوده است)03(.
در مطالعـه گریفیتـس و همکاران که در سـال 2013 انجام گرفت مقایسـه ماسـک حنجـرهای پروسـیل) PLMA( و لولـه تراشـه از جهت شدت درد بعد از لاپاروسکوپیهای ژنیکولوژی در 116 بیمار صورت گرفت و مشـخص شد ماسـک حنجرهای پروسیل در مقابل لوله تراشـه درد و تهوع و اسـتفراغ بعد از عمل را کاهش نمیدهد .
نتیجـه حاصـل از ایـن تحقیق بـا مطالعه مـا همخوانی داشـت)92(.
در مطالعـه گـول و همـکاران کـه در فاصلـه سـالهای 2008 تـا 2009 صـورت گرفـت مقایسـه ماسـک حنجرهای پروسـیل و لوله تراشـه از جهـت امنیت راه هوایـی در 80 بیمار تحت عمل جراحی استرابیسـم با روش بیهوشـی یکسـان انجام شـد و مشـخص شـد ماسـک حنجـرهای پروسـیل جایگزیـن مناسـبی برای لوله تراشـه میتوانـد باشـد و از لحـاظ آمـاری هیـچ تفاوتـی بیـن دو گـروه از لحـاظ دی اکسـیدکربن انتهـای بازدمـی و عـوارض و تغییـرات همودینامیـک وجـود نداشـت. ایـن مطالعـه از نظـر نـوع عمـل جراحـی و همچنیـن از نظـر عدم تفـاوت آماری از لحـاظ تغییرات همودینامیـک بـا مطالعـه مـا همخوانـی دارد)32(.
در مطالعـه یـو و همـکاران که یـک مطالعه مقاله مروری میباشـد و در سـال 2010 صورت گرفته اسـت مقایسـه ماسـک راه هوایي حنجـرهاي بـا لوله تراشـه از نظر بررسـی عوامل خطر و مشـکات راه هوایـی بررسـی شـد و نشـان داده شـد اسـتفاده از ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي هـم از نظر آمـاری و هم از نظر بالینـی با میزان بروز لارنگواسپاسـم، خشـونت صدا و سـرفه کمتری نسـبت به لوله تراشـه همـراه بود امـا از لحاظ تهوع واسـتفراغ بعـد از عمل تفاوت آمـاری معنیدار بین دو گروه وجود نداشـت. نتیجه بهدسـت آمده از ایـن پژوهـش با مطالعـه ما همخوانی داشـت)42(.
در مطالعـهای کـه در سـال 2004 صورت گرفت مقایسـه ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي بـا لوله تراشـه در جراحیهای چشـم در 06 بیمار) 1-12 سـال(باروش بیهوشـی یکسـان انجام شـد و مشخص شـد کـه میزان بروز سـرفه بعد از عمـل در گروهی که ماسـک راه هوایـي حنجرهاي اسـتفاده شـده بـود کمتر بـود اما بروز اسـتفراغ بعـد از عمـل بیشـتر بـود و همچنیـن میـزان بـروز افزایش فشـار داخـل چشـم بهدنبـال اسـتفاده از ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي نسـبت بـه لولـه تراشـه کمتـر بـود. افـراد مـورد مطالعـه در ایـن تحقیـق تحـت جراحـی چشـم قـرار داشـتند کـه از ایـن نظـر بـا مطالعـه مـا همخوانـی داشـت اما نتایـج بهدسـت آمده بـا تحقیق مـا متفاوت بـود)52(.
587664-1527382

در مطالعـهای کـه در سـال 1996 صـورت گرفت تأثیر اسـتفاده از ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي بـر میـزان بـروز اسـتفراغ و گلو درد بعد از عمل جراحی استرابیسـم در 100 بیمار 4 تا 14 سـال مورد بررسـی قرار گرفـت. بیماران بهصورت تصادفی در دو گروه ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي و لوله تراشـه قـرار گرفتند و روش بیهوشـی مـورد اسـتفاده در هـر دو گـروه یکسـان بـود در ایـن تحقیـق بـر خـاف مطالعـه ما، عليرغم ریسـک بالاي تهوع و اسـتفراغ پس از عمل جراحي استرابیسـم هیچ رژیم ضد اسـتفراغ پروفیاکسـی در نظر گرفته نشـده بود و در این تحقیق مشـخص شـد که اسـتفاده از ماسـک راه هوایـي حنجـرهاي نسـبت بـه لوله تراشـه در کاهش بـروز تهـوع و اسـتفراغ بعـد از عمـل



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید