مشخصهيابي ساختاري پودر نانوكامپوزيت زمينه پليمري 3PTFE/Al2O توليد شده به روش آسيابكاري گلولهاي پرانرژي

فريد نعيمي*1، مهدي هدايتي2
مربي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد لنجان، گروه مهندسي مواد، اصفهان، ايران
مربي، دانشگاه صنعتي اصفهان، دانشكده مهندسي مواد، اصفهان، ايران
*Naeimi@iauLn.ac.ir
(تاريخ دريافت: 19/10/1390، تاريخ پذيرش: 2/12/90)

چكيده
در اين پژوهش، پودر نانوكامپوزيت زمينه پليمري پليتترافلوئـورواتيلن – آلومينـا (3PTFE/Al2O) بـه روش آسـيابكـاري گلولـه اي پرانرژي در دماي محيط ساخته شد. مورفولوژي و سـاختار كريسـتالي و ملكـولي ذرات نانوكامپوزيـت نهـايي توسـط ميكروسـكوپالكتروني روبشي (SEM)، طيفسنجي تفكيك انرژي (EDS)، تفرق اشعهي XRD) X) و اسپكتروفتومتر مادون قرمز با تبـديل فوريـه(FTIR) مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج ارزيابيها نشان دادند كه بـا آسـيابكـاري تـا مـدت 20 سـاعت، نـانوذرات 3Al2O بـه طـورمناسب از حالت آگلومره خـارج شـده و بـه صـورت همگـن درون ذرات پليمـر توزيـع شـده انـد. همچنـين مشـاهده شـد كـه فراينـد آسيابكاري گلولهاي سبب تخريب جزئي در ساختار كريستالي PTFE شده و در نتيجه انـدازه واحـدهاي كريسـتالي را تـا حـدوديكاهش ميدهند. بر طبق نتايج حاصل از FTIR، پس از 20 ساعت آسـياب كـاري، تغييـري در سـاختار ملكـوليPTFE كـه حـاكي ازتخريب آن باشد مشاهده نشد.

واژه هايكليدي:
نانو كامپوزيت زمينه پليمري، پليتترافلوئورواتيلن، نانوذرات آلومينا، آسيابكاري گلولهاي

1- مقدمه
پليتترا فلوئورواتيلن (1PTFE) كه به تفلون نيز مشـهور اسـت، ازجمله پليمرهاي مهندسي با قابليت كار در دماهـاي بالاسـت. ايـنپليم ر ب ه دلي ل س اختار ملك ولي وي ژه، از خ واص مك انيكي وشيميايي منحصربفـردي در بـين سـاير پليمرهـا برخـوردار اسـت .
بيشترين شهرت تفلون به دليل ضريب اصطكاك بسيار پـايين آناست (2/0<µ) كه سبب شده است از ايـن مـاده بـه عنـوان يـك
شكل (1): تصوير ميكروسكوپي الكتروني روبشي () و عبوري () به ترتيب از: (الف) ذرات پودر ، (ب) نانوذرات آلوميناي

آلفا مورد استفاده در اين پژوهش
PTFETEMSEM

روانكــار جامــد اســتفاده شــود. بــه عــلاوه، پيونــد بســيار قــوي كربن- فلوئور و نيز پوشش كامل اتمهاي كـربن زنجيـره توسـطاتمهاي فلوئور باعث شده است كـهPTFE يكـي از مقـاوم تـرينمواد در برابر تخريبهاي شيميايي باشد بهطوريكه كمتـر حلالـييافت ميشود كه بتواند خواص PTFE را تغيير دهد [1-2]. با اين وجود، عليرغم ضريب اصطكاك بسيار پـايين تفلـون، ايـن مـادهداراي نرخ سايش نسبتاً بالايي است كه سبب شده اسـت اسـتفادهاز آن در بسياري از كاربردهاي تريبولوژيكي با محدوديتهـاييمواج ه ش ود [2-3]. يك ي از راهه اي بهب ود مقاوم ت سايش ي و مكانيكي PTFE، اضافه كردن ذرات يـا اليـاف يـك فـاز سـختسراميكي يـا فلـزي بـه آن و تشـكيل يـك كامپوزيـت اسـت. در سالهاي اخير روشهاي فرآوري و ساخت مواد چنان توسعه پيدا كردهاند كه ورود به فضاي نـانومتري را امكـان پـذير سـاختهانـد . انتقال از مقياس ميكرومتري به نانومتري، تغييرات قابل توجهي را در خواص فيزيكي و مكانيكي مواد به وجود ميآورد. تـا كنـوناز نانوذرات مختلفي (نظير 2Al2O3 ،SiC ،ZnO ،ZrO و …) براي بهبود رفتار سايشي و ساير خواص PTFE استفاده شـده اسـت. بـااين حال، به دليل دماي ذوب نسبتاً بالاي تفلون (حدود C°330)، و رفتار ذوبي پيچيده آن و نيز مقاومت بسيار بالاي تفلون در برابر تقريبــاً كليــه ي حــلالهــا، ســاخت نانوكامپوزيــتهــاي آن از روشهاي مرسوم ذوبي و انحلالي امكانپذير نيسـت . بـرا ي فـائقآمدن بـر ايـن محـدوديتهـا، يـك راه حـل اسـتفاده از روشهـافرآوري در حالت جامد است كه علاوه بر رفـع مشـكلات ذكـرش ده داراي س هولت و انعط اف پ ذيري در تولي د اس ت [4]. از مهمت رين و كارام دترين روشه اي ف رآوري در حال ت جام د، روش آلياژسازي مكانيكي (MA) است. در ايـن روش مخلـوطياز پودر مواد اوليـه بـا نسـبت مـورد نظـر در داخـل يـك آسـيابريخته شده و بسته به شرايط آزمايش و نيز خـواص و ريزسـاختارمطلوب براي چندين سـاعت آسـياب مـيشـوند . در سـال 1988،
Shaw و Gowler بـ راي اولـ ين بـ ار امكـ ان كـ اربرد فرآينـ د آسيابكاري را براي توليد كامپوزيتهاي زمينه پليمري بررسـيكردنـ د. آنهـ ا كامپوزيـ ت پلـ يپـ روپيلن – SiC را بـ ه روش آسـيابك اري مك انيكي در دمـاي محـيط تولي د كردن د و درگزارشــات خــود، انــدازهي متوســطμm 30 را بــراي ذرات كامپوزيت ثانويـه و انـدازه متوسـطnm 380 را بـراي ذراتSiC پس از آسيابكاري به مدت 19 ساعت اعلام كردند [5]. پس از آن، محققــين ديگــر ايــن روش را بــراي ســاخت سيســتمهــاي كامپوزيتي پليمر- فلز [6] و پليمر – سـراميك [7] توسـعه دادنـد.
Giri و همكارانش [8]، اولين محققاني بودند كـه نانوكامپوزيـتPE/Fe را ب ه روش آس يابك اري گلول هاي در دم اي برودت ي ســاختند. Zhu و همكــارانش نيــز از ايــن روش بــراي ســاختنانوكامپوزيــــــ تهــــــ اي 2ABS/Fe ،[9] PET/SiO [10]، و Polyaniline/Fe [11]، استفاده كردند.
در تحقيق حاضر، به منظور رفع مشكلات مطرح شده در روشهاي مرسوم ساخت نانوكامپوزيتهاي پليمري و نيز دستيابي به يك توزيع همگن از نانوذرات در ذرات پليمر زمينه، امكان توليد پودر نانوكامپوزيت 3PTFE/Al2O به روش آلياژسازي مكانيكي مورد بررسي قرار ميگيرد. بدين منظور از يك آسياب گلولهاي سيارهاي پرانرژي استفاده شد.

مواد و روش تحقيق
مواد مورد استفاده
در اين پـژوهش، از پـودرPTFE (سـاخت شـركت Aldrich) بـا متوس ط ان دازه ذرات µm 12 و ن انوذرات آلومين اي α (س اخت شركت Neutrino) با اندازه ذرات nm 80 و مساحت سطح ويژه m2/g 10 بـه ترتيـب بـه عنـوان مـاده زمينـه و فـاز تقويـت كننـدهنانوكامپوزيت استفاده شد. قبل از آسـياب كـاري، مـواد اوليـه در يك آون در دماي C° 110 و بـه مـدت 8 سـاعت قـرار گرفتـه و خشــك شــدند. در شــكل 1 (الــف و ب)، بــه ترتيــب تصــاويرميكروس كوپي الكترون ي روبش ي (SEM) و عب وري (TEM) از مورفول وژي ذرات PTFE و ن انوذرات آلومين اي م ورد اس تفاده نشان داده شده است.

فرايند آسيابكاري و ساخت نانوكامپوزيت ابتدا مقدار 25 گرم از مخلوطي از پودرهاي PTFE و 10 درصـدوزني نانوذرات آلومينا در يك مخلوطكـن دسـتي آزمايشـگاهيريخته شد تا پس از 10 دقيقه، يك مخلوط فيزيكي نسبتاً همگـناز آنها بدست آيد. سپس مخلوط بدست آمـده درون محفظـهي آسياب گلولهاي سيارهاي Retsch PM100)) و در دمـاي محـيطتا 20 ساعت تحـت آسـيابكـاري قـرار گرفتنـد. شـرايط كامـلفرايند آسيابكاري انجام شده در جدول (1) آورده شـده اسـت.
در اين حين، در مدت زمانهايي مشخص، عمليات متوقف شـدهو مقداري بسيار كم از ماده براي بعضي از ارزيابيهاي مورد نظـرخارج ميگرديد.

جدول (1): شرايط فرايند آسيابكاري در اين پژوهش.
20 قطر گلولهها (mm)
8 تعداد گلولهها
~ 8:1 نسبت وزني گلوله به پودر (BPR)
220 سرعت چرخش محفظ (rpm)
فولاد كروم سخت شده جنس گلولهها
فولاد زنگنزن جنس محفظه
دماي محيط دما
آرگون اتمسفر محفظه

ارزيابيها
مورفولـــ وژي ذرات كامپوزيــــت 3PTFE/Al2O حاصـــ ل از آسيابكاري به مدت 20 ساعت، توسط ميكروسكوپ الكتروني روبشـي (SEM, Philips, XL30) مـورد ارزيـابي قـرار گرفـت. بدين منظور ذرات پودر با لايهاي بسيار نازك از طلا پوشش داده شدند. بررسي مورفولوژي نانوذرات آلومينا توسط ميكروسكوپ
الكتروني عبوري (LEO-912AB 100 KV) انجام گرفت. بـرايتهيه نمونههاي TEM، پس از پخشكردن كامل نانوذرات آلومينا در ات انول توس ط عملي ات آلتراس ونيك، ي ك قط ره از محل ول كلوئيدي نانوآلومينا بر روي شبكه توري با مش 200 قرار گرفت و سپس اجازه داده شد تـا حـلال در دمـاي اتـاق تبخيـر گـردد ون انوذرات آلومينـا ب ر روي ش بكه ت وري بـاقي بمانن د. اتص ال نـ انوذرات آلومينـ ـا بـ ـه ذرات پليمـ ر زمينـ ـه و تشـ كيل ذرات نانوكامپوزيتي توسط طيفسنجي تفكيك انرژي (EDS) بررسي گرديد.
ب ـه منظ ور مطالع ـه س ـاختار كريس ـتالي PTFE و نانوكامپوزي ت 3PTFE/Al2O و تاثير فرايند آسيابكاري بر آن، از پودر PTFE خالص و نيز 3PTFE/nano-Al2O آسيابكـاري شـده بـه مـدتزمانهاي 2 و 20 ساعت الگوهاي XRD تهيه شد. بدين منظور از دستگاه تفرقسـنج Philips X’PERT MPD بـا اشـعهي Cu Kα و در محدودهي زاويهاي (θ2) بين 10 تا °120 و نـرخ اسـكن 05/0 درجه بر ثانيه استفاده گرديد.
جهت تعيين تخريب احتمـالي سـاختار بـه وسـيلهي افـزايش هـايناگهاني دما در حين برخورد گلولههـا، از اسـپكتروفتومتر مـادونقرمز با تبديل فوريه (Jasco FTIR 680 Plus) بهره گرفتـه شـد وپيوندهاي ملكولي مورد ارزيابي قرار گرفت. بدين منظور از پودر PTFE خالص و نيز نمونهي كامپوزيتي آسياب شده بـراي مـدت
20 ساعت، طيفنگاري FTIR در محدودهي عدد موجي 400 تا
[1-cm] 4000 به عمل آمد. براي نمونهسازي از پودر KBr استفاده شد.

3- نتايج و بحث
3-1-ارزيابي هاي ريزساختاري ش كل (2)، تص وير SEM از مورفول وژي مخل وطPTFE و 10 درصد وزني نـانوذرات آلومينـاي حاصـل از مخلـوطكـن دسـتي(قبل از آسيابكاري) را نشان ميدهد. به دليل انرژي بسيار پايين اعمالي از طرف چنين ميكسري به ذرات پودر، تغيير قابل توجهي در شكل ذرات PTFE ايجاد نشده است، ولـي بـه وضـوح ديـدهميشود كه ذرات عمدتاً به يكديگر كلوخه شدهانـد و نـانوذراتآلومينا توزيع يكنواختي ندارد به طوريكه اطراف برخي از ذرات PTFE كاملاً پوشيده از نانوذرات است. نمونهاي از چنين ذراتـيدر بزرگنمايي بالاتر توسط الكترونهاي برگشتي (دتكتور BSE) در شكل (2) نشان داده شده است.

شكل (2): تصاوير SEM از مورفولوژي عمومي مخلوط PTFE و نانوذرات
آلومينا پس از 10 دقيقه مخلوط كردن در يك ميكسر آزمايشگاهي

نانوذرات در اين حالت داراي چسبندگي مناسب به ذرات پليمر زمينه نيستند و بدين لحاظ نميتوان آن را به عنوان يك پودر نانو كامپوزيتي در نظر گرفت. در شكل 3 (الف و ب)، تصاوير SEM (دتكتور BSE) از مورفولوژي عمومي ذرات پودر
3PTFE/nano-Al2O آسياب شده به مدت زمانهاي به ترتيب، 2 و 20 ساعت نشان داده شده است. با مقايسه اين شكل با شكل 1 – الف و 2، ديده ميشود كه مورفولوژي و اندازهي ذرات PTFE پس از 2 ساعت آسيابكاري به طور قابل توجهي تغيير كردهاند، بهطوريكه مورفولوژي ذرات پليمر به شكل ورقهاي و كشيده تغيير يافتهاند. در حقيقت در حين فرايند آسيابكاري و در هنگام بر خورد گلولهها به يكديگر و نيز به ديواره به دليل انرژي اعمالي بسيار بالا، دما به صورت موضعي و آني افزايش زيادي مييابد كه فراتر از دماي تبديل شيشهاي PTFE خواهد بود. در اين دماها زنجيرههاي پليمري به اندازهي كافي قابليت تحرك خواهند داشت و پليمر بسيار انعطاف پذير است. ذرات پليمر در حين آسيابكاري ورقهاي و تخت شده و اندازهي آنها افزايش قابل ملاحظهاي پيدا كردهاند. اين مرحله كه مختص آسيابكاري در دماي محيط است، در تحقيقات محققين ديگر نيز ديده ميشود [12 – 13].
مقايسه شكلهاي 3 – الف و 3 – ب، نشان ميدهد كه ذرات پليمر بعد از 20 ساعت آسيابكاري نسبت به 2 ساعت آسياب -كاري، بسيار ريزتر و يكنواختتر هستند و ذرات ورقهاي و كشيده، كمتر ديده ميشود. ذرات برگي شكل و كشيده شده پليمر توسط ضربات مكرر و سخت گلولهها به تكههاي كوچكتر تبديل شدهاند. با قرارگيري ذرات آلومينا درون ذرات ورقهاي پليمر، در حقيقت مناطق تمركز تنش در آنها ايجاد شده و روند خرد شدن آنها را تسريع ميكنند. در شكل 3- الف، آگلومرههايي از نانوذرات آلومينا ديده ميشوند (نقاط سفيد رنگ) كه نشان ميدهد پس از 2 ساعت آسيابكاري، نانوذرات هنوز بهطور كامل از حالت آگلومره خارج نشده و به طور يكنواخت درون ذرات پليمر قرار نگرفتهاند. آناليز EDS (تصاوير 3 -ج و 3-د) از ذرات كامپوزيت نشان دهنده حضور نانوذرات آلومينا در ذرات PTFE زمينه است. آناليز EDS از ميدان ديد بالايي گرفته شده است بهطوريكه در برگيرنده تعداد زيادي از ذرات كامپوزيت در هر دو شكل 3 – الف و 3 – ب است.
تفاوت در شدت پيكهاي مربوط به PTFE در تصاوير EDS، حاكي از اين مطلب است كه ذرات PTFE پس از 2 ساعت آسيابكاري كاملاً توسط نانوذرات آلومينا پوشش نيافتهاند. در شكل 4 (الف و ب) كه تصاوير SEM حاصل از الكترونهاي برگشتي (BSE) از ذرات كامپوزيت PTFE/nano-Al2O3 آسياب شده به مدت زمانهاي به ترتيب 15 و 20 ساعت است، نشان داده شده است.

شكل (3): (الف و ب) تصاوير SEM از مورفولوژي ذرات كامپوزيت 3PTFE-10 wt% nano-Al2O آسيابكاري شده به مدت زمانهاي به ترتيب 2 و 20 ساعت،
(ج و د): نتايج EDS از حضور نانوذرات آلومينا در ذرات پليمر زمينه.

شكل (4): تصاوير SEM (دتكتور BSE) از يك ذره كامپوزيت 3PTFE/nano-Al2O بعد از آسيابكاري به مدت: (الف) 15 ساعت (ب) 20 ساعت

همانطور كه در اين شكل به وضوح ديده ميشود، ذرات آلومينا ساعت آسيابكاري (شكل 4– الف) است. به علاوه توزيع بر روي ذرات پليمر زمينه قرار گرفتهاند. نانوذرات بر روي سطح ذره PTFE در شكل 4 – ب به طور با اين حال، ميزان آگلومراسيون نانوذرات پس از 20 ساعت محسوسي همگنتر است.
آسيابكاري (شكل 4 – ب) به طور قابل ملاحظهاي كمتر از 15
3-2- بررسي ساختار كريستالي
الگوهاي XRD پودر اوليهي PTFE و نيز پودرهاي آسيابكاري شـده 3PTFE/Al2O در زمـان هـاي 2 و 20 سـاعت در ش كل (5) نشان داده شدهاند. الگوي PTFE خالص نشان مـي دهـد كـه ايـنماده، نيمـه كريسـتالي اسـت. PTFE در دمـاي اتـاق (C°30-19) داراي ســـاختار كريســـتالي هگزاگونـــال اســـت [1-2و14]. در الگوهاي مربوط به نمونههـاي كـامپوزيتي ديـده مـيشـود كـه بـاافزايش زمان آسيابكاري، عرض پيك تبلـورθ~17°) PTFE 2) افزايش يافته است كه ايـن نشـان دهنـده ريزتـر شـدن واحـدهايبلوري تفلون كه در نتيجه تخريـب آنهـا در حـين آسـيابكـارياست ميباشـد . در يـك تحقيـق قبلـي، هـدايتي و همكـاران [15] نش ان دادن د ك ه فراين د آس يابك اري باع ث تخري ب س اختار كريستالي و در نتيجه كاهش نظم بلـوري پليمـرPEEK مـي شـودبهطوريكه در همان ساعات اوليه آسيابكاري، ساختار كريستالي كاملاً آمـورف مـيگـردد . محققـين ديگـر نيـز نتـايج مشـابهي راگزارش كـرده انـد [12-13]. در اينجـا بـه نظـر مـيرسـد، فراينـدآسيابكاري تخريـب قابـل تـوجهي درساختاركريسـتاليPTFE ايجاد نميكند.

3-3- ارزيابي طيفنگاري FTIR شكل (6)، طيفهاي FTIR پودر PTFE اوليه (قبل از آسيابكاري) و 3PTFE/Al2O بعد از 20 ساعت آسياب با مقايسهي اين دو طيف، حضور تركيبات ناشي از تخريب حرارتي آشكار نميگردد و نيز تفاوت محسوسي بين آنها مشاهده نميشود. در حين فرايندآسيابكاري گلولهاي، در حين ضربات گلولهها، دما به صورت موضعي افزايش چشمگيري مييابد. اما به نظر ميرسد با توجه به شرايط انجام فرايند، اين دماها به اندازهاي نيستند كه بتوانند منجربه تخريب پيوندهاي بسيار مستحكم C-F در تفلون شوند.
در طيفهاي FTIR شكل 6، پيك هاي مشخصه در فركانسهاي 503 و [1-cm] 640 مربوط به ارتعاشات خمشي C-C-F [1] و پيك مشخصه در عدد موجي [1-cm] 578، مربوط به ارتعاشات خمشي C-F-C در گروههاي 2CF ميباشند [1و16]. پيكهاي مشخصه 3α-Al2O در عددهاي موجي [1-cm] 491 و 590 و 639 قرار دارند [17]. لذا به نظر ميرسد پيك [1-cm] 578 در طيف PTFE خالص، به عدد موجي [1-cm] 593 در طيف مربوط به نانوكامپوزيت 3PTFE/nano-Al2O شيفت پيدا كرده است. پيكهاي مشخصه در عددهاي موجي [1-cm] 1152
3165348-3981

[1و15و17] و [1-cm] 1460 [16]، به ارتعاشات كششي متقارن پيوند C-F مربوط ميشوند. پيك نشان داده شده در
[1-cm] 1212 نيز نشان دهنده ارتعاشات كششي نامتقارن پيوند C-
F است [1و18]. پيكهاي مشخص شده در فركانسهاي 1629 و [1-cm] 3446 نيز به ترتيب مرتبط با ارتعاشات خمشي و كششي گروه هيدوكسيل (O-H) موجود در سطح ذرات 3Al2O و PTFE ميباشد.

شكل (5): الگوهاي XRD از پودر PTFE اوليه و پودرهاي 3PTFE/nano-Al2O آسياب شده به مدت 2 و 20 ساعت

681990254172

PTFE/nano-Al2O3PTFEFTIR شكل (6): طيفهاي پودر اوليه و كامپوزيت آسياب شده به مدت 20 ساعت

نتيجهگيري
نتايج اين پژوهش نشان دادند كه روش آسـياب كـاري گلولـه اي ســ يارهاي يــ ك روش موفــــق در ســ ـاخت نانوكامپوزيــــت3PTFE/Al2O است نتايج بدست آمده از بررسيهاي ريزساختار نشان دادند كه پس از 20 ساعت آسيابكاري، نانوذرات آلومينـابه طور نسبتاً همگن به درون ذرات پليمر نفوذ داده شدهاند. نتـايجپراش پرتـو ايكـس نشـان داد كـه آسـيابكـاري گلولـهاي باعـثتخريــب چنــداني در ســاختار كريســتاليPTFE نمــيشــود. در طيفنگاري FTIR نيـز هـيچگونـه تخ ريـب ملكـولي در سـاختارپليمر پس از 20 ساعت آسيابكاري مشاهده نشد.

تشكر و قدرداني
نويس ندگان برخ ود لازم م يدانن د ك ه از حماي ت م الي ح وزه معاونت پژوهش و فناوري دانشگاه آزاد اسلامي واحـد لنجـان ازاين كار تحقيقاتي و تهيه ايـن مقالـه، تشـكر و قـدرداني بـه عمـلآورند.

مراجع

J. R. Fried, Polymer Data Handbook. p. 466-470, Oxford University Press, Inc., 1999.

S. K. Biswas, Kalyani Vijayan, “Friction and Wear of PTFE – a Review”, Wear, Vol. 158, pp. 193-211, 1992.

W. G. Sawyer, K. D. Freudenberg, P. Bhimaraj, L. S. Schadler, “A Study on the Friction and Wear Behavior of PTFE Filled with Alumina Nanoparticles”, Wear, Vol.
254, pp. 573–580, 2003.

Y. G. Zhu, Z. Q. Li, D. Zhang and T. Tanimoto, “PET/SiO2 Nanocomposites Prepared by Cryomilling”, Journal of Polymer Science: Part B: Polymer Physics, Vol.
44, pp. 1161–1167, 2006.

J. Pan, W. J. D. Shaw, “Effects of Processing Parameters on Material Properties of Mechanically Processed Polyamide”, Microstructure Science, Vol. 19 pp. 659, 1992.

M. Karttunen, P. Ruuskanen, “The Microstructure and
Electrical Properties of Mechanically-Alloyed CopperPolymer Composites”, Materials Science Forum, Vol.
269–272, pp. 849-854, 1998.

S.L. Namboodri, H.Y. Zhou, A. Aning, R.G. Kander, “Formation of Polymer–Ceramic Composite Grain Boundary Capacitors by Mechanical Alloying”, Polymer, Vol. 35, pp. 4088, 1994.

A. K. Giri, “Magnetic Properties of Iron- Polyethylene Nanocomposites Prepared by High Energy Ball Milling”, Journal of Applied Physics, Vol. 81, pp. 1348-1350, 1997.

Y. G. Zhu, Z. Q. Li, J. J. Gu, D. Zhang, T. Tanimoto, “PET/SiO2 Nanocomposites Prepared by Cryomilling”, Journal of Polymer Science: Part B: Polymer Physics, Vol.
44, pp. 1161-1167, 2006.

Y. G. Zhu, Z. Q. Li, J. J. Gu, D. Zhang, T. Tanimoto, “ABS/Iron Nanocomposites Prepared by Cryomilling”, Journal of Applied Polymer Science, Vol. 99, pp.
501–505, 2006.

Y. G. Zhu, Z. Q. Li, J. J. Gu, D. Zhang, T. Tanimoto, “Polyaniline/Iron Nanocomposites Prepared by Cryomilling”, Journal of Polymer Science: Part B:
Polymer Physics, Vol. 44, pp. 3157–3164, 2006.

Bai, C., Spontak, R.J., Koch, C.C., Saw, C.K., Balik, C.M., “Structural Changes in Poly (Ethylene Terephthalate) Induced by Mechanical Milling”, Polymer, Vol. 41, pp.
7147–7157, 2000.

Y. G. Zhu, Z. Q. Li, J. J. Gu, D. Zhang, T. Tanimoto, “Structural Changes in Poly (Ethylene Terephthalate) Induced by Cryomilling and Ambimilling”,Journal of Polymer Science: Part B: Polymer Physics, Vol. 44, pp.
986–993, 2006.

E. N. Brown, D. M. Dattelbaum, “The Role of Crystalline Phase on Fracture and Microstructure Evolution of Polytetrafluoroethylene (PTFE)”, Polymer, Vol. 46, pp.
3056–3068, 2005.

M. Hedayati, M. Salehi, R. Bagheri, M. Panjepour, A. Maghzian, “Ball Milling Preparation and Characterization of Poly (Ether Ether Ketone)/Surface Modified Silica Nanocomposite”, Powder Technology, Vol. 207, pp.
296-303, 2011.

C. Y. Liangt, S. Krimm, “Infrared Spectra of High Polymers. III. Polytetrafluoroethylene and Polychlorotrifluoroethylene”, The Journal of Chemical Physics, Vol. 25, pp. 563-571, 1956.

C.H. Shek, J.K.L. Lai, T.S. Gu and G.M. Lin, “Transformation Evolution and Infrared Absorption Spectra of Amorphous and Crystalline Nano-Al2O3 powders”, Nano-Structured Materials, Vol. 8, pp. 605-610, 1997.

Yan Fengyuan, Xue Qunji, “IR study of the Interaction Between Graphite and PTFE During Mixing Process”, Chinese Science Bulletin, Vol. 42, pp. 1164-1168, 1997.

پينوشت
1- Polytetrafluoroethylene



قیمت: تومان


پاسخ دهید