بررسي ريزساختار و مقاومت به سايش خراشان خشك و مرطوب لايه روكش سخت پايه Fe-C-B بر روي فولاد ساده كربني

مهدي محمدي خواه1، حامد ثابت2*، نويد ميرزا محمد3، اكبر هاديزاده4، سعيد محرابيان5 ، سروش شكيب6
كارشناس ارشد مهندسي مواد، باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج، ايران
استاديار دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج، گروه مهندسي مواد و متالورژي، كرج، ايران
3و6 – كارشناس مهندسي مواد
4و5- شركت كاوش جوش
* :h-sabet@kiau.ac.ir
(تاريخ دريافت: 28/09/1389، تاريخ پذيرش13/12/1389)

چكيده
در تحقيق حاضر با استفاده از سيم توپودري پايه بور عمليات روكشكاري سخت توسط فرآيند جوشكاريFCAW بر روي فولاد ساده كربني ST52 انجام گرديد. نتايج آزمايش آناليز شيميايي حكايت از جذب عنصر بور در نمونه جوشكاري شده دارد. نتايج آزمايش پراش پرتو X
(XRD)، متالوگرافي نوري ،SEM و EDX بيانگر حضور فازهاي اوليه پرويوتكتيكي Fe2B و رسوبي FeB در زمينه يوتكتيكي (مارتنزيت+ آستنيت + Fe2B) در نمونه روكش كاري شده مي باشد. نتايج سختي سنجي راكول C از سطح نمونه بيانگر افزايش چشمگيري در سختي لايه روكش شده نسبت به فلز پايه ميباشد. همچنين نتايج آزمون هاي سايش خشك و مرطوب مشخص نمودند كه لايه روكش سخت پايه بورايدي داراي مقاومت به سايش بسيار بالاتري نسبت به فلز پايه مي باشد. همچنين بررسي انجام شده توسط ميكروسكوپ الكتروني روبشي سطوح ساييده شده مشخص نمود كه مكانيزم سايش لايه روكش سخت در شرايط سايش خشك شخم زني همراه با كندگي جزيي بوده و در شرايط سايش مرطوب از نوع شخمزني جزيي همراه با كندگي(اكسيدها) مي باشد .
واژه هاي كليدي: روكش كاري سخت، Fe-C-B، ريزساختار، مقاومت به سايش خراشان، فولاد ساده كربني

1- مقدمه ميباشد[1-2]. عمليات جوشكاري به علت صرفه اقتصادي و
سايش يكي از مهمترين عوامل تخريب قطعات مهندسي در ايجاد لايه هاي نسبتاً ضخيم و مقاوم نسبت به ساير روش ها صنعت است[1]. يك روش متداول جهت افزايش عمر قطعات همچون عمليات حرارتي، آبكاري و پوشش دادن، در شرايط در معرض سايش، استفاده از عمليات سخت كاري (ايجاد سايش خراشان و ضربه ارجحيت دارند [2-3]. خواص لايههاي لايههاي سخت) توسط جوشكاري براي محافظت از سطح روكش سخت تابعي از تركيب شيميايي، شرايط انجماد، سرعت
سرد شدن (بعد از انجماد)، ريزساختار، نوع، شكل و توزيع فازها است[4]. آلياژهاي مورد استفاده جهت ايجاد لايه هاي مقاوم به سايش بر روي فلزات پايه آهني (فولاد كربني و كمآلياژ) به دو دسته آلياژهاي آهني وآلياژهاي غيرآهني تقسيمبندي ميشوند.
آلياژهاي آهني به كار رفته براي اين منظور در دو گروه عمده زير قرار دارند[5-7]:
– آلياژهاي پايه Fe-Cr-C
-آلياژهاي پايه x) Fe-C-X عنصر كاربيدزا ) آلياژهاي غير آهني مورد استفاده نيز دو دستهاند كه عبارتنداز:
– آلياژهاي پايه كبالت
– آلياژهاي پايه نيكل
لايه هاي روكش سخت Fe-C-X در شرايط سايش خراشان مـورد
استفاده وسيعي دارند[8]. نوع و مقدار عناصر آليـاژي در لايـههـاي روكش سخت Fe-C-X بر حسب مكانيزم سـايش و عملكـرد لايـهسخت انتخاب مي شوند [9]. براي مثال افزودن Mn به منظور بهبود مقاوم ت ب ه س ايش ت وام ب ا ض ربه م ورد توج ه ب وده اس ت[10]. عناص ري مانن د MoوNb ، [11] V [12] و Ti [13] عم دتاً ب راي بهبود مقاومت به سايش خراشان به سيستم آلياژي Fe-C-X افـزودهميشوند. بور در بسياري از سيستمهاي آليـاژي روكـش سـخت بـهعنوان يك عنصر آليـاژي در كنـار كـربن و سـاير عناصـر آليـاژيمورد استفاده قرار گرفته است. بور در مقادير خيلـي كـم در فريـتحل شده و باعث استحكام بخشي مـي گـردد و در مقـادير بـالاتر از07/0 درصد با تشـكيل كاربيـد بـور(B4C) باعـث ايجـاد سـختي ومقاومت به سايش مي شود[14]. بور در كنار كربن و سـاير عناصـرآليـ اژي كاربيـ دزا توانـ ايي تشـ كيل كاربوبرايـ دهاي آليـ اژي و
كمـ پلكس همچـ ون M3(CB) و 3M7(CB) و7M23(CB) را دارد، همچنين بور بدون حضور كربن توانايي تشكيل بورايـد را بـا سـاير اين تحقيـق بررسـي ريزسـاختار ومقاومـت بـه سـايش خراشـان در
حال ت خش ك و مرط وب لاي ه روك ش س خت ايج اد ش ده ب ا جوشكاري قـوس سـيم توپـودري حـاوي تركيبـات بـور، بـر رويفولاد ساده كربني مي باشد. از آنجايي كـه عمـده تحقيقـات [16 -17] بر روي عنصر بور در سيستم هاي آليـاژي روكـش سـخت درحضور ساير عناصر آلياژي مانند Mn و Ti بوده اسـت، لـذا در ايـنتحقي ق اث ر اف زودن عنص ر ب ور ب دون حض ور عناص ر اض افي ب ر ريزس اختار و مقاوم ت ب ه س ايش خراش ان لاي ه روك ش س خت حاصل بر روي فولاد ساده كربني مورد بررسي قرار گرفته است.

2- روش تحقيق
در اين تحقيق فولاد ساده كربني ST52 با ابعاد 400×200×12 ميليمتر به عنوان فلز پايه استفاده گرديد. همچنين از سيم جوش توپودري KJTUBO 468-1با قطر 4/2 ميلي متر ساخت شركت كاوش جوش به عنوان سيم جوش مصرفي با پودر بري 25 درصد و با تركيب پودر مصرفي ارائه شده در جدول 1 استفاده شد.

جدول (1): تركيب(درصد وزني) پودر مصرفي در سيم توپودري
KJTUB 468-1
فروبور TiO2+Na2CO3 پودر آهن
%15 %9 %1

قبل از جوشكاري اكسيدهاي سطحي فلز پايه به كمك سنبادهزني زدوده شدند و سپس توسط استون چربيزدايي گرديدند. روكش كاري سخت به روش FCAW مطابق با پارامترهاي ارائه شده در جدول 2 انجام شد. لازم به ذكر است كه پارامتر هاي جوشكاري براساس كد ASME Sec 9,QW216 & QW400 تعيين شدند، همچنين علت انجام عمليات جوشكاري با قطبيت DCEP و طي 2 پاس
بوده است. بعد از عمليات جوشكاري، نمونههايي از پاس دوم قطعات جوشكاري شده تهيه شدند و آزمون هاي تركيب شيميايي، متالوگرافي نوري و الكتروني، XRD و سايش بر روي آنها انجام گرديد.
مي باشد[14 -15]، بورايد تيتانيم با تركيب 2TiB و بورايـد آهـن بـاتركيب FeB و Fe2B متداولترين فازهـاي سـخت پايـه بورايـد درلايه هاي روكش سخت مقاوم به سايش مـي باشـند . اضـافه نمـودنبور به سيستم هاي آلياژي روكش سـخت عمـدتاً بـه منظـور تـأمينمقاومت به رفتگي1 يا سايش خراشان انجام مي شـود [15]. هـدف از
عناصــــر آليــــاژي موجــــود در سيســــتم لايــــه ســــخت دارارعايت استاندارد6847 ISO جهت كاهش درجه رقت فلز پايه

جدول(2): پارامترهاي جوشكاري
فرآيند تعداد پاس ها قطبيت 464820236183

سرعت جوشكاري (mmmin) 287274247609

گرماي ورودي هر پاس (kJmm)
FCAW-Self Shield 2 DCEP 300-330 1/62-1/92
606552206478

سرعت تغذيه سيم (mmin) قطرسيم (mm) طول قوس (mm) ولتاژ
(V) جريان (A)
5-7 2/4 4-5 28-30 330-350

آزمون تركيب شيميايي به روش اسپكترومتري نشرنوري(OES) با دستگاه مدل Meta Vision-108N در3 نقطه از سطح نمونه هاي آماده شده انجام گرديد تا مقادير حداكثر و حداقل عناصر موجود (محدوده تركيب شيميايي) در فلز جوش تعيين گردد. همچنين از آزمايش ICP-MS 2جهت تعيين عنصر بور در فلز جوش استفاده شد. جهت بررسي ريزساختار، نمونه ها پس از آماده سازي اوليه، توسط محلول نايتال3 درصد حكاكي گرديدند و بررسي متالوگرافي با استفاده از يك دستگاه ميكروسكوپ نوري مدلOlympus BX51M، در بزرگنمايي هاي مختلف انجام شد. همچنين از يك دستگاه ميكروسكوپ الكتروني روبشي(SEM) مدل VEGA/TESCAN، مجهز به سيستم الكترون برگشتي (BSE)، الكترون ثانويه (SE) و آناليز نقطهاي (EDX) تحت ولتاژ 20KV جهت تشخيص بهتر ريزساختار و فازها استفاده گرديد.
جهت شناسايي فازها، آزمون پراش سنجي پرتو X با استفاده از ديفراكتومتر مدل Philips مجهز به نرمافزار X”PERT high score انجام شد. همچنين سختي سنجي ميكروسكوپي با دستگاه Struers Duramin در مقياس ويكرز با بار 100گرم نيرو انجام گرديد.
سختي سنجي ماكروسكوپي نيز به روش راكول C تحت بار 100 كيلوگرم با استفاده از دستگاه سختي سنجي مدل Wolpert انجام شد. لازم به ذكر است كه جهت افزايش دقت نتايج آزمون سختي ماكروسكوپي، حداقل 3 نقطه از هر نمونه تحت آزمون قرار گرفتند كه متوسط نتايج آنها معيار سختي سطح در نظر گرفته شد. آزمون سايش خشك (چرخ لاستيكي و ماسهخشك) مطابق استاندارد ASTM G65 با نيروي اعمالي 130 نيوتن و مسافت طي شده 4309 متر (درجه A استاندارد) انجام شد. آزمون سايش خراشان مرطوب نيز مطابق استانداردASTM G105 با اعمال نيروي 222 نيوتن در محيط آب و مسافت طي شده 2730 متر انجام شد. و در انتها نتايج آزمونهاي سايش خشك و مرطوب با نمونه فولاد ST52 بدون روكش مقايسه گرديدند. لازم به ذكر است كه آزمون هاي سايش(خشك و مرطوب) در واحد تحقيقات شركت كاوش جوش انجام گرديد.

3- نتايج و بحث
الف- تركيب شيميايي و فازهاي تشكيل شده جدول3 تركيب شيميايي فلز پايه و لايه روكش سخت را در پاس دوم ارائه ميدهد. همانگونه كه از جدول3 مشخص است لايه روكش سخت حاوي 13/4 تا 28/4 درصد بور مي باشد.
جدول (3): تركيب شيميايي(درصد وزني)فلز پايه و لايه روكش سخت
نمونه Fe C Si Mn B
روكش
سخت الباقي 0/74-0/79 0/51-0/54 1/41-1/48 4/13-4/28
فلزپايه الباقي 0/21-0/22 0/55-0/58 1/52-1/60 –

شكل 1 الگوي پراش پرتو X لايه روكش سخت را نشان مي دهد، همانگونه كه از شكل 1 مشخص است فازهاي آستنيت، مارتنزيت Fe2Bو FeB در ريزساختار حضور دارند. علت حضور فازهاي مذكور در ريزساختار از طريق مطالعه فاز دياگرام آهن- بور قابل بررسي است.

شكل (1): الگوي پراش پرتوX لايه روكش سخت پايه بورايدي

شكل 2 دياگرام فازي دوتايي آهن- بور را نشان ميدهد. مطابق دياگرام با حضور بور در محدوده 13/4-28/4 درصد وزني در محدوده دمايي 1174 تا 910 درجه سانتيگراد فازهاي Fe2B اوليه پرويوتكتيكي به همراه يوتكتيك Fe2B + آستنيت حضور دارند. در مراحل بعدي در اثر سرد شدن سريع و به علت حضور كربن(79/0-74/0) نسبتاً بالا، فرصت كافي براي تشكيل فاز فريت مهيا نشده[15و17]، لذا در دماي محيط فازهاي مارتنزيت به همراه آستنيت باقي مانده در ساختار يوتكتيك حضور دارد. ضمن آنكه الگوي پراش پرتو X (شكل1) نيز حضور فازهاي آستنيت و مارتنزيت را تائيد ميكند. تشكيل مقادير جزيي FeB نيز ناشي از كاهش حلاليت بور با كاهش دما ميباشد[15]، لذا فازهاي موجود شامل Fe2B اوليه پرويوتكتيكي و FeB رسوبي به همراه يوتكتيك(مارتنزيت+ آستنيت + Fe2B) مي باشند.

شكل (2): دياگرام دوتايي آهن- بور
شكل 3-الف تصوير متالوگرافي نوري لايه روكش سخت را نشان مي دهد. شكل 3-ب فاز Fe2B اوليه پرويوتكتيكي موجود در ساختار را نشان ميدهد. همچنين شكل 3-ج يوتكتيكمارتنزيت+ آستنيت + Fe2B كه زمينه ساختار را تشكيل داده اند را نشان مي دهد. فاز FeB كه در اثر كاهش حلاليت بور تشكيل شده است در اطراف Fe2B اوليه رسوب كرده اند كه اين موضوع در تصوير SEM شكل 4-الف نشان داده شده است.
شكل 4-ب آناليز نقطهاي(EDX) به عمل آمده از فاز Fe2B اوليه پرويوتكتيكي موجود در ساختار را نشان ميدهد كه بيانگر فازهاي غني از عناصر آهن و بور(Fe2B) ميباشد.

شكل(3): الف) تصوير متالوگرافي نوري از لايه روكش سخت
ب- فاز Fe2B اوليه پرويوتكتيكي ج- يوتكتيك(A+M+Fe2B)

شكل(4): الف)تصوير تهيه شده توسطSEM(SE) از لايه روكش سخت پايه بورايدي، ب) آناليز نقطهاي از فاز Fe2B اوليه پرويوتكتيكي

ب- سختي و مقاومت به سايش
شكل5 الف و ب نتايج آزمون سختي ميكرو و ماكروسكوپي لايه روكش سخت را نشان ميدهد. همانگونه كه از شكل 5 – الف مشخص اس ت فازهاي Fe2B اوليه داراي سختي بالا(1800 ويكرز) ميباشند، سختي يوتكتيك ها (مارتنزيت+ آستنيت + Fe2B ) كه زمينه را تشكيل ميدهند نيز 900 ويكرز ميباشد. از طرفي همانگونه كه در شكل 5-ب مشخص است سختي
(ماكروسكوپي) لايه روكش سخت به مراتب بالاتر از فلز پايه است، به نحوي كه سختي لايه روكش سخت RC 64 بوده كه
3238501220765

در مقايسه با فلز پايه (RC 18) از سختي بالاتري برخوردار است.

شكل(5): نتايج سختي سنجي: الف) ميكرو ، ب) ماكرو

روكش سخت پايه بورايدي نسبت به فلز پايه بسيار بالاتر است، به نحوي كه كاهش وزن نمونه فلزپايه در مسافت 4309 متر 8/3 گرم ولي نمونه روكش سخت شده پايه بورايدي 18/0 گرم مي باشد. بررسي كاهش وزن نمونه ها در شكل 6- ب در آزمون سايش خراشان مرطوب نيز مشخص مي كند كه لايه روكش سخت پايه بورايدي از مقاومت به سايش مرطوب بسيار بالاتري نسبت به فلز پايه برخوردار است. علت بالاتر بودن مقاومت به سايش خشك و مرطوب لايه روكش سخت پايه بوريداي نسبت به فلز پايه ناشي از سختي بالاي لايه روكش ميباشد.
239269219116

شكل 6 نتايج آزمون سايش خشك و مرطوب لايه شكل(6): نتايج آزمون سايش خراشان روكش سخت پايه بورايدي را نشان ميدهد. همانگونه كه از الف) شرايط خشك، ب) شرايط مرطوب شكل هاي 6 الف و ب مشاهده مي گردد با افزايش مسافت طي
شده، ميزان وزن كسر شده نمونه ها افزايش مييابد. همانگونه كه از شكل 6-الف مشخص است مقاومت به سايش خشك لايه

شكل(7): تصوير BSE) SEM) از سطوح سايش يافته لايه روكش سخت:
الف)شرايط سايش خشك آزمون سايش ASTM G65، ب)شرايط سايش مرطوب آزمون سايش ASTM G105، ج)تصوير الف با بزرگنمايي بالاتر و د)تصوير ب با بزرگنمايي بالاتر
علاوه بر اين مقايسه شكل هاي 6- الف و ب با يكديگر مشخص مي نمايد كه مقاومت به سايش خشك و مرطـوب لايـه روكـش سخت پايه بورايدي در يك مسافت مشخص با يكديگر متفـاوتاسـت و مي زان كـاهش وزن در حال ت مرطـ وب كمت ر از حال ت خشك است كه نشان مي دهد مقاومت به سـايش مرطـوب لايـهروكش سخت پايه بورايدي بالاتر از مقاومت بـه سـايش خشـكآن مي باشد.
شكل 7 تصوير SEM سطوح سائيده شده لايه روكش سخت پايه بورايدي را در حالت خشك و مرطوب نشان ميدهد.
بررسي شكل 7 – الف و ب مشخص مينمايد كه مكانيزم سايش لايه روكش سخت پايه بورايدي در شرايط خشك (آزمونASTM G65 (شكل7- الف)) شخم زني همراه با كندگي جزئي ميباشد ولي در شرايط مرطوب (آزمون ASTM G105 (شكل7- ب)) شخم زني جزيي همراه با كندگي ميباشد.
شكل7- ج و د تصاوير SEM سطوح سايش لايه روكش سخت را در شرايط خشك و مرطوب در بزرگنمايي بالاتر نشان مي دهد. شكل7- ج سطح سايش را در شرايط خشك نشان مي دهد. همانگونه كه مشخص است خطوط سايش به همراه كندگي هايي جزيي در سطح مشاهده مي شود، كه كندگي ها در فاز يوتكتيك رخ داده است، و علت آن سختي كمتر فاز يوتكتيك نسبت به فاز Fe2B (شكل 5 -الف) مي باشد. شكل7-د سطح سايش را در شرايط مرطوب نشان مي دهد . در اين تصوير خطوط سايش كم عمق به همراه كندگي هايي از فاز زمينه در سطح نمونه مشاهده مي شود،كه مشخص مي نمايد در شرايط سايش مرطوب، فازهاي Fe2B اوليه پرويوتكتيكي به علت سختي بالاتر مقاومت خوبي در شرايط سايش از خود نشان داده اند، لذا ذرات ساينده باعث ايجاد خراش در فاز زمينه شده اند كه به علت حضور رطوبت (غني از اكسيژن) شرايط براي اكسيد شدن و كنده شدن فاز زمينه تحت تنشهاي ناشي از سايش [18] ميسر بوده است .

4- نتيجه گيري
در تحقيق حاضر ريزساختار و مقاومت به سايش خراشان خشك و مرطوب لايه روكش سخت پايه Fe-C-B بر روي فولاد ساده كربني ايجاد شده توسط فرآيند جوشكاري FCAW بررسي شد و نتايج زير حاصل گرديد:
1 – ريزساختار لايه روكش سخت ايجاد شده با سيم توپودري پايه بور متشكل از فاز Fe2B اوليه پرويوتكتيكي به همراه رسوباتFeBويوتكتيك(مارتنزيت+ آستنيت + Fe2B ) مي باشد 2 – حضور فازهاي FeB، Fe2B و يوتكتيك (مارتنزيت+ آستنيت + Fe2B ) باعث افزايش چشمگير سختي لايه روكش سخت ايجاد شده بر روي فولاد ساده كربني ميشود.
– مقاومت به سايش خشك و مرطوب لايه روكش سخت پايه بورايدي به مراتب بالاتر از فلز پايه ميباشد.
– مقاومت به سايش مرطوب لايه روكش سخت پايه بورايدي بالاتر از مقاومت به سايش خشك آن مي باشد.
– مكانيزم سايش خشك لايه روكش سخت پايه بورايدي شخم زني همراه با كندگي جزئي و مكانيزم سايش مرطوب آن شخم زني جريي همراه با كندگي ( اكسيدها) تشخيص داده شد.

5- تشكر و قدرداني
اين تحقيق با حمايت هاي مالي و اجرايي شركت كاوش جوش انجام شده است. بدين وسيله از مديريت و كارشناسان واحد تحقيقات و كنترل كيفيت شركت كاوش جوش قدرداني مي گردد. 6- مراجع
Metal’s Handbook, Vol. 8, 9th Edition, 1998, ASM.

ح. ثابت، ش. ميردامادي، ش. خيرانديش، م. گودرزي، “مروري بر فرآيندهاي سخت كاري سطحي از طريق جوشكاري”، جوشكاري، پائيز 1387، شماره 51، ص71-77.

T. Hejwowski, “Erosive and Abrasive Wear Resistance of Overlay Coating” Vacuum, Vol.30, pp. 1-5, 2008.

D. K. Dwivedi “Microstructure and Abrasive Wear Behavior of Iron Base Hardfacing” Materials Science and Technology, Vol.10, pp. 10-20, 2004.

م. محمدي خواه، ح. ثابت، ع. شكوه فر، س. محرابيـان، ا. هـاديزاده “بررسي و مقايسه ريزساختار، سـختي و مقاومـت بـه سـايشلاي ه ه اي س خت ك امپوزيتي ايج اد ش ده ب ه روش جوش كاري FCAW حــاوي ذرات TiC و TiCN بــر روي فــولاد ســادهكربني” فصـلنامه علمـي پژوهشـي مهندسـي مـواد مجلسـي، بهـار
1389، شماره اول، ص 21-31.

C. Fan, M. Chen, C. M. Chang, W.Wu, “Microstructure Change Caused by (Cr,Fe)23C6 Carbides in High Chromium Fe-Cr-C Hardfacing Alloys” Surface and Coating Technology, Vol. 21, pp.908-912, 2006.

M.F.Buchely, J.C.Gutierrez, L.M.Leon, A.Toro, “The Effect of Microstructure on Abrasive Wear of Hardfacing Alloys” Wear, Vol. 259, pp. 52-61, 2005.

S.Buytoz, M.Ulutan, M.M.Yildrim “Dry Sliding Wear Behavior of TIG Welding Clad Composite Coatings” Applied Surface Science, Vol. 252, pp. 1313-1323, 2005.

W. Zmudziriski and M.Ezekiel, “Coating and Overlays for Critical Valve Applications” Materials Forum, Vol. 30, pp. 333-338, 2006.

K. Yildizi, M. Eroglu, M. Baki Karamis “Microstructure and Erosive behavior of Weld Deposits of High Manganese Electrode” Surface and Coating Technology, Vol. 201, pp. 7166-7173, 2007.

A. S. C. M. D’Oliviera, I. J. Tigrinho, R.R.Takeyama “Coating Enrichment by Carbide Dissolution” Surface and Coating technology, Vol. 202, pp. 4660-4665, 2008.

ح. ثابـ ت ،س.ر. اميرآبـ اديزاده ،م. صـ ادقي،ن. ميرزامحمـ د،” بررسي ريزساختار و مقاومـت بـه سـايش لايـه رويـه سـخت پايـه Fe-C-Nb بر روي فولاد ساده كربني “،فصلنامه علمي پژوهشي مهندسي مواد مجلسي، پائيز 1388، شماره سوم، ص43-50.

X.H.Wang, M.Zhang, Z.D.Zou, S.L.Song, F.Han, S.Y.Qu “In Situ production of Fe-TiC Surface Composite Coating by Tungsten-Inert Gas Heat Source” Surface & Coating Technology, Vol. 200, pp. 6117-6122, 2006.

W. Xibao “The Metallurgical behavior of B4C in the Ironbased Surfacing Alloy During PTA Powder Surfacing” Applied Surface Science, Vol. 252, pp. 222-225, 2005.

G.Deniz, S. Sen, U. Sen “Properties of the Surface Alloyed AISI 1020 Steel with Boron by TIG Welding Technique” International Conference of the International Institute of Welding, pp.207-211, 2010.
M.H. Amushahi, F. Ashrafizadeh, M. Shamanian
“Characterization of Boride-rich Hardfacing on Carbon Steel by Arc Spray and GMAW Processes” Surface and Coating Technology”, Vol. 204, pp. 2723-2728, 2010.

M.Eroglu “Boride Coating on Steel Using Shielded Metal Arc Welding Electrode: Microstructure and hardness” Surfacing and Coating Technology, Vol. 203, pp. 22292235, 2009.

D.A. Jones, “Principles and Prevention of Corrosion” Upper Saddle River Publisher, 1998.

7- پي نوشت
1- Erosion
2 Inductivity Coupled Plasma- Mass Spectrometry –



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید