سنتز و مشخصهیابی نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O و بررسی خواص
مغناطیسی آنها

محمد جزیره پور1*، محمد حسین شمس2
استادیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، پژوهشکده الکتروسرام، شاهینشهر ،اصفهان ،ایران
پژوهشگر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، پژوهشکده الکتروسرام، شاهینشهر، اصفهان، ایران
*[email protected]
)تاریخ دریافت: 02/10/1394، تاریخ پذیرش: 20/12/1394(

چکیده
در این مقاله نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O با استفاده از یک فرآیند هیدروترمال ساده و ارزان با قابلیت تولید انبوه سنتز شده است .ویژگیهای مورفولوژیک نانومیلهها نظیر طول، قطر و نسبت ابعادی در این فرآیند قابلکنترل است .EDTA در این فرآیند بهعنوان عامل کنترلکننده رشد استفاده شده است. در این پژوهش تأثیر عوامل مختلفی نظیر دمای فرآوری هیدروترمال) 115، 150 و 180 درجه سانتیگراد(، زمان فرآوری هیدروترمال) 5، 10 و 40 ساعت( ،نوع عامل کنترلکننده رشد )CA ،PEG6000 ،PEG400 ،EDTA( و نوع عامل قلیایی )NaOH و 3NH( بررسی گردید. در شرایط مختلف اشکال گوناگون نظیر کرههایی با ابعاد 50 تا 100 نانومتر ،نانومیلههایی با قطرهای 50 تا 400 نانومتر و طولهای 1 تا 10 میکرون سنتز شد .مشخصات مورفولوژی نمونهها توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و خواص مغناطیسی نمونهها با استفاده از مغناطش سنج با گرادیان نیروی متناوب )AGFM( مورد مطالعه قرار گرفت. نانومیلههای مورد بررسی در این تحقیق در موضوعاتی نظیر حذف یونهای فلزات سنگین از پسابها ،کاتالیستها، سلولهای خورشیدی و مواد جاذب امواج مایکروویو قابل کاربرد هستند.

واژههای کلیدی:
نانومیله، هیدروترمال، اکسید آهن، هماتیت ،خواص مغناطیسی.

مقدمه
ساختارهای تک بعدی نظیر نانوسیمها ]1[، نانومیلهها ]2[، نانولولهها ]3[ و نانو الیاف ]4[ در سالهای اخیر توجهات زیادی را به خود جلب نموده است و این به سبب ویژگیهای ابعادی این اشکال خاص است ]5[. طیف وسیعی از کاربردها نظیر گسیل کنندههای میدان ]6[، نانو ژنراتورهای پیزوالکتریک ]7[،
سلولهای خورشیدی ]8[، سیستمهای آبکافت ]9[، فتوکاتالیستها ]10[ و سنسورها ]11[ در رابطه با نانو مواد تکبعدی بررسیشده است. ترکیبات آهن یکی از مهمترین موادی هستند که ذرات تکبعدی آنها برای کاربردهای مختلف موردتوجه هستند. ساختارهای تکبعدی ترکیبات آهن نظیر نانومیلهها ،نانوسیمها، نانولولهها و نانوسوزنها به روشهای مختلفی نظیر سل ژل ]2[، میکروامولسیون ]12[، سولو/هیدروترمال ]13[ و رسوبدهی شیمیایی ]14[ تولید شدهاند. ترکیبات آهن با ذرات دارای مورفولوژی تکبعدی در حوزههای مختلفی حایز اهمیت هستند که از آن جمله میتوان به دارورسانی ]15[، تصویربرداری ]16[، ادوات ذخیره اطلاعات ]17[، ابرخازنها ]18[، فتوکاتالیستها ]19[ و حذف آلایندگی ]20[ اشاره کرد .هماتیت با فرمول 3Fe2O به دلیل قیمت ارزان و سازگاری با محیط زیست و پایداری از لحاض ترمودینامیکی یکی از جذاب ترین ترکیبات آهن بهحساب میآید ]21[. از کاربردهای شاخص نانوذارت هماتیت میتوان به کاربرد آن بهعنوان یک جاذب یونهای فلزی از پسابها ، کاربردهای کاتالیستی و فتوکاتالیستی اشاره نمود ]20[.
خواص مختلف نانو ذرات اکسید آهن بهشدت به مشخصات شکلی و اندازه آنها وابسته است ]22-23[ در میان اشکال مختلف ذرات تکبعدی هماتیت به سبب سطح ویژه بسیار بالا قابلیتهای عملکردی بسیار بالاتری دارند] 23[. هماتیت از لحاظ مغناطیسی یک ماده آنتی فرومغناطیس است و لذا جذب آهنربا نمیشود ]23[. در این میان افزودن قابلیت مغناطیسی به این مواد میتواند ویژگیهای عملکردی و سهولت کاربردی آنها را با ایجاد قابلیت جداسازی مغناطیسی افزایش دهد. هگزافریت باریم با فرمول 19BaFe12O یک ماده مغناطیسی سخت است که در ساخت آهنرباهای دائمی بسیار پرکاربرد است ]24[. لذا نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O میتواند در کاربردهای کاتالیستی، تصفیه پساب و بازیافت بسیار مفید باشند. با توجه به ویژگیهای مغناطیسی نانومیلههای مورد اشاره این مواد همچنین در مباحث جاذبهای امواج الکترومغناطیسی نیز میتوانند کاربرد داشته باشند. با توجه به اطلاعات نگارنده تولید نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O تاکنون در منابع گزارش نشده است. در این مقاله به سنتز و مشخصه یابی نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O پرداخته میشود. در این بررسی علاوه بر سنتز نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O به عوامل مؤثر در کنترل پارامترهای مورفولوژیک و خواص مغناطیسی این ذرات نیز پرداخته خواهد شد. با توجه به اطلاعات نگارنده سنتز نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O سابقه نداشته و در این مقاله برای نخستین بار گزارش می شود. روش ارائهشده در این پژوهش برای سنتز این نانومیلهها فرآیندی هیدروترمال و بسیار ارزانقیمت است که قابلیت تولید این ساختارها را در مقیاس انبوه )در حد کیلوگرم( دارا میباشد. این در حالی است که اکثر روشهای گزارششده برای تولید ترکیبات تکبعدی صرفاً قابلیت تولید این ترکیبات را در مقیاس آزمایشگاهی )در حد گرم( دارند ]25-26[. روش هیدروترمال ذکر شده در مقاله حاضر امکان کنترل مؤثر شکل و اندازه ذرات را به نحوی مؤثر فراهم میکند. نانومیلههای مورد بررسی در این تحقیق در موضوعاتی نظیر حذف یونهای فلزات سنگین از پسابها، کاتالیستها، سلولهای خورشیدی و مواد جاذب امواج مایکروویو قابل کاربرد هستند.

مواد و روش انجام تحقیق
برای تولید نانومیلهها به شیوه هیدروترمال در بررسی حاضر نیترات باریم و نیترات آهن مطابق نسبت مولی Fe/Ba در مقادیر 8، 10 و 12 استفاده گردید .1/0 مول نیترات باریم به همراه 2/1 مول نیترات آهن به 3 لیتر آب مقطر اضافهشده و سپس تا زمانی که انحلال نیتراتهای اضافهشده در آب کامل شود هم زدن ادامه مییابد. در ادامه 16/0 مول EDTA به آن اضافهشده و تا همگن شدن کامل محلول هم زدن ادامه مییابد .سپس این محلول به درون اتوکلاو منتقل گردیده و محلول سود 2 مولار بهصورت تدریجی به آن اضافه میشود تا اینکه pH محلول به11 برسد، سپس اتوکلاو به مدت 20 ساعت در دمای 130 درجه سانتیگراد نگهداری میگردد. پس از سرد شدن رسوب بهدستآمده به همراه محلول درون اتوکلاو خارج گردیده و پس از تهنشین سازی چندین مرتبه با آب مقطر و یکمرتبه با اتانول شستشو داده میشود .پودر حاصل بهمنظور حذف رطوبت در آون قرار گرفته و در ادامه ماده خشک در کوره قرار داده میشود. نمونه در کوره با نرخ 5/4 درجه سانتیگراد در دقیقه تا دمای 950 درجه حرارت داده میشود و نهایتاً 5 ساعت در همین دما بهمنظور تشکیل فاز نگهداری میگردد.

نتایج و بحث
شکل 1 تصاویر SEM مربوط به نمونههای نانومیلهای تولیدشده با مقادیر pH مختلف میباشد .pH یکی از پارامترهای بسیار تأثیرگذار در فرآیند هیدروترمال بهحساب میآید. تغییر pH، تغییر پتانسیل الکتریکی را در سطح ذرات و جوانههای اولیه به دنبال دارد و میتواند جهات ترجیحی برای رشد صفحات بلوری خاص را تحت تأثیر قرار دهد. چنانچه در شکل 1 مشاهده میشود با کاهش pH از 5/13 به 7 نسبت L/D کاهش مییابد تا جایی که در 7=pH مورفولوژی ذرات از حالت میله به کره تبدیل میشود. به نظر میرسد در این pH هیچگونه سازوکار دیگری که ممکن است مورفولوژی ذرات را درشرایط هیدروترمال از pH متأثر کند، تغییر شدت جوانه زایی است. با تغییر pH نرخ جوانه زایی افزایش مییابد و در چنین وضعیتی جوانههای اولیه فرصت چندانی برای رشد نخواهند داشت چراکه مواد اولیه در همان مراحل اولیه صرف تشکیل جوانههای جدید شده است ]23[. از طرفی جوانهها هنوز به حدی رشد نکردهاند که امکان بروز یک جهتگیری مورفولوژیک در رشد آنها فراهم شود لذا ذراتی با سایز یکنواخت و مورفولوژی کروی به دست خواهد آمد .

جهتگیری مرجحی برای رشد ذرات وجود ندارد ]23[.

شکل )1(: تأثیر pH بر نسبت L/D نانومیلهها: (الف و ب( 5/13=pH، )پ و ت(: 5/9=pH و (ث و ج): 7=pH

450952-3969580

شکل) 2(: تأثیر عامل قلیایی بر مورفولوژی: (الف و ب): NaOH و )پ و ت(: 3NH

شکل 2 تأثیر نوع عامل قلیایی را بر مورفولوژی ذرات مشخص میکند. در شکل 2 )الف و ب( عامل قلیایی NaOH و در شکل 2 )پ و ت( 3NH است. همانطور که مشاهده میشود در یک pH یکسان در نمونهای که از آمونیاک بهعنوان عامل قلیایی استفاده شده، میلههایی با اشکال منشوری شکل و با نسبت L/D کوچک ایجاد میشود ،درحالیکه در نمونه دیگر که از NaOH استفاده شده میلههایی با نسبت L/D بسیار بزرگتر ایجاد شده است. این نتایج نشاندهنده این موضوع است که نوع عامل قلیایی نیز در کنترل صفحات در حال رشد بلور تأثیرگذار است. غلظت مواد اولیه در محلول هیدروترمال نیز میتواند پارامتر تأثیرگذاری در فرآیند باشد. به نظر میرسد با کاهش غلظت مواد اولیه، میزان ماده لازم برای رشد جوانههای اولیه محدود شود و این منجر به ایجاد یکسری جوانههای اولیه ریزتر شود که در ادامه جوانههای ریزتر موجب تشکیل نانومیله هایی با قطر کمتر گردد. شکل 3 تأثیر غلظت محلول هیدروترمال را بر قطر نانومیله نشان میدهد. با کاهش 70 درصدی غلظت محلول هیدروترمال قطر نانومیلهها بهوضوح کاهش مییابد و فرضیه مطرحشده را تقویت میکند .درواقع غلظت یونهای باریم و آهن در محلول درون اتوکلاو به ترتیب از 033/0و 4/0 مول در لیتر به 011/0 و 132/0 مول در لیتر کاهش یافته است.
دمای مورداستفاده در فرآیند هیدروترمال یکی از پارامترهای بسیار اساسی است. دما از یکسو نرخ نفوذ اجزا سازنده را تعیین میکند از طرف دیگر تعیینکننده میزان فشار درون محفظه اتوکلاو و نیز تعیینکننده وضعیت محلول درون اتوکلاو از لحاظ بحرانی بودن، فوق بحرانی بودن و یا زیربحرانی بودن است .درواقع میزان فشار محفظه میزان قطبیت مولکولهای آب و ضریب دیالکتریک آن را تحت تأثیر قرار میدهد. شکل 4 تأثیر دمای بهکاررفته در فرآیند هیدروترمال را بر قطر نانومیلهها
نشان میدهد، سایر پارامترهای فرآیند با آنچه در بخش فرآیند افزایش دمای فرآیند در قطر نانومیلهها افزایش آشکاری اتفاقتولید گزارششده یکسان است. چنانچه مشاهده میشود با میافتد .

شکل )3(: تأثیر کاهش غلظت مواد اولیه در محلول درون اتوکلاو: )الف وب(: غلظت باریم و آهن 033/0 و 4/0 مول در لیتر و )پ و ت(: 011/0 و 132/0 مول در لیتر

شکل )4(: تأثیر دمای فرآیند هیدروترمال در سایز و مورفولوژی نانومیلهها: )الف و ب(: دمای 115 درجه سانتیگراد، )پ و ت(: دمای 150 درجه سانتیگراد و )ث و ج(: دمای 180 درجه سانتیگراد

شکل) 5(: فرآیند هیدروترمال با استفاده از: )الف(: 400PEG، )ب(: 6000PEG و )ج(: CA
با افزایش دما که توأم با افزایش شدت نفوذ مواد اولیهدر محلول هیدروترمال است شرایط مساعدی برای انتقال جرم فراهم میشود و لذا مواد اولیه برای رشد نانو ذرات راحتتر در دسترس قرار میگیرد و شرایط رشد و قطورتر شدن نانومیلهها فراهم میشود و از سوی دیگر افزایش دما شرایط ترمودینامیکی جوانهزنی اولیه را به نحوی تغییر میدهد که سایز بحرانی جوانههای اولیهافزایش یابد بهاینترتیب با افزایش سایز بحرانی جوانهها، جوانههای با سایز کوچکتر از سایز بحرانی ناپایدار شده و از بین میروند. جوانههای اولیه درشتتر منجر به نانومیلههایی با قطرهای بیشتر میشود .

در بررسی دیگری تأثیر استفاده از عوامل افزودنی دیگری غیر از EDTA مورد بررسی قرار گرفت، سایر پارامترهای فرآیند با آنچه در بخش فرآیند تولید گزارششده یکسان است. شکل 5 نتایج این بررسی را نشان میدهد. با استفاده از پلیاتیلن گلیکول با جرم مولکولی 6000 )6000PEG( نسبت به نمونههایی که از EDTA و یا پلیاتیلن گلیکول با جرم مولکولی 400 )400PEG( استفاده شده بود قطر نانومیلهها بهشدت کاهش یافت ولی در حضور اسیدسیتریک )CA( اصولا نانومیلهای تشکیل نشده و ذرات بهصورت کروی درمیآًیند. احتمالااحتمالاً زنجیرههای پلیمری بسیار بلند 6000PEG برای نفوذ و انتقال اجزاء و مواد اولیه سازنده نانومیلهها بهعنوان یکسری موانع عمل میکنند و این باعث میشود جوانههای اولیه کوچکتری در محلول هیدروترمال ایجاد شود که در ادامه منجر به تشکیل نانومیلههایی با قطرهای کمتر میگردد. در حقیقت زنجیرههای بلند 6000PEG یکسری موانع سینتیکی ایجاد میکنند .سازوکار اثر CA مقداری متفاوت است، احتمالااحتمالاً CA برخلاف EDTA که در رشد صفحات بلوری نوعی ترجیح ایجاد میکرد هیچگونه جهت ترجیحی را برای رشد ترغیب نمیکند و لذا ذرات تشکیلشده در حضور CA دارای مورفولوژی غیر میلهای هستند.
یابد .
173431-2916147

شکل) 6(: تأثیر زمان نگهداری: )الف و ب(: h5، )پ و ت(: h10 و )ث و ج(: h40

شکل) 7(: تأثیر نسبتهای مولی مختلف Fe/Ba در کیفیت تشکیل فاز
زمان نگهداری در فرآیند هیدروترمال میتواند بهعنوان یکیاز پارامترهای مؤثر در کیفیت تشکیل محصولات فرآیند باشد .در این بررسی نمونهها به مدت 5، 10 و 40 ساعت تحت محیط هیدروترمال نگهداری گردید. چنانچه در شکل 6 مشاهده می-شود با افزایش زمان از 5 به 10 ساعت طول و قطر نانومیلهها افزایش مییابد، اما با افزایش زمان از 10 به 40 ساعت طول و قطر نانومیلهها تغییر چندانی نمیکند. به نظر میرسد تمام شدن
مواد اولیه تغذیهکننده نانومیلهها علت توقف رشد بیشترنانومیلهها باشد .
شکل 7 مربوط به الگوی XRD نمونهها در نسبتهای مختلف Fe/Ba میباشد همانطور که در الگوهای XRD مشاهده می-شود، در شرایط مختلف مورد مطالعه نمونهها حاوی دو فاز
هماتیت 3Fe2O و هگزافریت باریم 19BaFe12O هستند که با کاهش نسبت Fe/Ba درصد فاز هگزافریت باریم افزایش می-رفتار پسماند مغناطیسی نانومیلههای تولیدشده به روشهیدروترمال توسط دستگاه AGFM مورد ارزیابی قرار گرفت. شکل 8 تأثیر نسبت Fe/Ba را بر خواص مغناطیسی نانومیلهها مشخص میکند. چنانچه مشاهده میشود با کاهش نسبت Fe/Ba، میزان بیشینه مغناطش نمونهها در بازهی مطالعه افزایش مییابد که این رفتار بهخوبی مؤید یافتههای حاصل از الگوهای XRD مبنی بر افزایش میزان فاز مغناطیسی هگزافریت باریم با کاهش نسبت Fe/Ba در نمونهها است .

Fe/Ba شکل )8(: تأثیر نسبت مولی بر خواص مغناطیسی نانومیلهها

شکل 9 نشاندهنده تغییر الگوهای پسماند نمونههای تولیدشده در دماهای مختلف مورد استفاده برای انجام فرآیند هیدروترمال را نشان میدهد. با افزایش دما از 115 به 180 درجه سانتیگراد، میزان Hc کاهش مییابد. این مطلب را میتوان ناشی از افزایش قطر نانومیلهها دانست که منجر به کاهش نسبت L/D و کاهش ناهمسانگردی شکلی میگردد ]23[ . همچنین دراینارتباط میتوان به افزایش قطر متوسط میلهها به بیشازحد تک حوزگی نیز اشاره کرد که بهنوبه خود عامل بسیار مؤثری در راستای کاهش Hc میباشد .چنانچه در الگوهای پسماند مشاهده میشود با افزایش دمای فرآیند هیدروترمال مقادیر بیشینه مشاهدهشده برای مغناطش در بازه مورد مطالعه افزایش مییابد که نشانهای از افزایش نظم بلوری فاز مغناطیسی در نانومیلهها میباشد ]22[.

شکل )9(: تأثیر دمای فرآیند هیدروترمال بر خواص مغناطیسی نانومیلهها

چنانچه در قسمتهای پیشین ذکر گردید pH محیط هیدروترمال میتواند در نسبت L/D نانومیلهها تأثیرگذار باشد. شکل 10 تأثیرات pH بر خواص مغناطیسی نانومیلهها را به نمایش میگذارد .
با افزایش pH از 7 به 5/9 شکل ذرات از کره به نانومیله تغییر میکند و پسازآن با افزایش pH به 5/13 طول نانومیلهها افزایش مییابد و این افزایش طول منجر به افزایش نسبت L/D نانومیلهها میگردد. با توجه به اینکه قطر میانگین غالب نانومیلهها و نیز قطر ذرات کروی در حد تک حوزگی میباشد. لذا اختلاف Hc در این نمونهها را بیشتر میتوان با وابستگی Hc به ناهمسانگردی شکلی و سطحی مرتبط دانست ]23[. با کاهش نسبت L/D ناهمسانگردی سطحی افزایش یافته و ناهمسانگردی شکلی کاهش مییابد. در مورد کره با 1=L/D حداقل ناهمسانگردی شکلی و حداکثر ناهمسانگردی سطحی مشاهده می گردد. درحالیکه در مورد نانومیلهها بیشتر ناهمسانگردی شکلی غالب است بههرحال با توجه به اینکه نسبت L/D نانومیلهها در 5/9=pH و 5/13=pH اختلاف شدیدی ندارد اختلاف Hc در این دو نمونه شدید نیست ولی با این وجود Hc در نمونه با 5/13=pH به دلیل L/D بزرگتر بیشتر از نمونه با 5/9=pH و دارای L/D کمتر است، هرچند این اختلاف Hc بسیار جزئی است، اما این مسئله مشخص میکند تأثیر تکحوزه بودن ذرات بر Hc در قیاس با تأثیرات ناهمسانگردی شکلی و سطحی بسیار چشمگیرتر است ]23[ .

شکل) 10(: تأثیر pH محیط هیدروترمال بر خواص مغناطیسی نانومیلهها

نتیجهگیری
روش هیدروترمال با کمک عامل EDTA بهطور موفقیتآمیزی برای ساخت نانومیلههای 19Fe2O3/BaFe12O به کار گرفته شد. در 7=pH ذرات بهصورت کروی با قطر متوسط 100 نانومتر تشکیل شد و با تغییر pH به حالت قلیایی ذرات کروی به شکل میله تغییر شکل یافته و طول نانومیلهها با افزایش pH افزایش یافت. بررسی نوع عامل قلیایی نشان داد که با استفاده از آمونیاک بهجای سود بهعنوان عامل قلیایی ضمن کاسته شدن از نسبت ابعادی نانومیلهها به شکل منشوری تغییر حالت دادند. کاهش غلظت اجزای سازنده محلول هیدروترمال منجر به کاهش قطر نانومیلهها گردید .همچنین با افزایش دمای فرآیند هیدروترمال از 115 به 180 درجه سانتیگراد قطر نانومیلهها بهوضوح افزایش یافت. جایگزینی EDTA با اسیدسیتریک بهجای نانومیله منجر به تشکیل ذرات کروی گردید. درحالیکه استفاده از PEG منجر به تشکیل نانومیله گردید با اینحال شایانذکر است که 400PEG در مقایسه با 6000PEG نانومیلههای ضخیمتری ایجاد کرد. بررسی تأثیر نسبت اجزا سازنده نشان داد که نمونه حاوی 8=Fe/Ba بیشترین مغناطش بیشینه را در شرایط اندازهگیری نمونهها داشت.

مراجع
T. Guo, M. S. Yao, Y. H. Lin & C. W. Nan, “A comprehensive review on synthesis methods for transition-metal oxide nanostructuresˮ, CrystEngComm, Vol. 17, pp. 3551-3585, 2015.

R. Liu, Z. Jiang, Q. Liu, X. Zhu, L. Liu, L. Ni & C. Shen, “Novel red blood cell shaped [small alpha]- Fe2O3 microstructures and FeO(OH) nanorods as high capacity supercapacitorsˮ, RSC Advances, Vol. 5, pp. 91127-91133, 2015.

W. Wu, X. Xiao, S. Zhang, J. Zhou, L. Fan, F. Ren & C. Jiang, “Large-Scale and Controlled Synthesis of Iron Oxide Magnetic Short Nanotubes: Shape Evolution, Growth Mechanism, and Magnetic Propertiesˮ, The Journal of Physical Chemistry C, Vol. 114, pp. 16092-1610, 2010.

K. V. Manukyan, Y. S. Chen, S. Rouvimov, P. Li,
X. Li, S. Dong, X. Liu, J. K. Furdyna, A. Orlov, G. H. Bernstein, W. Porod, S. Roslyakov & A. S.
Mukasyan, “Ultrasmall α-Fe2O3 Superparamagnetic Nanoparticles with High Magnetization Prepared by Template-Assisted Combustion Processˮ, The Journal of Physical Chemistry, Vol. 118C, pp.
16264-16271, 2014.

T. Wang, S. Zhou, C. Zhang, J. Lian, Y. Liang & W. Yuan, “Facile synthesis of hematite nanoparticles and nanocubes and their shapedependent optical propertiesˮ, New Journal of Chemistry, Vol. 38, pp. 46-49, 2014.

T. Yang, Z. Huang, Y. Liu, M. Fang, X. Ouyang & M. Hu, “Controlled synthesis of porous FeCO3 microspheres and the conversion to α-Fe2O3 with unconventional morphologyˮ, Ceramics
International, Vol. 40, pp. 11975-11983, 2014.

A. A. Ayachi, H. Mechakra, M. M. Silvan, S. Boudjaadar & S. Achour, “Monodisperse α-Fe2O3 nanoplatelets: Synthesis and characterizationˮ, Ceramics International, Vol. 41, pp. 2228-2233, 2015.

J. Hua & Z. Kang, “Hydrothermal Synthesis and Magnetic Property of Monodisperse Plate-Like α- Fe2O3 Nanoparticlesˮ, Synthesis and Reactivity in Inorganic, Metal-Organic and Nano-Metal
Chemistry, Vol. pp, 20150

J. Jayashainy & P. Sagayaraj, “Investigation on the shape evolution of 1D mesoporous hematite nanoparticles prepared via anion-assisted hydrothermal approachˮ, Journal of Alloys and Compounds, Vol. 626, pp. 323-329, 2015.

D. Kumar, H. Singh, S. Jouen, B. Hannoyer & S. Banerjee, “Effect of precursor on the formation of different phases of iron oxide nanoparticlesˮ, RSC Advances, Vol. 5, pp. 7138-7150, 2015.

H. Liang, W. Chen, R. Wang, Z. Qi, J. Mi & Z. Wang, “X-shaped hollow α-FeOOH penetration twins and their conversion to α- Fe2O3 nanocrystals bound by high-index facets with enhanced photocatalytic activityˮ, Chemical Engineering Journal, Vol. 27, pp. 224-230, 2015.

D. Maiti & P. Sujatha Devi, “Selective formation of iron oxide and oxyhydroxide nanoparticles at room temperature: Critical role of concentration of ferric nitrateˮ, Materials Chemistry and Physics, Vol. 154, pp. 144-151, 2015

B. P. Singh, N. Sharma, R. Kumar & A. Kumar,
“Simple Hydrolysis Synthesis of Uniform RiceShaped α-FeOOH Nanocrystals and Their
Transformation to α-Fe2O3 Microspheresˮ, Indian Journal of Materials Science, Vol. 2015, pp. 7, 2015.

S. Okada, K. Takagi & K. Ozaki, “Synthesis of submicron plate-like hematite without organic additives and reduction to plate-like α-Feˮ, Materials Letters, Vol. 140, pp. 135-139, 2015.

S. Rehman, W. Yang, F. Liu, Y. Hong, T. Wang, Y. Hou, “Facile synthesis of anisotropic single crystalline α-Fe2O3 nanoplates and their facetdependent catalytic performanceˮ, Inorganic Chemistry Frontiers, Vol. 2, pp. 576-583, 2015.

M. Tadic, I. Milosevic, S. Kralj, M. L. Saboungi & L. Motte, “Ferromagnetic behavior and exchange bias effect in akaganeite nanorodsˮ, Applied Physics Letters, Vol. 106, pp. 183706, 2015.

X. Xu, Y. Wan, Y. Sha, W. Deng, G. Xue & D. Zhou, “Nanoporous iron [email protected] composites with low carbon content as high-performance anodes for lithium-ion batteriesˮ, RSC Advances, Vol. 5, pp. 89092-89098, 2015.

S. Yang, B. Zhou, Z. Ding, H. Zheng, L. Huang, J. Pan, W. Wu & H. Zhang, “Tetragonal hematite single crystals as anode materials for high performance lithium ion batteriesˮ, Journal of Power Sources, Vol. 286, pp. 124-129, 2015.

J. Zhao, H. S. Chen, K. Matras Postolek & P. Yang, “Morphology evolution of α-Fe2O3 controlled via incorporation of alkaline earth metal ionsˮ, CrystEngComm, Vol. 17, pp. 7175-7181, 2015.

L. Y. Novoselova, “Hematite nanopowder obtained from waste: Iron-removal sludgeˮ, Powder Technology, Vol. 287, pp. 364-372, 2016.

H. Hao, D. Sun, Y. Xu, P. Liu, G. Zhang, Y. Sun & D. Gao, “Hematite nanoplates: Controllable synthesis, gas sensing, photocatalytic and magnetic propertiesˮ, Journal of Colloid and Interface Science, Vol. 462, pp. 315-324, 2016.

M. Jazirehpour & S. A. Seyyed Ebrahimi, “Carbothermally synthesized core–shell carbon– magnetite porous nanorods for high-performance electromagnetic wave absorption and the effect of the heterointerfaceˮ, Journal of Alloys and Compounds, Vol. 639, pp. 280-288, 2015.

M. Jazirehpour & S. A. Seyyed Ebrahimi, “Effect of aspect ratio on dielectric, magnetic, percolative and microwave absorption properties of magnetite nanoparticlesˮ, Journal of Alloys and Compounds, Vol. 638, pp. 188-196, 2015.

M. Jazirehpour, M. H. Shams & O. Khani, “Modified sol–gel synthesis of nanosized magnesium titanium substituted barium hexaferrite and investigation of the effect of high substitution levels on the magnetic propertiesˮ, Journal of Alloys and Compounds, Vol. 545, pp. 32-40, 2012.

]25[ ص. منافی و ع. سلطانمرادی، “بررسی تغییرات کریستالی نانوپودرهای هیدروکسی آپاتیت سنتز شده به روش هیدروترمال”، فصلنامه علمی پژوهشی فرایندهای نوین در مهندسی مواد، دوره 6، صفحه 29-36، 1391.

]26[ ص. منافی و م. جعفریان، “سنتز نانوذرات باریم تیتانات با درجه بلورینگی بالا به روش هیدروترمال”، فصلنامه علمی پژوهشی فرایندهای نوین در مهندسی مواد ،دوره 7، صفحه 13-20، 1393.



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید